The Sisterhood of the Traveling Pants (2005)

Ja: eh normaal lees ik altijd wat coments voordat ik een film ga kijken, om te zorgen dat ik niet tegen een meisjes film aanloop. En natuurlijk is deze film echt de moeder van alle meisjes films. Alles wat in de film zat was te voorspellen. Totaal niet vermakelijk en te langdradig. geef hem maar 2 sterren: omdat het me toch aan het denken zet om meer te doen tegen die ziekte

Op de bank met mijn vriendin, een wijntje en wat brie is het nog best aardig vol te houden.

3*

Ik zal wel te oud zijn voor dit soort films. Wat was dit allemaal voorspelbaar en zo cliché. Hij duurde ook te lang. Het enige lichtpuntje was America Ferrera. Ze acteert echt heel leuk en dan betreur ik het echt dat in het zo glibber glad geworden Hollywood iemand als Blake Lively zo'n ster is geworden ipv het acteer talent dat America Ferrera is. Blake is hot tot in de fashion world toe; ze is Anna Wintour's lieveling tegenwoordig.

Mijn sterren zijn dan ook voor America Ferrera!!

Ik heb deze film een aantal jaren geleden gezien en ik kan er eigenlijk te weinig van herinneren om echt een goede beoordeling te geven. Ik weet dat gister mijn 2de kans was, maar helaas kon ik de film toen niet bekijken. Maar ga de film zeker een keer herzien Want ben ook benieuwd naar deel 2. En America Ferrera speelt mee dus dat is zeker een pluspunt.

Lekker sfeervol en lekker snel. Hou wel van dit soort films.

Leuk filmpje.

De cast is sowieso leuk, al denk ik als ik naar Amber Tamblyn kijk altijd aan de verschrikkelijke serie Joan of Arcadia. Ik ben blij dat ze het hier stukke beter doet als in die serie. De film kijkt erg lekker weg. Vooral het fijne sfeertje en de meerdere verhaallijnen zorgen ervoor dat het, ondanks dat het verhaal niet veel voorstelt, toch erg gemakkelijk wegkijkt.

3*

Typische meidenfilm over 4 vriendinnen wiens elk apart hun leven wordt overhoop gezet door verboden liefde/stervend vriendinnetje/nieuw samengesteld gezin/gemis aan overleden moeder

Het gegeven met de jeansbroek vond ik ietwat licht uitgewerkt en kon meer mee gedaan zijn.

Mooie acteerprestatie van een jonge Jenna Boyd als leukemie-patientje Bailey. Voor de rest alles wat je kon verwachten van dergelijke film. Ik was niet totaal ontevreden toen de eindgeneriek verscheen

Toch 2,5 wegens de leuke interactie tussen de 4 verhalen

Zoetjes en girly met een behoorlijk dramatisch element, wat je wel raakt. Mij wel tenminste, en daarom een mooie film.

Een goede komedie/drama/romantiek film...

Goed en leuk verhaal...

Goed acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Ondanks dat dit echt een film is voor jonge vrouwen, heb ik me met deze Komedie / Drama ook best aardig vermaakt (valt genoeg te glimlachen) en dat komt vooral door het leuke verhaal welke draait om de voetballende Bridget (leuk gespeeld door de destijds jonge Blake Lively en toen was al goed te zien dat zij zou uitgroeien tot een mooie vrouw) en het mooie verhaal omtrent de cynische Tibby (verdienstelijk gespeeld door Amber Tamblyn) die als hobby filmen heeft. Dat verhaal is eigenlijk heel mooi en ook best ontroerend (ik heb er zelfs natte ogen bij gekregen) en dat komt dan weer door de ijzersterke rol van zeer jonge Jenna Boyd die een zeer positief (stimuleert anderen die door haar opgewekt en blij worden) jong meisje genaamd Bailey speelt, die helaas lijdt aan leukemie. Met name de scene in het ziekenhuis was best emotioneel en ontroerend.

De overige twee verhalen vond ik minder interessant hoewel het verhaal omtrent Lena (verdienstelijk gespeeld door Alexis Bledel) wel visueel mooi in elkaar steekt en dat komt omdat dat verhaal zich afspeelt op een fraai Grieks eiland, wat regelmatig fraaie beelden oplevert. Het verhaal zelf daarvan was flauw en clichématig. Dat laatste geldt ook min of meer voor het verhaal welke om dochter Carmen (verdienstelijk gespeeld door America Ferrera) draait, die zich in de steek gelaten en genegeerd voelt door haar vader Al (gespeeld door Bradley Whitford) die binnenkort gaat trouwen met een andere vrouw die ook een dochter heeft. Hier en daar is dat verhaal wel wat ontroerend en zeker het moment dat ze haar vader opbelt en haar hart lucht.

Al met al gewoon een vermakelijke Komedie / Drama, waarvan het verhaal om de vier vriendinnen leuk in elkaar steekt en die zelfs op bepaalde momenten ontroerend is. De actrices die de rollen spelen van de vier vriendinnen doen het allemaal leuk en verdienstelijk, maar ze worden wel weggespeeld door de zeer jonge Jenna Boyd.

Iegh.

Dat ik niet echt tot de doelgroep van deze film behoor is niet bepaald een verrassing, al kan je ook niet enkel tienerdrama over dezelfde kam scheren. Deze film had ook nog een best redelijk score, dus toch maar een keertje geprobeerd. Had het beter niet gedaan.

Verhaaltje voelde aan alsof het één of andere wilde fantasie was van een eenzame 12-jarige die droomt van hoe het zou zijn om op haar 16e drie geweldige vriendinnen te hebben. Het is ongeïnspireerde Amerikaanse kitsch van de bovenste plank. Vier verschillende typetjes (oh wat een mooie dwarsdoorsnee) die door een hoop moraallesjes heenzoeven terwijl één of ander idioot verhaaltje rond een broek alles aan elkaar moet binden.

Personages zijn zo plat als wat, acteerwerk is niet bepaald geweldig, de audiovisuele afdeling was volgens mij voltallig met vakantie en de 2 cycli (eerst gaat alles fout, dan gaat alles goed) maken het laatste half uur extra irritant. Enkel de Griekse scenes brengen een wat zomers gevoel met zich mee, al is het maar vanwege de locatie.

Da's dan ook het enige positieve aan deze hele film. Dat tweede deel hou ik wel voor wanneer ik eindelijk te seniel geworden ben om me dit deel nog te herinneren.

1.0*

“Wear them. They'll make you brave.”

Aardige film over vier vriendinnen en een magische spijkerbroek. Ik behoor niet tot de doelgroep, maar ik heb mij toch prima vermaakt. Het begin is nog luchtig en grappig maar het verhaal neemt steeds meer dramatische wendingen.

De vier vriendinnen krijgen het aardig voor de kiezen en leren wat het inhoud om volwassen te worden. Dat is het moraal van het verhaal en het wordt op zich best goed uitgewerkt. Je ziet hier al dat Blake Lively een ster in wording is en ook Ferrera en Tamblyn (die verreweg de interessantste verhaallijn heeft) zijn goed. Bledel en haar verhaallijn in Griekenland is wat saai maar de beelden zijn prachtig. Op de verhaallijn rond het meisje die bevriend raakt met Tamblyn (zeer sterk gespeeld door de jonge Boyd) na gaat het nergens heel diep en vooral mooie, blonde Blake raakt wel heel snel over haar verdriet heen. Het einde is mierzoet maar dat kan je wel verwachten met dit soort film.

Een echte meisjesfilm maar het oogt wel fris en vermakelijk. Ik verwachtte een typische komedie maar het gaat ook flink de dramakant op. Doordat het de vier verhalen van de vier meisjes vertelt gaat het nergens vervelen, en al zijn de verhalen zelf op zich best wel cliché, ze worden leuk en origineel gebracht, de meeste verlopen ook net iets anders dan je zou verwachten. Het acteerwerk voldoet ook ruimschoots. Richting 3,5*

You have a price sticker on your forehead

Zo'n ouderwetse chick flick, ik kan het vaak wel waarderen. Geen idee waarom juist, maar er iets in series zoals The OC of Gossip Girl dat de drama queen in me losmaakt en dat breidt zich verder uit naar films zoals Bring It On. The Sisterhood of the Traveling Pants leek me in die categorie te passen en ik had de film al eens een paar keer zien passeren op televisie, maar eigenlijk nog nooit echt voor gaan zitten. Gisteren gaven ze de film opnieuw voor de ziljoenste keer en het is er eindelijk toch eens van gekomen.

En dan is het eigenlijk jammer dat ik hier al niet eerder eens tijd voor heb vrijgemaakt. Ik dacht dat de focus veel meer op de jeans zelf ging komen te liggen (en dat dat ding effectief magische krachten ging hebben), maar dit is gewoon een coming of age film met een flink vleugje humor. Het is vooral de chemie tussen het viertal dat het hier bijzonder maakt. Wat op zich vreemd is aangezien ze eigenlijk het merendeel van de film gescheiden zijn en toch.. het groepje, hetzij wel een erg stereotiep viertal, steekt leuk in elkaar. Verder dus een een film over de lessen van het leven dat de nodige te verwachten stappen volgt. De grote thema's (vriendschap, liefde, dood, ...) worden niet uit de weg gegaan en op het einde is iedereen een beter mens geworden. Hoewel het een cliché van hier tot ginder is, stoort het op zich niet. Er straalt een grote dosis fun af de film en de vier verhaallijnen die door elkaar verweven worden zorgen ervoor dat de film blijft boeien. Wat op zich al een kunst op zichzelf is, want laten we eerlijk zijn.. Een speelduur van 2 uur is in bijna 90% van de gevallen voor dit soort films te lang.

De grootste kracht achter The Sisterhood of the Travelling Pants is dan ook hier viertal waaruit de sisterhood uit de titel bestaat. Geen enkele van de tieners moet echt onderdoen voor één van haar vriendinnen en het verbaast me eerlijk gezegd niet dat ze er allemaal in geslaagd zijn om later een grote hoofdrol in een serie te bemachtigen. Het is geen koosjere graadmeter natuurlijk, maar de film toont dat er meer in hun kunnen zit dan dat je normaal bij actrices in dit soort films verwacht. Blake Lively steekt er ietwat met kop en schouders bovenuit, dat is nu eenmaal ook wel een heerlijke actrice, maar ook Amber Tamblyn, Alexis Bledel en America Ferrera doen het uitstekend. Verder nog een aantal vermakelijke bijrollen, waarvan vooral Jenna Boyd als Bailey overtuigt, en gewoon een heerlijk aanstekelijk sfeertje. Die beelden van Griekenland, daar zou je nu toch gewoon direct een last minute voor boeken?

Volgende week zenden ze blijkbaar deel 2 uit. Ik vrees voor een snelle sequel om snel geld te kunnen cashen, maar de gemiddelde score ligt eigenlijk nog niet zo ver weg van het eerste deel. Het viertal is bovendien opnieuw compleet en dan wil ik dat wel eens een kans geven. Het eerste deel is in ieder geval een erg leuk feelgood coming of age drama.

Dikke 3.5*

The Sisterhood of Travelling Pants is een sympathieke film over een groep meiden dat door middel van een "magische" spijkerbroek aan elkaar wordt verbonden. De vier verhalen spelen zich op verschillende locaties af en ondanks dat het thema soms erg zwaar is, stroomt die zomerse vibe lekker door de film heen. Niet elk verhaal is even sterk of boeiend, waardoor de emotionele verhaallijnen misschien iets meer uitdieping hadden kunnen hebben. Het concept van de spijkerbroek had ook wel iets sterker uitgewerkt kunnen worden. Uiteindelijk zorgt het enthousiasme van de jonge cast en de ontwikkelingen die zij meemaken in dit sympathieke filmpje ervoor dat de film er uiteindelijk in weet te slagen om voor een lach en een traan te zorgen. Vooral het verhaal van Tibby vond ik een beter uitgewerkt verhaal van de vier.

3,0*

Ach.

Ik had al vooraf een beetje kunnen verwachten dat ik niet de doelgroep was voor deze film, en na afloop bleek ik daarin gelijk te hebben. Zelfs na veel pogingen van de film om het verhaal zo duidelijk te maken (en geloof me, dat doet het ook), lukt het me gewoon niet om mezelf in de emoties van deze vier dames te plaatsen.

Maar wie weet, misschien ligt dat helemaal niet aan mij, want ik vond het allemaal maar sentimenteel gedoe dat zelden overkomt. Wellicht dat de film wat beter klikt als je je wat meer kan inleven met het plot, ik vond het vooral zoveel mogelijk dramatische thema's aan het verhaal linken om op die manier wat traantjes te trekken. Het voordeel is dat het daar ook de ruimte voor heeft door de vier dames al na 10 minuten zowat te scheiden van elkaar.

Het verhaal noemt ze BFF's. Ik vond ze ook erg goed bij elkaar passen overigens. Alle vier dames zijn namelijk allemaal even oninteressant om naar te kijken. Zelfs in omgevingen die ze de ruimte toekennen om echt iets interessants te doen falen. Het is vooral de variatie in levensloop tussen de vier die de aandacht weet te trekken, anders was dit snel vermoeiend geweest.

Maar ondanks mijn kritiek was het geen vervelende zit, ondanks een speelduur van twee uur. Het acteerwerk is ook niet perse slecht, het is vooral het narratief zelf dat ik niet zo goed vond werken. En van een dergelijke "klik" is ook weinig sprake als je de dames voor 95% van de film gescheiden houdt. Ik kreeg als kijker maar weinig van de chemie mee die hier klaarblijkelijk wel moest staan.

Nee, dit soort films zijn niet voor mij. Ik keek de film in gezelschap, maar het was onder andere wel mijn keuze. En die fout ga ik zeker nog vele keren maken, omdat ik het toch te moeilijk vind om er vanaf te blijven. In ieder geval, leuk als je jezelf erin kan verplaatsen, wat minder leuk als je het vooral als vermaak en opvulling ziet. Geef me dan maar eerder een Mean Girls.