Proposition, The (2005)

John Hurt had net een pracht van een rol!

btw: neen, het is geen "pief-poef-paf" westerntje waar je maar bij moet zitten en kijken. Om deze film te kunnen appreciëren moet je iets meer zijn dan een koe in een wei. Maar sommigen komen precies dat stadium niet voorbij...

Onverwachts compleet omvergeblazen door deze gitzwarte western 'down under'. 19e eeuws Australië was een uitzichtsloos broeierig kruidvat. Het bijbels Abel en Kain verhaal/motief wordt hier in een western -setting langzaam uitgerold . Pearce en Winstone dragen beiden een praktisch schrijnende sfeer van fataliteit in deze film met hun acteerwerk. Hurt was in zijn scenes weergaloos.De donkere Cave-muziek was perfect en het geweld terecht vrij ruw. hm , neen misschien wel de beste 'western' van de laatste decennia. Deze film overstijgt vele hokjes.

*****

Nogal trage Aussi western.
De Cave poëzie-op muziek, die tussendoor opduikt zal zeker niet ieders kopje koffie zijn.
De acteurs zijn goed, en de meesten ook groezelig en lelijk.
Ray Winstone zelfs heel sterk.
Altijd al een sterke acteur gevonden trouwens, vanaf dat ik hem voor het eerst zag als Will Scarlet, in de schitterende TV serie 'Robin of Sherwood.(Hij is ook de enige acteur uit die cast die het gemaakt heeft achteraf)

John Hurt legt het er 'Shakespeariaans' dik bovenop.

Guy Pearce komt nogal futloos over, fatalistisch? Oké, in ieder geval is hij de meeste tijd bezig met niets te doen.

Zoals te verwachten speelt de natuur een grote rol in deze film,inclusief de alom tegenwoordige vliegen.

Het geheel doorspekt met nogal wat wreedheden, die soms expliciet worden getoond.
Het einde van de film blijft enigszins open.

Ik kan niet zeggen dat deze Australische western nu zo'n indruk op mij heeft gemaakt dat ik hem beter zou vinden dan échte westerns.
Als het dan toch een Australische moet zijn dan geef ik de voorkeur aan 'Quigley,down under', met Tom Selleck.
Lang niet zo duister, maar wel een film die ik vaker kan zien dan deze.

Toch wel een fikse tegenvaller. Met behoorlijke verwachtingen deze film gaan kijken, maar ik vond The Proposition nergens echt overtuigend.

Als ik de film in 1 woord moest omschrijven, zou dat 'warrig' zijn. De drie gebroeders Burns worden verdacht van het plegen van een aanslag op een familie in een klein dorpje. Twee van de drie (Charley en Mikey) worden gepakt, ééntje (Arthur) weet te ontsnappen. Omdat de ontsnapte broer wordt gezien als de gevaarlijkste, doet Captain Stanley één van de twee gevangen broers (Charley) een voorstel: hij moet zijn ontsnapte broer opsporen en vermoorden. Doet hij dit niet; dan wordt zijn jongere broertje (Mikey) vermoord.

Tot dusver het verhaal, waar weinig niet aan te begrijpen valt. Vervolgens wordt er continu geswitched tussen scènes over de tocht van Charley en scènes over het thuisfront, waar het volk graag ziet dat Mikey zwaar gestraft wordt. De overgangen tussen deze verhaallijnen verloopt echter vrij rommelig en dat komt vooral de sfeeropbouw niet ten goede.

En dat is nu juist wat de film wel probeert te doen: een grimmige sfeer neerzetten. Dat lijkt te lukken met de, geweldige, muziek van Nick Cave en de zo nu en dan prachtige shots (want wat is die omgeving betoverend mooi!), maar uiteindelijk wordt dit toch te niet gedaan door het rammelende script en de, in mijn ogen niet altijd even goed afgewerkte, cuts tussen de scènes.

Erg jammer, want ik had behoorlijk veel van deze film verwacht. The Proposition kán een heel goede film zijn, maar dan moet je je wel kunnen laten meeslepen en dat is bij mij totaal niet gelukt.

Ik had er nooit echt bij stilgestaan dat iemand die cuts zo onuitstaanbaar kon vinden. Hmm.

Ik kreeg er juist een erg goed gevoel bij, beide "verhalen" worden op hun eigen manier opgebouwd, Burns' zoektocht naar z'n broer wordt steeds duisterder en bij het thuisfront wordt de sfeer omtrent de jonge Burns dat ook steeds meer.

Volgens mij wordt deze film niet gesponsord door de toeristenbond van Australië. Wat een dor, wreed stukje wereld. Het levert wel een intense film op, die gaandeweg steeds beter wordt. Geen film om je zaterdagavond-date mee op te vrolijken, want de film hangt van gitzwarte somberheid aan elkaar. Prachtige shots met een traag slepend verhaal. Dat trage vond ik hier juist goed aan de film, het draagt bij aan de sfeer.
Deze dvd gaat zeker nog een keer het laatje in.
4*

Haha.

Hehe, nou, dat blijkt.

Ik kan het ook niet echt vatten, ik snap dat sommige het "geneuzel" in deze film wat irritant kunnen vinden, maar zelfs als je die (in mijn ogen prachtige verrijkingen, qua tekst én muziek) niets vind, dan zou je alsnog volop kunnen genieten van het geweldige acteerwerk, de chemie tussen de acteurs, de broeierige sfeer met interessant dilemma en vooral de prachtige cinematografie.

Tja... misschien weet de film het nietsvermoedende publiek op tv te verrassen, we zullen zien

Ik sluit me aan bij OlafK.

Ik vond het nogal een oninteressante film in een mooi omhulsel. Mooie beelden van de woestijn, en silhouetten van stoere cowboys op hun glanzende paardjes. Ook de muziek was goed.

Echter was het verder een vrij inhoudloze film met totaal niet boeiende karakters. Je leerde ook geen een karakter echt goed kennen waardoor niets me raakte in de film. Je wordt nooit echt in de film gezogen. En het plot was nogal verwarrend en onlogisch..

Kon de chemie tussen de acteurs ook niet helemaal terugvinden.. zeker mooie soundtrack (Nick Cave) en mooie beelden, maar verder een beetje dunnetjes. Geen uitschieter in het genre.

Verwarrend allicht. Niet alles (lees: vrijwel niks) wordt voor je uitgekauwd, maar alles in de film heeft een kloppend en logisch geheel qua verhaallijn. De keuzes van vooral Arthur and Charlie Burns zijn soms wat moeilijk te accepteren, maar dat moet je in de context van hun karakter zien. Charlie is een verward en angstig mens, levend in angst voor z'n jongere broertje, maar ook de liefde voor z'n oudere broer blijft intact. Wat te doen? Arthur is een savage, en zoals de film hint, een misantroop, met dat in je achterhoofd zijn de keuzes van hem al een stuk makkelijker te accepteren.

Meesterwerk op alle vlakken. De film heeft een ijzersterk, nihilistisch sfeertje dat constant op de oppervlakte broeit. Uitzichtloze mensen in een door god verlaten plek, waar buitensporig geweld de orde van de dag is. Iedereen ziet er ook vies en smerig uit, behalve Emily Watson, maar die is net zoals de andere personages net zo verrot van binnen. Het script en de muziek van Nick Cave is écht geweldig, met name in combinatie met de montage, die op precies de juiste momenten knipt. De zwartgallige sfeer wordt hiermee extra aangedikt waardoor je je eigenlijk constant ongemakkelijk voelt, net als de personages die in twijfel zijn over de keuzes die ze zullen moeten maken. Dan wil ik hier nog één scène aanhalen die de nihilistische, verrotte sfeer van de film in een enkele keer weergeeft:

die scène waar Charlie nog op zoek is naar zijn broer, vanuit het niets een speer in zijn borstkas geworpen krijgt, bloedend de dreigende aboriginals ziet staan, waarvan er één vervolgens zijn halve hoofd weggeblazen wordt en cut, scène voorbij.

Wow!

Mwah, er zitten best een paar leuke scenes tussen, dat moet ik toegeven. In de kern een interessant verhaal, maar de uitwerking is vrij saai rechttoerechtaan-werk met matig acteerwerk. De muziek van Cave is op zich best leuk, maar voegt hier weinig toe. Nee, ik had hier veel meer van gehoopt.

2,5* en dat is nog best gul.

Die scene die Mr_White beschrijft vond ik inderdaad ook een mooie scene, samen met het einde waren dat de hoogtepunten voor mij. Daar is ook alles mee gezegd.

Maar met dat dillemma tussen het vermoorden van zijn broer ja of nee werd totaal niks gedaan. Nee, voordat hij uberhaupt zijn oudere broer vind wordt hij doorboort door een speer en loopt hij er de rest van de film als een zombie bij..

Spoiler alertje perhaps?

Maar goed, het dilemma komt juist heel sterk naar voren, alleen wordt het niet in je gezicht geduwd van "Oh oh, wat heb ik het moeilijk". Charlie moet kiezen tussen twee broers, één goede, één slechte, maar zelf is hij ook niet zonder zonden en het blijven alletwee zijn broers. Daarbij moet je in de gaten houden dat Charlie in het begin al een ander leven zocht, omdat hij bij Arthur is weg gegaan. Als hij hem terug vindt, beseft hij dat hij hem niet kan vermoorden, maar hij kan hem ook niet vertellen dat Mike vast zit, want hij weet dat Arthur dan naar het stadje zou gaan om Mike te bevrijden en een bloedbad aan te richten.

Op het moment dat Arthur echter het lot van Mike ontdekt, verandert Charlie's houding. Hij weet dat Arthur niet te stoppen is en helpt dus mee om in ieder geval Mike levend weg te halen, wat ook nog eens mislukt. Zijn broer is ondertussen alweer los geslagen en Charlie heeft geen optie meer dan hem toch te vermoorden.

Een innerlijk conflict bovenop een uitzichtloze situatie waarbij de enige uitweg geweld is, en dat allemaal zonder het er dik op te leggen maar puur door de beelden, de muziek, de acteurs, alles gewoon. Schitterend.

Dat is volgens mij het enige wat er echt mist ja. (niet dat ik het mis, integendeel, liever niet.) Maar het interpreteren als "hij loopt als een zombie rond" is het ronduit compleet missen van alle kleine hints en gezichtstrekkingen die getoond worden. - Hij bezint zich, hij twijfelt, hij weet het niet meer.

Ik vond trouwens de scene nádat Charlie doorboord wordt misschien zelfs nog wel sterker. Die blik van Danny Huston als hij z'n broer zo ziet liggen... hoe kan je daar niet van genieten.

Fuck, wat een deprimerende film....

Hij speelt zich af tijdens de pioniersdagen (eind 19e Eeuw...), toen Australia werd ingenomen door de Britten, die de Aboriginals genadeloos afslachtten.
De sfeer zit van in't begin juist, donker en deprimerend.

Voor deze film moet je sterk in je schoenen staan, want hij toont ons geen fraai beeld van de mensheid...
Ik kan me perfect voorstellen dat zonder onze technologische beschaving de Wereld er binnen de kortste keren terug uitziet zoals in deze film wordt getoond...

Thank God dat we in België leven, met onze computers, druk verkeer en stresserende jobs, alles lijkt me beter dan een leven zoals in die tijd !
De geromantiseerde versie die meestal wordt getoond van "de tijd van toen" is een leugen, een hersenspinsel, daar ben ik zeker van !

Ik geef hem 7/10, een aanrader voor filmfans.

En nu ga'k een gewone film bekijken, want ik heb geen zin om vannacht wakker te schrikken, badend in angstzweet ...

Geweldig, wat een sfeer!!!