Laura (1944)

Gadver....
Ik vermoed afgeleid van deze bioscoopbrochure.

Alternatieven:
Link1, Link2, Link3 (Spanje), Link4

Het ergste is dat ze van Gene Tierney een lelijke vrouw weten te maken.

Onvoorstelbaar Het origineel: Gene Eliza Tierney

PS
Ook lelijk: LAURA colorised... alhoewel: huh!

Vond het wel een aardige film, met een goed plot en wel redelijke acteerprestaties. Het genre was alleen niet helemaal mijn ding, maar ik vond het wel leuk dat ik halverwege de film nog niet echt door had wat of wie het nou kon zijn, dat was ook wel een reden waardoor de film mij goed wist bezig te houden. Einde vond ik dan wel een beetje matig en dat vond ik wel jammer, want de spanning die er de gehele film wel hing werd door het einde een beetje verpest naar mijn mening. Ik heb me zeker wel vermaakt maar het is ook niet meer dan dat.

3,5*

Even terug komen op de discussie tussen BASWAS en mij. Ik heb ondertussen Rebecca, van Hitchcock, gezien en mijn filmkennis is wat scherper gesteld. Dus inderdaad de vergelijking van BASWAS (tussen Laura en Rebecca) is accurater dan mijn "Shadow of a doubt".

Voor de liefhebber is het interessant om een (filmhistorische ) vergelijking te maken tussen "Rebecca", "Laura" en "Vertigo". In alle drie prachtfilms speelt 'de mysterieuze vrouw' een belangrijke rol.

De Koreaanse R-0 DVD-release: mooie hoes

Spannende thriller. Ik bleef tot het laatste moment geboeid kijken.

Eindelijk heb ik deze klassieker kunnen zien. In de fox film noir collectie was het de eerste die uitgebracht werd. En wel met een reden. Al vind ik deze film niet bijzonder veel noir elementen hebben, het is verrassend tot het einde, en plotwendingen zijn toch wel een typisch noir element.

Ik heb duidelijk heel weinig promotie materiaal gezien en weinig over Laura gelezen, want de grootste wending in de film deed mij verbazen! Dat is nog niet de enige kracht van de film, maar ook alle karakters zijn geniaal, van de irritante Lydecker met al zijn spitsvolle opmerkingen tot de wat klungelig overkomende Shelby.

Dana Andrews vond ik ook weer geniaal als detective die zo heerlijk relaxt acteert en de professionaliteit uitstraalt. De beste one liner komt van hem waarop hij een van de verdachten in zijn buik stompt!

Maar alle eer gaat naar Gene Tierney! Prachtige vrouw! Er is niks meer over van haar waardeloze acteer prestatie in The Return of Frank James. En zwart wit doet haar duidelijk goed. Zeker een van de mooiste vrouwen in het film noir genre.

Een 8 voor nu, ik had toch het gevoel dat Where The Sidewalk Ends iets beter was. Dat is natuurlijk een volledig terechte noir met iets minder glamour en een heerlijk crimineel plot. Laura heeft zeker noir elementen, maar ook meer.

4*

Vanavond deze film weer eens gezien. Ik bleek deze film ooit een keer van de BBC opgenomen te hebben. Vond de video bij toeval in mijn rommelkamer.
En over de film; Goed plot, goede cast, heerlijke film-noir sfeer mede ook door de passende muziek.
Als film-noir stijgt deze film boven de middelmaat uit, maar haalt het niet bij andere film-noirs zoals "Out of the past" en "The big sleep", die ook in de jaren veertig gemaakt zijn.
En wat Gene Tierney betreft; een mooie vrouw, mag er best wezen.

Waardering 3,5*

Heerlijke film-noir, die bewijst dat 60jaar-oude films nog altijd kunnen plezieren. Ijzersterke dialogen met altijd die gevatte antwoorden op al even snedige vragen. De cast is heerlijk, met natuurlijk Clifton Webb als de ster van de film. 4*
Is het trouwens iemand opgevallen dat de oude Vincent Price enorm veel lijkt op Clifton Webb?

Best wel een aangename film met leuke en verrassende ontwikkelingen. Vooral de twist halverwege de helft verbaasde me en deed mijn hele who-dunnit-idee kantelen, altijd leuk . Het tempo zit er door de snelle dialogen er lekker in, maar het is allemaal goed te volgen gelukkig doordat deze filmnoir niet zo overdreven gecompliceerd wordt. Duidelijk een pluspunt ten opzichte van bijvoorbeeld een Maltese Falcon of een The Big Sleep.

Laura is een vlotte en onderhoudende film-noir. Heb me niet één moment verveeld. De plotwending in het midden komt onverwacht en geeft tegelijkertijd het tot dan toe wel erg simpele verhaaltje wat meer diepgang. Een welkome toevoeging dus. Er zijn echter twee zaken aan de film die me nog wat storen.

Ten eerste ben ik er nog niet over uit of de uiteindelijke dader wel een goede keuze is. Lydecker maakt zich gedurende de hele film zo verdacht dat je hem eigenlijk direct afschrijft als mogelijke dader, omdat je verwacht dat de scriptschrijvers wel iets meer moeite zouden doen om zijn schuld te verbergen. Aan de ene kant kun je dit toereken aan de onoplettendheid van de kijker, maar je kunt het ook zien als gemakzucht van de schrijvers. Uiteindelijk kwam de ontknoping wel als een verrassing voor mij, maar op de een of andere manier voelde het ook als een deceptie.

Ten twee vond ik de romance tussen Laura en McPherson wel heel erg plotseling uit de lucht komen vallen. Was voor mij totaal niet nodig geweest voor een bevredigend einde. Het deed hier eerder afbreuk aan.

Door deze twee puntjes toch een halve ster lager dan ik tijdens het kijken in gedachten had. Desalniettemin verdient Laura nog steeds een uitstekende beoordeling.

In de herziening.

Gedeelte van de plot en oplossing wist ik nog, maar hoe zat het ook allemaal al weer precies???
Schitterende noir met fantastische venijnige dialogen en een rechercheur die verliefd wordt op het moordslachtoffer.
Eén van de topfilms uit de jaren veertig.

Goede film-noir, maar haalt 't voor mij niet qua sfeer bij de toppers van dit genre.

Aardig filmpje, maar geen uitblinker. Het grootste probleem dat ik met deze film heb, is dat het personage van Laura veel te weinig indruk maakt. De hele film wordt over haar gepraat alsof ze een godin is, iedereen wordt verliefd op of geobsedeerd door haar, maar als ze uiteindelijk in beeld komt, valt ze erg tegen. Dat ligt niet (of toch niet alleen) aan Gene Tierney, maar ook aan de regisseur. Een goede cineast kan met belichting en camerahoeken de indruk die de kijker van een personage krijgt helemaal sturen, maar dat lukt Preminger niet. Kijk naar Rita Hayworth in Gilda, Audrey Hepburn in Sabrina, zelfs naar Orson Welles in Citizen Kane, Touch of Evil of The Third Man, en zie hoe het wel moet. Het enige personage dat echt interessant is, is Waldo. Zijn dialogen en oneliners zijn erg geestig en goed geschreven; Clifton Webb acteert uitstekend.

Goede film, die geen moment verveeld, maar in zijn geheel echter niet zo overtuigend is als andere film-noirs die ik heb gezien. Het eerste gedeelte kijkt wel aardig weg, maar vond ik verder niet heel bijzonder. Op het moment van de voor mij verrassende plotwending wordt de film interessanter en gelijk ook heel stuk boeiender. Het blijft leuk om te raden wie uiteindelijk de dader is is een whodunnit film als deze. Verder speelt Gene Tierney een prima rol, al moet ik zeggen dat ik de andere acteurs redelijk vond, maar meer ook niet. In zijn geheel voor mij een bovengemiddelde film, vooral ook omdat ik erg van dit genre houd, maar in het genre zelf heb ik genoeg films gezien die een stuk meer indruk op mij hebben gemaakt.

3,5*

Nee, niks voor mij, deze eerste kijkbeurt. En een tweede zal er niet snel van komen. De personages en het verhaal gingen me vanwege het vele geklets en gebrek aan intensiteit al snel vervelen. Nog even dacht ik, op het moment dat Laura haar huis weer binnenkwam en het leek op een droom van de rechercheur, nu gaat het dan beginnen... maar nee, meer geklets en nog meer geklets dat maar niet aanslaat.

Nu is niet alles negatief aan 'Laura'. Laura zelf bijvoorbeeld is mooi om te zien, maar of het aan haar personage lag of aan Tierney; ik kon er verder weinig aan beleven. Decors en verdere aankleding: een leuk beeld van American high society, maar ook al niet spectaculair. Ik had me hier best op verheugd, maar ik kan er helaas niet meer van maken voor nu...

2,0*.

Ai, een nieuw record: de laagste score voor LAURA sinds jaren...

Ik zal deze Noir binnenkort bekijken. Ik heb zo'n gevoel dat de score dan wel weer wat omhoog gaat.

Goed geschreven, strak uitgewerkte film met een sterke cast met de uitblinkende Gene Tierney voorop. Boeide van begin tot einde.

Geheel toevallig mijn tweede Otto Preminger in korte tijd (na Advise & Consent). Deze opgezet vanwege Vincent Price - mooie man, heerlijk acteur en een stem als ruwe honing. Niet alleen van hem heb ik genoten. Laura is een sterk verhaal, dat je met de plotwending in het midden even volkomen in verwarring brengt. Prachtig, zoals de terugkeer van Laura wordt aangezet als droomscène: inzoomen op het glas sterkedrank, het schilderij op de achtergrond en dan de ware dame die binnenwandelt. Magnifiek.
Laura is een sfeervolle, sterke whodunnit met mooi uitgewerkte personages.
Ik had alleen moeite met de manier van vertellen. Het verhaal begint vanuit het perspectief van Waldo Lydecker en dat wordt een eind gaans volgehouden. Mij irriteerde het loslaten daarvan: ineens zijn er scènes waar Waldo onmogelijk getuige van kan zijn, zelfs niet van 'horen zeggen'. Misschien ben ik er te gevoelig voor, maar ik vond het een storende inconsequentie in techniek.
Soit. Het enige minpunt.

Altijd leuk om beroemde sterren uit de tijd, dat Hollywood nog het Mekka van de filmwereld was, weer eens terug te zien. Ik heb altijd een zwak gehad voor de beeldschone Gene Tierney (Leave Her To Heaven), misschien vanwege haar toch wat tragische levensloop.

Zo’n 30 of 40 jaar geleden heb ik deze film voor het eerst gezien tijdens een kort verblijf in Amerika en vond hem toen prachtig. Hij komt nu wat gedateerd op mij over. Het verhaal en het acteren zijn weliswaar prima in orde, maar afgezet tegen de films van de laatste decennia lijkt Laura naar mijn smaak toch te veel op een verfilmd toneelstuk.

Als altijd heb ik erg genoten van Judith Anderson (Rebecca), die als geen ander een echte feeks kan spelen.