Ett Hål i Mitt Hjärta (2004)

Niet de gemakkelijkste film om 's middags te kijken met al dat gekreun, terwijl je vader in de keuken patatten staat te schellen.

Ik had er een beetje schrik van voor ik eraan begon. Kon alle kanten uit met dit ding. Kots op de cover, gelukkig in printversie, en een bizarre foto van een jongen met 2 plakkers over zijn ogen. De interesse was gewekt.

Het zag er naar uit dat dit iets in de aard van Tarnation zou worden, die me wel wist te plezieren. Deze is daar ook in geslaagd, alhoewel wel in mindere mate. Het gebrek aan enig plot maakte de prent toch wat te lang, en begon wat saai te worden na een tijd.

Ik hoor hier net de ouders door het bed zakken, maar we typen lekker voort. Past allemaal lekker bij de sfeer van de film.

De zoon Eric vond ik wel boeiend. Die non-interesse voor wat er allemaal afspeelt in dat appartementje, hoe hij zich haast filosofisch bezighoudt met dingen die gebeuren op de bodem van de oceaan (lijkt wel Hans Teeuwen). Dat handje, dat zoveel jaren geleden tussen de worteltjes in de keukenrobot belandde, ook wel leuk. En zijn mooie theorie over de homofilie van zijn vader... Sterk personage was dat.

De rest vond ik minder interessant. Af en toe wel eens iets komisch, zoals dat gesprek in de keuken waar de twee manschappen in hun pure vertoeven. Tja, de hele film was voor mij eerder komedie dan drama. Choqueren kon Moodysson mij hier niet - met zijn wannabe 2 Girls 1 Cup gedoe - , entertainen wel.

Wist me niet te overtuigen.

Ik had deze film ooit eens gedownload toen de controverse mijn interesse in deze film enorm had aangewakkerd. Had vandaag anderhalf uur de tijd en ik koos deze er at random uit.

Wat kan ik er van zeggen? Dat Moodysson zijn fantasie de vrije loop laat... Indrukwekkend is het niet, aangrijpend zo waar nog minder. De film was vooral interessant door de nieuwsgierigheid die hij weet op te wekken voor wat komen zal.

De experimentele aspecten in de film, zoals de bass- en minimal geluiden en het poppenspel, konden mij verder wel bekoren. Sanna Bråding vond ik overigens perfect gecast.

Niet meteen iets om te herbekijken, maar verder leuk om eens gezien te hebben.

2.5/5.0*

Ja, tja, wat moet ik hier van vinden?
Een tijd geleden al eens geprobeerd te kijken maar toen gestopt na een kwartier volgens mij. Er zit wel íets van verhaal in, maar het is allemaal wel erg shockerend in beeld gebracht. Of tenminste, dat is de bedoeling. Voor mij is dat op zich wel gelukt. Ik trok het allemaal nog wel tot de scene waar het meisje in haar mond wordt gekotst..., toen deed ik toch echt maar even mijn handen voor mijn ogen

2,5*

Fucking Amal-films zou je kennelijk niet meer terugvinden van Moodyson. (of hij moet in de toekomst in een goed humeur zijn) Dat zie je ook, na de uiterst harde en rauwe Lilja 4-ever ook met A Hole in My Heart. Wat voor genre het is dat weet ik niet, maar ik moest naderhand toch wel een beetje aan Edwin Brienen en ook aan Visitor Q denken. En je kan zien dat Amerika nog het preutste land is want de Zweden gaan kennelijk ook helemaal los met ongecensureerde geneuk, piemels, en zelfs zeer smerige vaginale transplantaties en operaties.

En het idee is ook niet bepaald fijn om als zoon je vader aan de gang ziet gaan om een jong meisje van de leeftijd van zijn zoon te gebruiken voor een pornofilm. Dat misschien begint als een porno film maar dat naderhand de mannen steeds maar meer en meer en meer willen. Een verhaal zit er niet echt in en het is me nu ook wel duidelijk dat Moodyson voor het gevarieerde filmmaken gaat. Het sfeertje is erg goor en de spelletjes die er met die mooie deerne worden uitgehaald zijn keismerig. Zoals gezegt, je zou maar zo'n vader hebben.

Het klinkt allemaal nogal negatief hierboven, maar ik vond de film zo slecht nog niet. Het was gewoon weer een bizar en bijzonder werkje uit Zweden dat wil shockeren, of misschien niet. Die vader vond ik ook een grote smeerlap, maar dat had ik al vermeld. Die zoon vond ik dan weer erg goed spelen en probeert dan afleiding te zoeken in zijn muziek. Die vriend van de vader was ook zo'n gestoorde pervert en dat meisje was eerst een lekker ding maar word toch met al deze gore spelletjes erg lelijk gemaakt. Ook dat eet en seks scene en waarbij die meid helemaal volgestouwt word met eten was om te kotsen.

Maar toch nog een bijzonder filmpje. Moodyson is hierin de andere richting ingeslagen.

3,5*

Op naar Container! *leg de anti-depressiva maar alvast klaar*

Dit voldeed helaas aan al mijn verwachtingen. Ik wilde de film zien omdat die het goed doet in de Scandinavische knock-out. Verder had ik weinig interesse in deze film maar wilde het toch een eerlijke kans geven. De film startte nog enigszins veelbelovend maar na een kwartier werd het voor mij toch minder en kostte het me enorm veel moeite om de hele film te zien. Dat is wel gelukt maar vermaakt heeft het me niet. Toch wel jammer maar het is niets voor mij. Het thema is in principe wel interessant en ook de zoon was wel boeiend maar de rest er om heen had weinig toegevoegde waarde voor mij. 1,0*

Een film moet vermaken?

Ja ik vind, deels, dat een film moet vermaken, of informatief moet zijn of me aan het denken moet zetten. Misschien vergeet ik nu wat belangrijks maar vermaak vind ik een belangrijk element.

We trekken het wat breder: Kunst moet vermaken?

Kunst is een breed begrip en hoeft, wat mij betreft, niet altijd te vermaken. Maar dan moet het wat anders met me doen. Bijvoorbeeld me inspireren, me aan het denken zetten etc.

Ik blijf het uniek vinden, dat Moodysson deze film heeft gemaakt. Het is wellicht niet allemaal goed, maar er zit wel degelijk een sterke boodschap in. Wat dat betreft heb ik me uitstekend vermaakt.

Slechts één mooie scène kende deze film maar daarvoor moest ik wel wachten tot aan het einde. De centrifuge scène met Tess en Geko. Ook de enigste twee sympathieke personages in deze verder voor mijn gevoel smerige film. Hoe ik over die andere twee hoofdrolspelers denk, daar ga ik mij verder maar niet over uitweiden.

Tja, ik heb het al meerdere keren gezegd; kom bij mij in een film niet met scènes met stront (Saló), kots (964 Pinocchio) en - dan heb ik het over deze film - smijten met eten, iemands mond volproppen met etenstroep, kotsen in iemands mond en nog meer van dat smakeloze. Ik walg hier gewoon ontzettend van en wat de beweegreden van de regisseur verder hiervoor ook mogen zijn interesseert mij gewoon geen lor. Mijn gevoel bepaalt hoe ik een film beleef.

Na de film Destricted, (zie mijn recensie aldaar), Cinema Erotica over de geschiedenis van de erotische film in Lux afgelopen vrijdag is dit de derde filmbeleving afgelopen week die mij braakneigingen bezorgde met als dieptepunt toch wel Cinema Erotica in Lux die ze beter Cinema Pornografica hadden kunnen noemen, want met erotiek had het niets te maken, met porno des te meer. Ik ben ook na een uur de zaal uitgelopen. Ook bij het vertonen van deze film van Moodysson zou ik waarschijnlijk de zaal uitgelopen zijn als ik de film niet thuis bekeken had. Nu heb ik deze film gepindakaasd en op mijn PC bekeken. Werd het mij te veel dan pauzeerde ik gewoon even. En ik kan je zeggen; ik had heel wat pauzes nodig voor dit wanproduct. Meer wil ik hier over niet kwijt.

1,0*

Knappe film. Houdt voor mij zowat het midden tussen Salo van Pasolini en De Helaasheid der dingen van Van Groeningen. Maar ik vond hem evenwichtiger dan de eerste en sterker dan de tweede...

Het is vrij lastig om A Hole in My Heart een kwalitatief 'goeie' film te noemen: de personages bestaan uit een stel gore, zielige, van enig fatsoen gespeende debielen, de film ziet er oerlelijk uit, en het geheel is eigenlijk niet meer dan een scabreuze aaneenschakeling van smakeloze scenes. En toch deed het me iets. Met een soort dubieuze fascinatie keek ik toe naar dit zooitje varkens, die in al hun tristesse toch met een soort oprechtheid neergezet werden. En hoewel de film visueel lelijk is, vond ik de schelle noize geluiden een sterk, bevreemdend effect hebben. Evenals de editing tijdens sommige scenes.

Niet zo geslaagd als bijvoorbeeld een Container, maar niettemin een boeiend experiment van Moodysson. Er valt op allerlei gebieden heel wat aan te merken, maar de film maakte indruk. En da's het belangrijkst. 3,5*, al is het de vraag hoelang dit cijfer blijft staan. Zowel verhoging als verlaging sluit ik niet uit.

Mja, dit was dus geen horror, eerder goedkope erotische film mé wa bizar gedoe tussendoor. Ik hou wel van bizar en disturbing movies, maar dit was voor mij niet fucked up genoeg en dat moet zulke film wel hebben, want er schiet voor de rest niet veel over, ik werd er warm noch koud van, het was gewoon een rommeltje en verder niks.