White Heat (1949)

Een van de beste misdaadfilms die ik ken! Met film-noir vind ik het overigens nauwelijks iets te maken hebben. Het is duidelijk dat veel latere misdaadfilms hier het een en ander van over genomen hebben. En Pesci speelt in Casino en Goodfellas eigenlijk dezelfde rol als Cagney hier.

Alleen is Cagney net iets beter. Wat een heerlijke, psychopatische gangster, die zo'n erg grootheidswaanzin heeft dat hij op het moment van sterven nog denkt de beste te zijn. Geweldig. Maar ook alle andere rollen zijn goed. Vooral de moeder was erg sterk. Eigenlijk jammer dat zij op de helft al dood gaat en maar weinig scènes had. Ik had er graag meer van gezien.

Het mooie van de film is dat het op papier standaard verhaal hier niet al te gewoon verteld wordt. De film wisselt regelmatig van locatie en de gebeurtenissen zijn zeer verschillend. Hierdoor verveeld de film nooit en blijft de vaart er lekker in. Je wilt immers toch telkens weten wat er nu komt, ondanks dat het voor de hand ligt dat Jarrett het einde niet haalt.

Uitstekend gemaakte film dus. Goede regie van Walsh. Sterk script. Geweldige acteerprestaties. Heel veel gedenkwaardige scènes. Wat wil je nog meer?
4,5* "Made it ma, top of the world!"

M'n favo Cagney, beter dan Public Enemy denk ik.

Cagney en z'n moeder zijn geweldig, maar verder vind ik deze film eigenlijk vrij matig. De andere karakters overtuigen mij niet en het plot is slap. Er gebeurt veel te veel in de film, het is een beetje voorbode voor 'action packed' misdaadfilms uit Hollywood uit latere jaren (en dat is niet bepaald mijn favoriete genre).

Een aardige film, maar voor mij geen ‘Top of the World’. Deze kreet uit White Heat (’49) doet me trouwens sterk denken aan het ironisch gebruik van de slogan ‘The World is Yours’ in de film Scarface van Howard Hawks uit 1932.
Deze film met Paul Muni is eveneens een karakterschets van een psychopathische gangster die in mijn ogen een stuk sterker en leuker is uitgewerkt.

De regie van Raoul Walsh is goed, maar het blijft soms allemaal net toch een beetje te zwaar op de maag liggen zonder nog wat extra subtiel relativerende spot. De zeker wel aanwezige humor komt daardoor nooit echt goed uit de verf.
Bij het zien van James Cagney ontstaat de hele tijd een verlangen naar het spel van de acteur Edward G. Robinson in Key Largo die daar naast Humphrey Bogart eenzelfde maf en bazig gangstertypetje neerzet maar dan wel met de sigaarnodige relativering.

Na het lezen van andere reacties hier wel nieuwsgierig geworden naar The Public Enemy uit 1931 waarin Cagney, eerder dus dan Paul Muni in Scarface, ook al een steeds maffer wordende gangster speelt.

Cagney is inderdaad zonder twijfel een inspiratiebron voor vele acteurs geworden.

Klopt. Meer zelfs: het figuur Paulie Walnuts uit The Sopranos bijvoorbeeld is grotendeels op Cagney gebaseerd. Let maar op de houding van Paulie's handen en die van Cagney in Angels Woth Dirty Faces, de uitspraak die hij vaak gebruikt: "Whadda ya hear, Whadda ya Say?" en uiteraard ze sterke moederband die zowel in White Heat als in The Sopranos zit verweven.

Jep... ik weet het. Daar doelde ik mede op. Al zal die "moederband" meer bij het Italiaan-zijn horen (bij The Sopranos).

Ik verhoog deze topper naar 5*.

Een gangsterfilm zoals ze hadden mogen blijven van mij (kort maar toch hard en overdondend). Mijn introductie met cagney wat kan hij geweldig een gangster rol neerzetten zeg (maar vooral in deze rol leeft hij zich geheel in). Er hangt een heerlijke film-noir sfeertje over de hele film heen. en paar geweldige momenten/scenes de introductie van cagney of de scene waar cagney the horen krijgt dat zijn moeder dood is, of het geweldige einde, goh waar kennen we dat nou ook al weer van . Kortom een tijdloze gangster klassieker (die iedere fan van de film scarface gezien moet hebben dan kunnen ze ook eens zie waar pacino de mosterd hield.) Een heerlijke donkere sfeer over de gehele film maar bovenal geweldig geacteerd vooral door cagney.
3,5 sterren

Jammer dat dit weer op zo'n onmogelijk tijdstip wordt uitgezonden.

Ja inderdaad, dat is altijd zo met goede films

Op Amazon.De kan je hem vinden onder de naam "Sprung in den Tod".

Nog even hier op reagerend:

Dan heb je dus gewoon niet goed opgelet. Érg stijlvolle film vind ik dit juist, met genoeg mooie camerastandpunten en erg mooie zwart-wit beelden/ schaduweffecten.

Veel meer dan dat zelfs, ik vond dat er ook een enorme fysieke gelijkenis is tussen beide acteurs. Pesci zat de hele tijd in m'n hoofd. Wat een beetje jammer was, want ik heb een redelijke hekel aan Pesci, Gelukkig weet Cagney zich daarboven te zetten, al blijf ik zijn prestatie hier gewoon erg ééndimensioneel en weinig bijzonder vinden.

Wat de stilering betreft, ik blijf een fan van zwart/wit maar niet dit soort. Ik hou meer van korrel en contrast, iets wat erg matig tot z'n recht komt in deze film. Verder ook weinig visueel speciaals gezien. Enkel de continue in elkaar lopende beelden bij de politie trackdown. Aardig, maar kan er ook niet echt voor warmlopen verder.

Plot is simpel maar gelukkig entertaining genoeg. Da's dan ook het enige wat ik van de film kan zeggen. Vlotte film om volgen, maar ik kan nog steeds geen reden verzinnen waarom ik dan niet beter een wat moderne film zou nemen. Qua stilering is dat gewoon veel meer mijn ding.

Verder wel een klein foutje opgemerkt. Er wordt nogal wat gedaan over het opgehangen belletje aan de deur. Eerst zie je het gemonteerd worden, daarna gebruikt Cagney het. Maar als daarna z'n gevolg komt binnengestormd is er geen belletje meer te horen. Verder niet storend, vooraleer deze opmerking weer geïsoleerd zou worden.

1.5*

Die Cagney is geweldig, vooral van de gevangenisscenes heb ik in enorm genoten.

sinds ik de eerste film van cagney heb gezien ben ik toch fan geworden.
en ook deze film is geweldig en gelijk in mijn top 10 gezet.
de moeder had ook een super rol.

5 sterren

Topfilm, Cagney steelt de show weer en de verloop van het verhaal vond ik bijzonder verrassend. "Made it ma, top of the world", kippenvel bij die laatste scene

Leuke film. Een voorloper op velen films van nu met het zelfde onderwerp een beetje. Maar in de tijd van toen was het eigenlijk wat leuker om te zien.
Goed verhaal, niet ingewikkeld, lekker te volgen en ook boeiend. Heftig slot. Echt een topscene.
Wel een aanrader dus.

4*

Redelijk okeeje film met opvallend veel pistolen en geweren in actie. Het zorgt er voor dat dit de tand des tijds uitstekend doorstaan heeft. Plot is voor een filmnoir gelukkig niet al te lastig en Cagney was ook best oke .

Grappig dat mensen hier de vergelijking met Pesci maken, dat was nou precies de man waar ik vanaf de eerste seconden aan moest denken

Leuke Film-Noir, blijft toch wel een fijn genre. Het verhaal is boeiend genoeg en de sfeer is ook wel oké. Het enige echte minpunt van deze film vind ik de soms té bombastische muziek.

Ik twijfel tussen een ruime 3,5 of een wankele 4.

Muziek was inderdaad niet sterk, maar genoeg films van dezelfde tijd waar ik me daar - gek genoeg? - veel meer aan heb geërgerd. Verder opvallend leuk filmpje, met een heerlijk verhaal en dito acteerwerk. En dan ook nog een paar meesterlijke scènes. Ja, heb er echt van genoten, fantastische rol ook van Cagney.

Sterk misdaadfilmpje. Cagney speelt erg goed, met name in de scène in de eethal nadat hij hoort dat zijn moeder overleden is. Verder erg gewelddadige maar ook mooi gefilmde opening met de treinoverval. Vond het ook aardig dat de politie voor de verandering een grote rol had en actie ondernam, in plaats van het tijds een keer duidelijk maken aan de boef dat zijn einde nadert, en dat zes keer zonder dat ze ook maar iets doen totdat de boef zelf in de penarie komt.

Zaterdagochtend 1 aug. a.s. op de ARD (02.50 - 04.40u.)