Hål i Mitt Hjärta, Ett (2004)

Niet de gemakkelijkste film om 's middags te kijken met al dat gekreun, terwijl je vader in de keuken patatten staat te schellen.

Ik had er een beetje schrik van voor ik eraan begon. Kon alle kanten uit met dit ding. Kots op de cover, gelukkig in printversie, en een bizarre foto van een jongen met 2 plakkers over zijn ogen. De interesse was gewekt.

Het zag er naar uit dat dit iets in de aard van Tarnation zou worden, die me wel wist te plezieren. Deze is daar ook in geslaagd, alhoewel wel in mindere mate. Het gebrek aan enig plot maakte de prent toch wat te lang, en begon wat saai te worden na een tijd.

Ik hoor hier net de ouders door het bed zakken, maar we typen lekker voort. Past allemaal lekker bij de sfeer van de film.

De zoon Eric vond ik wel boeiend. Die non-interesse voor wat er allemaal afspeelt in dat appartementje, hoe hij zich haast filosofisch bezighoudt met dingen die gebeuren op de bodem van de oceaan (lijkt wel Hans Teeuwen). Dat handje, dat zoveel jaren geleden tussen de worteltjes in de keukenrobot belandde, ook wel leuk. En zijn mooie theorie over de homofilie van zijn vader... Sterk personage was dat.

De rest vond ik minder interessant. Af en toe wel eens iets komisch, zoals dat gesprek in de keuken waar de twee manschappen in hun pure vertoeven. Tja, de hele film was voor mij eerder komedie dan drama. Choqueren kon Moodysson mij hier niet - met zijn wannabe 2 Girls 1 Cup gedoe - , entertainen wel.

Wist me niet te overtuigen.

Ik had deze film ooit eens gedownload toen de controverse mijn interesse in deze film enorm had aangewakkerd. Had vandaag anderhalf uur de tijd en ik koos deze er at random uit.

Wat kan ik er van zeggen? Dat Moodysson zijn fantasie de vrije loop laat... Indrukwekkend is het niet, aangrijpend zo waar nog minder. De film was vooral interessant door de nieuwsgierigheid die hij weet op te wekken voor wat komen zal.

De experimentele aspecten in de film, zoals de bass- en minimal geluiden en het poppenspel, konden mij verder wel bekoren. Sanna Bråding vond ik overigens perfect gecast.

Niet meteen iets om te herbekijken, maar verder leuk om eens gezien te hebben.

2.5/5.0*

Ja, tja, wat moet ik hier van vinden?
Een tijd geleden al eens geprobeerd te kijken maar toen gestopt na een kwartier volgens mij. Er zit wel íets van verhaal in, maar het is allemaal wel erg shockerend in beeld gebracht. Of tenminste, dat is de bedoeling. Voor mij is dat op zich wel gelukt. Ik trok het allemaal nog wel tot de scene waar het meisje in haar mond wordt gekotst..., toen deed ik toch echt maar even mijn handen voor mijn ogen

2,5*

Fucking Amal-films zou je kennelijk niet meer terugvinden van Moodyson. (of hij moet in de toekomst in een goed humeur zijn) Dat zie je ook, na de uiterst harde en rauwe Lilja 4-ever ook met A Hole in My Heart. Wat voor genre het is dat weet ik niet, maar ik moest naderhand toch wel een beetje aan Edwin Brienen en ook aan Visitor Q denken. En je kan zien dat Amerika nog het preutste land is want de Zweden gaan kennelijk ook helemaal los met ongecensureerde geneuk, piemels, en zelfs zeer smerige vaginale transplantaties en operaties.

En het idee is ook niet bepaald fijn om als zoon je vader aan de gang ziet gaan om een jong meisje van de leeftijd van zijn zoon te gebruiken voor een pornofilm. Dat misschien begint als een porno film maar dat naderhand de mannen steeds maar meer en meer en meer willen. Een verhaal zit er niet echt in en het is me nu ook wel duidelijk dat Moodyson voor het gevarieerde filmmaken gaat. Het sfeertje is erg goor en de spelletjes die er met die mooie deerne worden uitgehaald zijn keismerig. Zoals gezegt, je zou maar zo'n vader hebben.

Het klinkt allemaal nogal negatief hierboven, maar ik vond de film zo slecht nog niet. Het was gewoon weer een bizar en bijzonder werkje uit Zweden dat wil shockeren, of misschien niet. Die vader vond ik ook een grote smeerlap, maar dat had ik al vermeld. Die zoon vond ik dan weer erg goed spelen en probeert dan afleiding te zoeken in zijn muziek. Die vriend van de vader was ook zo'n gestoorde pervert en dat meisje was eerst een lekker ding maar word toch met al deze gore spelletjes erg lelijk gemaakt. Ook dat eet en seks scene en waarbij die meid helemaal volgestouwt word met eten was om te kotsen.

Maar toch nog een bijzonder filmpje. Moodyson is hierin de andere richting ingeslagen.

3,5*

Op naar Container! *leg de anti-depressiva maar alvast klaar*

Dit voldeed helaas aan al mijn verwachtingen. Ik wilde de film zien omdat die het goed doet in de Scandinavische knock-out. Verder had ik weinig interesse in deze film maar wilde het toch een eerlijke kans geven. De film startte nog enigszins veelbelovend maar na een kwartier werd het voor mij toch minder en kostte het me enorm veel moeite om de hele film te zien. Dat is wel gelukt maar vermaakt heeft het me niet. Toch wel jammer maar het is niets voor mij. Het thema is in principe wel interessant en ook de zoon was wel boeiend maar de rest er om heen had weinig toegevoegde waarde voor mij. 1,0*

Ja ik vind, deels, dat een film moet vermaken, of informatief moet zijn of me aan het denken moet zetten. Misschien vergeet ik nu wat belangrijks maar vermaak vind ik een belangrijk element.

Kunst is een breed begrip en hoeft, wat mij betreft, niet altijd te vermaken. Maar dan moet het wat anders met me doen. Bijvoorbeeld me inspireren, me aan het denken zetten etc.

Ik blijf het uniek vinden, dat Moodysson deze film heeft gemaakt. Het is wellicht niet allemaal goed, maar er zit wel degelijk een sterke boodschap in. Wat dat betreft heb ik me uitstekend vermaakt.