Any Given Sunday (1999)

Een beetje langdradige film die van mij betreft wel wat dieper op bepaalde karakters in mocht gaan. Al Pacino speelt inderdaad erg overtuigend en geloofwaardig.

Lelijke poster wel

Van en topregisseur als Al Pacino zou je een sterkere film verwachten. Het scenario is eenvoudig te zwak. Volgens mij valt er bij een willekeurig gekozen voetbal- of honkbalwedstrijd meer te genieten.

Ik denk dat het scenario de grote zwakte is van de film. Het verhaal biedt weinig verrassingen, en de spanning en sfeer moeten dus vooral van de football-wedstrijd, de acteurs en de regie komen. Leuke soundtrack ook, al zal dit voor veel kijkers weer te commerciëel overkomen.

Oliver Stone laat volgens mij voor het laatst in z'n filmcarrière zien dat hij de grote regisseur van een meesterwerk als Platoon is. Met momenten brengt hij scènes mooi in beeld. Ik ben helemaal niet geïnteresseerd in football, ken de spelregels ook niet echt en toch was ik gefascineerd aan het kijken.

Bij de acteurs enkele sterke prestaties. Al Pacino speelt een rol die hem wel ligt. Niet meteen z'n beste rol, maar het ligt hem wel en dus zit dit wel goed. Wel opvallend is Cameron Diaz, die ik na al die jaren eindelijk eens zie acteren, in plaats van het onozele blondje dat we in veel films zien. En ook Dennis Quaid overtuigd zeker als ervaren footballspeler, die met gemixte gevoelens van angst, pijn, ambitie, trots en passie zit.

Zeer genoten van deze film. Ik had hem al eerder bekeken en nu viel het zelfs nog beter mee dan voordien!

Ondanks dat de film zich afspeelt in het American football-wereldje en football (en voetbal in het algemeen) niet mijn ding is, vond ik deze film toch wel bijzonder goed.
Ik heb me de DVD aangeschaft omdat ik Al Pacino in een van de hoofdrollen zag, en hij heeft me ook dit keer niet teleurgesteld, alweer een prachtige rol van hem.
Maar ook Cameron Diaz heeft me zeer verbaasd, ze doet het hier uitzonderlijk goed in een serieuze rol.
De verdere cast laat zich ook opmerken van zijn goede kant, en dit zonder uitzonderingen.
Let ook op de cameo van regisseur Oliver Stone als TV-verslaggever.
Rest me ook nog te vermelden dat deze film een pracht van een soundtrack heeft.
Kortom je hoeft dus geen football-liefhebber te zijn om dit een goede film te vinden, het mooiste bewijs daarvan ben ikzelf.

Onderhoudende Film van Stone. Het verhaal is helaas wel wat onder de maat. Maar het acteerwerk wordt wel overtuigend gebracht door de goede cast. Waarvan Pacino en Diaz er het meeste uitsprongen. 3 Sterren.

On any given Sunday you're gonna win or you're gonna lose. The point is: can you win or lose like a man?

Het moet toch ook weer lang geleden zijn dat ik Any Given Sunday had gezien. Vroeger had mijn broer zo de neiging om deze film altijd op te zetten tijdens het eten als wij met twee alleen thuis waren dus op den duur had ik wel genoeg van de film maar vanwege het zien van The Replacements en om wat in de sfeer van de aankomende Superbowl te zien besloot ik om deze toch nog maar eens een keer terug op te zetten. Blij dat ik dat heb gedaan want Any Given Sunday blijft toch nog altijd een uitstekende film.

Oliver Stone maakt er een lange maar erg drukke zit van en daarmee is de film hier en daar wel erg vermoeiend om naar te kijken. De regisseur van onder andere The Doors steekt zijn liefde voor flitsende beelden niet echt onder stoelen of banken (met de alom bekende oog scène in de match tegen de Dallas Knights met hoogte- of dieptepunt, het is maar hoe je het zelf interpreteert) maar op zich stoort het gelukkig niet al te hard. Any Given Sunday is een film die hier en daar nogal redelijk cliché uit de hoek komt want zo is het al van redelijk ver aan te voelen dat het op een goed einde zal afstevenen op gebied van de relatie tussen D'Amato en Beamen maar weet ook een aantal rake punten in de sport te benadrukken. Vooral in het begin wordt de nadruk op de geldwolven die sommige spelers worden na enige vorm van succes goed voelbaar. Naast het verhaal is de weergave van sport zelf natuurlijk ook een erg belangrijke factor in dit soort films. Ik ga niet meteen zeggen dat ik American Football perfect begrijp maar het kan er ook soms enorm chaotisch aan toe gaan wanneer ze elkander bestormen voor de bal. Op dat gebied worden de verschillende wedstrijden van de Miami Sharks overzichtelijk weergegeven. In combinatie met de beukende soundtrack van onder andere Black Sabbath met Paranoid en Metallica met Motorbreath krijgen de wedstrijden zelfs iets episch.

Pacino blijft toch een held in dit soort rollen. De laatste jaren begint hij meer en meer te verzakken in belachelijke rollen want zo doet hij mee in Adam Sandler's recentste vehikel Jack & Jill waar Sander de rol van zowel Jack en Jill vertolkt.. Net als Robert de Niro begint hij meer en meer een schim van zichzelf te worden maar wanneer je een film zoals The Godfather of Dog Day Afternoon bekijkt dan zie je toch echt wel wat voor een geniale klassebak hij op een bepaald moment in zijn carrière is geworden. Zijn rol van coach Tony D'Amato in Any Given Sunday mag dan ook sowieso tot die categorie worden gerekend worden want Pacino levert hier weer een verbluffend staaltje, vooral die speech voor de laatste match spreekt boekdelen. Cameron Diaz weet zich eigenlijk ook nog vrij goed staande te houden tussen het acteergeweld dat Pacino is. In mijn herinnering was haar rol zelfs iets slechter dus dat was een aangename verrassing. Erg jammer eigenlijk dat ik Charlton Heston simpelweg niet heb herkend als de comissioner. Het was pas op de aftiteling dat ik zijn naam zag verschijnen en dat mijn frank viel dat hij het was. Wel een leuke gimmick dan met Ben-Hur maar die is me jammer genoeg tijdens het zien compleet voorbij gegaan. Dat is trouwens expres door Stone gedaan want door het afspelen van Ben-Hur tijdens het etentje van D'Amato en Beamen wou hij aantonen dat 'yesterday's rebels become the establishment'. Voor de rest kent de film nog een rapper in de vorm van LL Cool J die zever had met Jamie Foxx maar de aandacht ging voor mij toch voornamelijk uit naar Dennis Quaid. Voornamelijk bekend bij mij door The Day After Tomorrow maar die hier een erg degelijke rol neerzet. Jammer trouwens dat James Woods zijn verhaallijn niet zo bijzonder goed wordt uitgewerkt, daar had met een acteur als hem meer in kunnen zitten.

Sterke film die door zijn vlot verhaal, overzichtelijke scènes en sterke cast naar een hoger niveau wordt getild. Oké, het is inderdaad hier en daar nogal cliché, zelfs erg hard op bepaalde momenten, maar bij dit soort films ben ik daar best wel een sucker voor. Pacino is weer in een glorieuze bui en de rest lijkt zich naar een hoger niveau te kunnen tillen door zijn aanwezigheid alleen.

4*