American Pie Presents Band Camp (2005)

Betere film van mindere voorgangers (met deel 1 als uitzondering). Stiffler wordt geniaal gespeeld (vind ik) alleen het einde is een beetje een cliché

sean william scott blijft gewoon de enige echte stifler

Tja, niet best. Originaliteit, creativiteit en dat soort zaken zijn niet aan de orde.
Daarbij is het allemaal erg voorspelbaar. Hoewel ik het neuken van een hobo nooit eerder heb gezien. Ik vind de film wel wat verwarrend in het ene shot lijkt de best aantrekkelijke Ms Kebbel borsten te hebben, het andere moment kan ik ze niet vinden.
Prut. Ook het hartverwarmende, typisch Amerikaanse slot levert geen punten op in mijn boek.

Veel minder dan de originele cast natuurlijk, maar hier en daar betrapte ik me erop dat ik soms toch wel heb moeten lachen. Dat stukje met die "zonnebrand-crème" haha. Verder viel mij net als mijn onderbuurman op dat Kebbel de gave heeft om het ene moment geen borsten te hebben en dan opeens weer wel. Deze Stifler leek soms nog wel wat trekjes te hebben van de echte, wat het nog wel leuk maakte om te blijven kijken. Ook de Sherminator mocht weer eens optreden. Meer dan 2,5 sterren kan ik niet geven.

''I told you, trust the Stiffmeister. Meister means ''master'' in German.''

Het 1ste deel van de American Pie spin-off.

Dit dwaalt vreselijk af van de originele. Natuurlijk draait het om tieten, bipsen, alcohol en ballen. Maar van het oude cast merk je weinig, op enkele na.

Als kijker volg je Stiffmeister junior Matt, Steve's broertje en mogelijke opvolger. Net als Steven, is Matt een dondersteen en probeert van elk situatie een chaos te maken. Bij een diploma-uitreiking was het weer raak en kennelijk heeft het bestuur van school er schoon genoeg van. Als 'straf' wordt die verplicht met een gedeelte van de school naar een kamp gestuurd. Het is alleen niet zomaar een kamp, maar de beruchte Tall Oaks Band Camp, een plek waar Jim zijn eerste intieme ontmoeting met een trompet te danken heeft. Matt wilt zijn broer opvolgen d.m.v. sekstapes en ziet zijn kans om camera's in de douche- en kleedruimtes van de dames te verstoppen. Naast zijn honger naar vrouwelijk vlees, is er een reden waarom ze in Tall Oaks Band Camp verblijven; er is namelijk een toernooi waar vele bands bij betrokken zijn. En zo begint Matt met zijn avontuur op een gebied waar die nooit aan heeft gedacht om een keer van dichtbij te zien.

De personages stellen natuurlijk niets voor met die van de andere delen. Zo zijn de macho's en nerds vervangen door muzieksufferds. Kebbel als aanvoerdster van de team, Earles als de ultieme nerd-nieuwkomer en andere leden zoals een Chinees die als een rapper gedraagt en bekakte leden van rivaliserende muziekbands. Als troost heb je natuurlijk Jim's vader, Mr. Levenstein hier met z'n wijze adviezen en absurde gesprekken, bij verre één van de beste personages van alle films. En natuurlijk de Sherminator, die zo op zijn eigen manier de Stiffmeister een lesje wil leren. Voor de rest lopen er nog genoeg mooie vrouwen en vliegen er genoeg bh's en topjes rond.

De film is best vermakelijk. Er zitten wat flauwe grapjes, omdat verschillende bandleden elkaar op hun eigen manier te grazen nemen, dus dit is wat anders dan de vorige 3 delen. Maar de film kijkt wel lekker weg en is niet erg langdradig. Gelukkig heb je hier ook wat leuke stukjes, zoals hoe Matt als nieuwkomer gedraagt en zijn manier van aanpak bij sommige leden.

Dit staat absoluut niet dichtbij de andere delen, maar kan gerust wel in hun schaduw staan.

Zonder de oude cast worden de films van American Pie toch minder maar ik heb me wel
kunnen vermaken als ik heel eerlijk ben. Het is en blijft een beetje grappen / tieten tijd maar
ach het zal mij een zorg zijn.

Een klein gedeelte van de oude cast zat er nog wel zoals Mr Levenstein. Die altijd een goede rol speelt en de Shermenator. Dat was wel leuk.

Voor de rest een leuke film om een keer te zien.

National Anal Sex Association?

Ik was er eigenlijk van overtuigd dat dit 4e deel uit de American Pie reeks een deel was dat ik nog niet had gezien. Het verbaasde me dan ook gisteravond toen ik de film hier op MovieMeter opzocht, ik hier een stem van mezelf terug vond. Meer zelfs, ik had er blijkbaar al eens een kleinere recensie bijgeschreven maar met alle moeite van de wereld kon ik me niets meer van de film voor de geest halen. Een slecht teken dus maar ik besloot de film toch nog een tweede kans te geven.

Het grote minpunt aan deze eerste spin-off is het feit dat de originele personages niet meer tevoorschijn komen. Ik (en ik denk dat er wel meer zullen geweest zijn) had ergens toch nog gehoopt op een klein bijrolletje van Jim of iemand anders van de vriendengroep uit de vorige delen maar meer dan eens hier en daar een verwijzing komt er niet van. Wie wel terugkeert is Chris Owen als The Sherminator en natuurlijk Eugene Levy als Jim zijn vader. Op zich allemaal wel leuk maar het haalt toch nergens het niveau van de eerste twee delen. Qua humor wordt het allemaal nogal platvloerser en begint de American Pie reeks hier toch al wel wat uitmelkingsverschijnselen te tonen. Gelukkig past de film op zich nog wel mooi in het rijtje van de vorige delen want volgens Michelle waren de periodes in band camp toch wel net iets naughtier dan iedereen verwacht. In dit opzicht is het een redelijk geslaagd vervolg in de reeks dat jammer genoeg wat van zijn kracht kwijtraakt door het wat geforceerde happy end maar bon, dit soort films moet simpelweg goed aflopen.

De eerste American Pie films bevielen me goed doordat Sean William Scott er als Stiffler altijd nog wel een leuke noot in wist te brengen. Bij dit vierde deel is het exit Scott en enter Tad Hilgenbrink. Hij zou zogenaamd de broer van Stiffer moeten spelen (hoewel dit een compleet andere acteur is geworden dan in de voorlopers) maar hij doet dat erg goed. Je hebt het meeste van de tijd het gevoel dat je effectief naar een broer van Stiffler zit te kijken. Erg leuk ook natuurlijk om Eugene Levy nog te zien passeren in de reeks. Het is de vaste persoon die in elke American Pie film komt opduiken (althans toch in degene die ik heb gezien) en hij blijft gewoon erg droog. Arielle Kebbel was al niet zo enorm overtuigend in John Tucker Must Die en dat is hier niet anders. Op zich heeft ze zeker en vast wel haar momenten maar over het algemeen blijft het toch wat een zwakke schakel. Ze komt ook zo enorm plastiek-achtig over. De moment dat ik Jason Earles zie schiet ik altijd in de lach. Waarom? Ik weet het zelf niet goed maar gewoon het feit al dat hij ten tijde van deze film 28 was en er dan nog zo enorm snotterig uitziet vind ik hilarisch.

Op zich heb ik me eigenlijk wel vermaakt maar ik begrijp waarom ik deze film bijna in zijn geheel vergeten was. Hilgenbrink doet het erg goed als een Stiffler en de rest van de cast is van een niveau zoals je dat verwacht in dit soort films. Het gemis aan de vorige cast is overduidelijk maar om eerlijk te zijn, het derde deel was er ook al een tikkeltje teveel aan.

3*