My Fair Lady (1964)

ja dat weet ik, we moesten dat boek lezen voor engels.

Een van de leukere musicals die ik heb gezien, Hepburn is heel leuk en spontaan en Harrison heeft echt geweldige teksten met veel gebruik van dure vocabulaire. Ook de liedjes zijn leuk en de kostuums zijn ook erg mooi. De film duurde wel iets te lang.

Het cliché-verhaaltje van "lelijk eendje verandert in mooie zwaan", alleen met wat meer diepgang, maar deze film moet wel een van de eersten zijn geweest, en is zeker niet een van de minsten. Dat dit een grote productie was en is kun je er wel goed aan afzien. De kostuums zien er prachtig uit en de decors zijn ook zeer fraai.

De acteerprestaties zijn goed, Hepburn vind ik vrij irritant af en toe in haar rol van de grof pratende en "volkse" Eliza, maar de "bekakte" Eliza speelt ze dan weer erg leuk. Ze ziet er ook weer prachtig uit. Rex Harrison speelt erg goed en de kleinere rollen worden ook goed gespeeld. De pesonages zijn boeiend en de liedjes en muziek zijn wel leuk, al werken ze nog wel eens op mijn lachspieren. Anderen waren weer erg pakkend, met mooie teksten en vrij mooi gezongen.

Er zit voldoende humor in My Fair Lady, maar af en toe is het wat te overdreven allemaal naar mijn smaak. Soms vond ik het wat te, andere momenten vond ik de film weer heel grappig. Drama bevat de film ook nog, wat later in de film. In het laatste deel weet het verhaal nog best te ontroeren.

Het einde vond ik wel iets te lang gerekt worden, en van mij had de transformatie van "bloemenmeisje" naar "lady" wel wat geleidelijker mogen verlopen. Dat zijn voor mij eigenlijk de enige minpuntjes in een verder grootste en gewoon echt goede film. De musical is niet mijn genre, maar dit is een van de uitzonderingen die ik zeer kan waarderen. De tijd vloog eigenlijk voorbij. Pas het laatste kwartier of zo en in het middenstuk waarin Higgins Eliza les geeft vond ik de boel wat te lang uitgesponnen worden.

Me vriendin is helemaal weg van deze film en Audrey Hepburn. Ik persoonlijk heb hem een halfuur gezien maar daarna vondt ik hem niet echt boeiend meer. Wordt een klein beetje eentonig. Al met al krijgt Audrey van mij een dikke pluim want voor haar tijd was zij een ver gevorderde actriece met grappige momenten. Niet mijn smaak, maar door de aardig leuke liedjes en goeie acteer prestaties een 3,5!

Perfect verwoord!!

Het acteerwerk was echt ontzettend goed!! De muziek was soms wat langdradig, maar meestal erg goed! Het verhaal was heerlijk!

Echt een topfilm:D

Nog eens een stukje herkeken, maar vindt het echt iets te langdradig dus heb hem verlaagd naar 2,5*

Vermakelijk en charmant, maar voor een van de beste musicals allertijden heb ik wel wat te zeuren. Veel te lang bijvoorbeeld (170 mins). Teveel scenes die uitgesponnen worden omdat er nog een liedje doorheen moet die het verhaal alleen maar heel erg ophoudt. En ook niet alle liedjes doen ertoe qua liedje. Daarentegen was ik na 15 minuten wel weer totaal verrast dat iemand als ik gegrepen kan worden door dit artificiële, mierzoete genre. Eerste halfuur is een blast. En dan gaat het ook nog over taalkunde En Hepburn in deze periode kon gewoon niet teleurstellen. Het verhaal is uiteindelijk niet ‘gripping’ genoeg, omdat de ommedraai aan het einde – wanneer leerlinge en docent ontdekken elkaar te missen – eigenlijk amper invoelbaar is, laat staan tot een grote musical-apotheose leidt. Higgins komt niet verder dan dat hij haar om zich heen gewend is en dat er tenminste iemand is die zijn agenda kent. Waar heb je dan die werkster voor, oetlul! En Eliza Doolittle heeft helemaal weinig om naar terug te verlangen, of het moet dat comfortabele pand zijn... The sound of music scoort op alle punten beter. En Roman Holiday blijft mijn Audrey-flick.

Dit is volgens mij de favoriete film van mijn moeder. Dus toen ik een kleinere Vinokourov was heb ik een paar keer deze film meegekregen. Op zich niet heel slecht hoor, maar het is wel een musical, die erg lang duurt.

Veruit mijn geliefkoosde musical. Tientallen keren geheel of gedeeltelijk gezien. Graag er niet van af, van Audrey enz...

Ooit eens gezien als kleine Wendy. En we zijn ooit nog eens naar de Nederlandse musical in het theater geweest, met 1 van de Lutz-broers als Professor Higgins.

Nu na jaren weer herzien en hij is prachtig.

Vreemd genoeg vond ik in tegenstelling tot de meesten hier het begin een beetje minder. Pas vanaf het liedje van de vader van Eliza (Als 't Effe Kan in de Nederlandse versie) kwam ik echt in de film.

Daarna vliegt de tijd voorbij. Heerlijke film.

Verhaaltechnisch is My Fair Lady soms wat langdradig vooral door de stroeve en veel herhaling bevattende dialogen. We kunnen sowieso vraagtekens zetten bij de redelijk lange tijdsduur van bijna drie uur. Gelukkig maken de liedjes veel goed. Ze passen goed in het verhaal en zijn erg goed getimed. Wat ik vooral prettig vond was dat ieder nummer ook volledig werd aangepast op het personage en op diens manier van zingen. Het eerste half uur was even doorzitten want het opzienbarend lelijke stemmetje wat Audrey Hepburn moest opzetten was een doorn in het oog, maar zodra het plot duidelijk wordt hebben we toch te maken met een redelijke vorm van entertainment. Prima musical.

Vind trouwens het subplot over Hepburn's vader zonder geld het lijntje wat deze film het meest waard maakt.

Een film die ik moest zien in mijn wens om alle films gezien te hebben die de Oscar voor Beste Film wonnen. Toch heb ik hem erg lang uitgesteld, aangezien dit bijna bij voorbaat een ramp moest zijn. Een bijna drie uur durende musical over een onbeschofte vrouw die dameslessen krijgt? Anders geformuleerd: Gigi in drie uur? Nou nee, bedankt.

Gelukkig bleek de film reuze mee te vallen. Ik moet zelfs toegeven dat de film mijn slechte goodwill al had laten verdwijnen binnen vijf minuten. Ik was verrast door de vrij goede dialogen, met name die van professor Higgins en de ook opvallend intelligente manier waarop het spraakprobleem geplakt wordt in een verhaal over sociale structuren. Ik verwachte een mierzoete romance die vooral leuk zou zijn voor bakvissen, maar dit is een tamelijk volwassen film, voor zover dat mogelijk is bij een dergelijke musical. En toegegeven, dat ik een dialectenfetish (al zoiets bestaat) die overeenkomt met die van Higgins (het komt er op neer dat ik vette dialecten op een bepaalde manier moeilijk verdraag) helpt mee om de film extra te waarderen.

O zeker, het is geen perfect product. Er wellicht zo driekwartier vanaf gekund, met name in een aantal weinig aansprekende liedjes. Audrey Hepburn kan heel charmant zijn en goed acteren, maar het is niet het soort actrice die je makkelijk in iedere rol kan plaatsen en Eliza Doolittle is wat mij betreft een rol die ze nooit had mogen krijgen (en nee, ik ben niet van het Julie Andrews-kamp, aangezien ik die actrice niet kan luchten). Vooral aan het begin als volkse vrouw is ze duidelijk miscast, maar ook haar dameskanten zijn hier gek genoeg nooit overtuigend.

Dergelijke minpunten zijn niet bepaald klein, maar op een bepaalde manier werkt de film wel. Dit komt dus zoals ik al zei door het scherpe script, maar ook veel andere facetten van de film zijn goed uitgewerkt. Gewoonlijk ben ik niet zo van die barokke kostuum- en decorwerk, maar er wordt toch wel veel mee gedaan. Higgins' huis, met al die geluidsvoorwerpen is schitterend om te zien en Cukor creëert een verrassende scène tijdens de paardenraces die bijna surrealistisch is door zijn mise-en-scène en de manier waarop de acteurs zich erdoor bewegen. En hoewel niet alle musicalnummers even aansprekend zijn, zitten er wel een aantal tussen die wel degelijk werken, met name de twee van Stanley Holloway. Die steelt sowieso de show als de vader van Eliza en zijn paar scènes zijn de leukste in de film. Zijn nummer 'With a Little bit of Luck' is de meest gedenkwaardige van de soundtrack.

Dat Hepburn niet zo goed presteert wordt gecompenseert door de tweede hoofdrol: die van Rex Harrisson, die niet echt kan zingen, maar in plaats daarvan zijn teksten ritmisch opzegt. Dat werkt op de een of andere manier. Hij heeft ook een vermakelijk personage, niet echt het standaard typetje dat ik verwachte. Erg leuk dat hij nooit zijn liefde hoeft uit te spreken. Dat doet overigens niemand hier. Deze film draait minder om romantiek dan je zou verwachten en het is grappig hoeveel van de liefde voornamelijk onder de huid blijft.

Dus My Fair Lady is een leuke musical, al had het nog net iets beter gekund. Een remake staat in de planning. Dat klinkt niet echt veelbelovend, want dit is niet echt meer een film van deze tijd. Alleen het nieuws dat Carey Mulligan de hoofdrol gaat spelen maakt me toch nieuwsgierig. Geen idee of die kan zingen, maar ik zie haar verder wel als Eliza Doolittle. Dat zou net dat beetje extra kunnen geven aan My Fair Lady dat deze versie mist. Maar welke hedendaagse regisseur heeft een stijl die kan matchen met George Cukor, die hier perfect op zijn plaats leek te zijn?

3,5*

Heerlijke film! Audrey Hepburn blijft leuk, jammer dat ze niet zelf heeft gezongen, maar ik dacht het al te merken (lees dat pas net). De film heeft die charme die films van nu af en toe missen. Helaas af en toe wat langdradig, maar dat maakt bij deze film niet zoveel uit, hij blijf leuk!

Musicals zijn totaal niet mijn favoriete genre en als ze dan ook nog eens 170 minuten duren, dan zou het wel eens net zo erg kunnen worden als bijvoorbeeld West Side Story, dat ik echt een draak van een film vind. Dat bleek echter reuze mee te vallen. Hoewel is nooit fan van het genre zal worden, is My Fair Lady zelfs best een leuke film.

Natuurlijk is de speelduur nog steeds aan de lange kant en zit er naar mijn zin nog steeds teveel muziek in. Daar tussendoor zit echter een film met een leuk uitgewerkt verhaal en ook best leuke personages. Audrey Hepburn is een leuke verschijning en doet het best aardig als Eliza Doolittle met de schreeuwerige stem. Toch vind ik Rex Harrisson, die de rol van professor Higgins speelt, nog een stuk sterker overkomen. Hij acteert sterk, maakt van Higgins een enorm leuk personage en zelfs zijn manier van zingen is (onbedoeld) grappig. Ook het bijrolletje van Stanley Holloway als de vader van Eliza, zit vol humor. Dat en de goede manier waarop de ontwikkeling van Eliza wordt aangepakt, zorgt ervoor dat dit, ondanks de soms wat mindere muziek, gewoon best een aangename film is.

Verder heeft de film een mooie aankleding en komt alles ook best charmant over. Als de film iets korter had geduurd, had ik waarschijnlijk zelfs nog wel een halfje meer durven geven. Desondanks overheerst het positieve gevoel bij mij.

Dikke 3,0*

My Fair lady is een groot musical stuk, leuk maar zeker niet geweldig.

Eerste helft van de film is nog vrij prettig en redelijk om nog te volgen. Helaas wordt het later een heel stuk minder en ook een beetje te saai. Film heeft net iets te weinig vaart om het met de erg lange speelduur te vermaken. Mooi qua opzet, songs en kostuums. De cast mag er wezen en ik heb ook genoten van de rol van Rex Harrison. Film heeft een goed verhaal maar helaas is het nergens overweldigend. Drie sterren voor deze film vind ik dan goed genoeg. Ook al is het zeker een leuk groots opgezet musical stuk. 3,0.

Audrey wilde niet dat iemand de liedjes voor haar inzong en zij playbackte maar de regisseur (geloof ik) besloot toch een zangeres te nemen die de liedjes zong in plaats van hepburn...

Oh, wouldn't it be loverly?

Gisteravond was het weer eens veel te warm en wat is er beter dan je af te koelen met de zwoele Audrey Hepburn? In een poging om een collectie van haar te beginnen, had ik deze film een tijd geleden eens gekocht maar het was er nog niet van gekomen om hem te kijken. Sowieso leek dit me eigenlijk wel een interessante film te worden door de aanwezigheid van Hepburn en Harrison die fantastisch was in Doctor Dolittle.

Ik had wel nooit gedacht dat de film zo lang ging duren. Ik was al een 70 minuten ver in de film toen ik eens ging kijken hoeveel ik nog moest zien en toen bleek dat ik nog niet in de helft zat. Even sloeg de schrik me om het hart want ik zag niet in hoe dit eigenlijk nog zo lang kon blijven boeien maar voor ik wist zat ik alweer aan de aftiteling. Nu ben ik altijd wel te vinden voor dit soort lang uitgesponnen musicals maar het is toch een klein huzarenstukje van Cukor om dit gedurende bijna 3 uur boeiend te maken. Vreemd eigenlijk want het verhaal heeft echt niet zo bijster veel om handen. Gebaseerd op een toneelstuk krijgen we een plot voorgeschoteld over de arme Eliza, met één van de vetste Cockney accenten die ik ooit heb gehoord, die in huis wordt genomen door een professor als proefkonijn. C'est tout maar in combinatie met de vele aanstekelijke nummers wordt er een heel amusant verhaal verteld. Sowieso zijn de muzikale intermezzo's in de film van een erg hoog niveau met hier en daar, jammer genoeg, een paar mindere nummers maar dat lijkt me nogal logisch want het is erg moeilijk om echt alle (en dat zijn er wel wat) nummers van zo'n hoog niveau te houden. De verhaallijn van Eliza's vader was eigenlijk nog het grappigste vanwege het simpele maar erg aanstekelijke With a Little Bit of Luck. Alan Jay Lerner schreef het overgrote deel van de lyrics en doet dit met verve want elk nummer heeft zijn identiteit en wordt perfect aangepast naar het personage dat het zingt. Wel jammer dat de film zo abrupt ten einde komt. Als je dan toch al een kleine 3 uur bezig bent, dan had het niet erg geweest om een vijf of tien minuten er nog bij aan te breien voor een mooi coherent geheel. Nu heb je de geëscaleerde situatie tussen Higgins en Eliza en die wordt nogal abrupt afgesloten.

Toegegeven, de rol van Eliza lijkt totaal niet voor Audrey Hepburn gemaakt te zijn. Eliza is een vrouw die arm is en uren moet trainen om in de bourgeoisie te geraken maar Hepburns jeugd was eerder het tegenovergestelde. Dit stak ook Rex Harrison tegen die had gehoopt dat de rol van Eliza naar de Sound of Music diva Julie Andrews zou gaan, die de rol ook al in het toneelstuk speelde samen met Harrison. Wanneer de film echter ten einde was en nog velen jaren later zou Harrison altijd toegeven dat hij fout had gezeten en dat Hepburn de perfecte keus was en ik moet hem daar in gelijk geven. Nu ben ik sowieso wel een fan van de mooie Audrey maar ook ik had mijn twijfels. Die twijfels verdwenen nochtans als sneeuw voor de zon wanneer Hepburn haar mond opentrekt en er een heerlijk accent bovenhaalt. Maar het is toch Rex Harrison die hier echt compleet de show steelt. Ik heb jaren liggen zoeken achter een film met hem in die ik vroeger eens had gezien (de originele Dr. Dolittle) maar eens ik die film had gevonden en terug keek viel me op hoe heerlijk Harrison daarin speelt. My Fair Lady is zo'n 3 jaar voor die film opgenomen maar Harrison was toen al van een erg hoog niveau. De man kan niet echt zingen maar weet toch op een ritmische manier zijn teksten op te zeggen en het werkt wonderbaarlijk. Wel vreemd trouwens dat ze de rol van Audrey Hepburn voor een groot deel hebben gedubt want in de stukjes dat ze wel zingt, klinkt het allemaal toch vrij degelijk. Soit, ze zullen er wel hun redenen voor hebben gehad en gelukkig doet het geen afbreuk aan de film doordat het eigenlijk amper opvalt. Stanley Holloway neemt zijn rol van Alfred Doolittle in het toneelstuk terug op, net zoals Harrison, en doet doet dat erg goed. Sowieso één van de beste personages in de film met één van de beste nummers. De film steunt vooral op de combinatie Hepburn - Harrison maar er is nog een kleine maar belangrijke bijrol aan te pas gekomen in de vorm van Wilfrid Hyde-White die de rol van Pickering speelt. Die speelt zowat de nuchtere kant van Higgins en heeft een aantal leuke scènes. Wordt er eigenlijk ooit gezegd wat er met hem gebeurt want hij verdwijnt op een bepaald moment om Eliza te gaan zoeken en komt nooit meer terug?

My Fair Lady is een erg lange musical geworden over een verhaal dat misschien op het eerste zicht niet bijster interessant is. Niets is wat het lijkt want dit is een film die nu nooit meer gemaakt zou kunnen worden. Een kleurrijk decor, een paar heerlijke acteurs die hun rollen perfect spelen en erg aanstekelijke nummers. Ik zou er niet van verschieten dat er nog een verhoging in zit wanneer ik de film nog eens een keer kijk.

4*

The rain in spain stays mainly in the plain

Heerlijke musical waarin een arm straatmeisje veranderd in een echte dame met de hulp van een taalprofessor. De film ziet er prachtig uit met mooie decors en kostuums. Ook de liedjes zijn mooi en hebben goeie tekesten. Audrey Hepburn schittert, maar ook Rex Harrison is zeker het vermelden waard.

Toch twee puntjes van kritiek die deze film van 4 sterren weerhouden: Audrey Hepburn zingt niet zelf en de film duurt wel erg lang.

Rain in Spain

Dank U

Voor de zoveelste keer gekeken, nu op BluRay.

Heerlijke film met een geweldige Audrey Hepburn. Wat een ongelooflijk goede actrice! Ze ziet er bovendien prachtig uit en speelt als mid-dertiger heel geloofwaardig een meisje van begin 20.

Echt een klassieker onder de musicals met muziek, die nooit gaat vervelen. Marni Nixon, die het zanggedeelte van Eliza voor haar rekening neemt, heeft een prachtige stem.

Enig minpuntje is dat in het laatste kwart van de film (na het hofbal) de vaart er een beetje uitgaat, waardoor het verhaal naar het einde toe naar het langdradige neigt. Maar dat kan de pret drukken. Het is en blijft bijna drie uur puur kijkgenot.

Come on, Dover! Move your bloomin' arse!

De filmversie van de populaire musical: een meeslepend en uniek verhaal met boeiende personages. Misschien wel een van de rijkste en meest intelligente romantische komedies die ooit gemaakt zijn. De dialogen zijn slim, het verbale steekspel tussen de hoofdpersonen is heerlijk en de kostuums zijn uitbundig kleurrijk. De songs zijn geweldig; al zong Hepburn niet zelf, maar een zekere Marni Nixon die in 1961 al was ingehuurd om de zang van Maria uit 'The West Side Story' voor haar rekening te nemen. Rex Harrison was gewoonweg geboren om Higgings te spelen en Audrey Hepburn is lumineus als Eliza en overtuigt in de verandering van meid van de straat naar deftige, statige dame. Ook de bijrollen zijn goed gekozen.

Ik las ergens dat het hier een romantische komedie betreft zonder kussen, seks of naaktheid; daar had ik niet bij stil gestaan.

Deze film is niet voor mij weg gelegd, Dat zingen! NEEE ik werd helemaal gek (ik sanp natuurlijk wel dat ik dat had kunnen verwachten dus dit heeft niets te maken met mijn cijfer) Het acteerwerk vond ik echter erg slecht. Audrey Hepburn is zeer mooi en in anderen films speeld ze goed hier echter niet. Rex Harrison en Stanley Holloway vond ik ook niet echt uitblinken

Ik snap waarom deze film goed gevonden wordt maar not my cup of tea.

Wat moet je hier nou over zeggen..

heelijke nostalgie,leuke film,een must see voor de liefhebber van muziekfilms

pas geleden weer eens gezien voor de zoveelste maal

bijna 3 uur lang genieten....

Deze film vond ik de beste film van 1964.

Een film die je totaal niet moet kijken als je niet houdt van musicals. Audrey Hepburn moet het niet hebben van haar zangtalent, want ze zingt die nummers niet zelf. Ze is echt op haar best in de rol van ordinair meisje van de straat. Voor een hoogstaand verhaal moet je deze absoluut niet kijken. Het geheel komt over als een operette. De songs zijn wel heel catchy en zijn voor mij ook de reden om deze te kijken en navenant naar te waarderen.

Na een herkijkbeurt verhoog ik naar 4 sterren, blijft toch een heerlijke film met ontzettende leuke songs waar ik vrolijk van word.

Ja, het blijft een hele mooie film op Blu-Ray is hij werkelijk geweldig.

'De letterlijke betekenis van Mayfair Lady is ,mijn schone dame.

maar Mayfair is tevens de manier waarop in plat-Londens de wijk 'Mayfair' wordt uitgesproken.

en in deze chique wijk speelt ook het verhaal af.

en op groot scherm in de bioscoop op 70MM komt hij nog beter tot zijn recht.