Život Je Čudo (2004)
Alternatieve titels: Life Is a Miracle, Zivot Je Cudo

78 stemmen | gemiddelde 3,57
Servië en Montenegro / Frankrijk
Komedie / Romantiek
155 minuten
geregisseerd door
Emir Kusturicamet Slavko Štimac, Nataša Šolak en Vesna Trivalić
Bosnië 1992 - Luka, een Servische ingenieur, is samen met zijn vrouw Jadranka, een operazangeres, en hun zoon Miloš uit Belgrado weggetrokken. Ze komen midden in het niemandsland terecht. Daar helpt Luka mee aan de bouw van de spoorlijn die de regio voor het toerisme moet ontsluiten. Luka, verblind door zijn aangeboren optimisme, gaat volledig op in zijn project en blijft doof voor de aanhoudende berichten van een op handen zijnde oorlog. Zijn leven staat op zijn kop wanneer het conflict uiteindelijk losbarst. Jadranka verdwijnt samen met een muzikant, terwijl Miloš onder de wapens wordt geroepen. Hij blijft koppig optimistisch en wacht de terugkeer van zijn vrouw en zoon af. Maar Jadranka keert niet terug en Miloš wordt gevangen genomen. En ondertussen verplichten Servische militairen Luka om Sabaha, een moslimgijzelaarster te bewaken. Al snel wordt hij verliefd op de jonge vrouw die tegen zijn zoon geruild zal moeten worden.
[permalink] geplaatst op 4 juli 2004, 18:24 uurEindelijk nog eens een film van Kusturica. Is er nog niemand die hem gezien heeft? Ik hoop er zo snel mogelijk naartoe te kunnen.
2,5
[permalink] geplaatst op 11 september 2004, 21:41 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenNet gezien bij Film By The Sea, een mix van drama, comedy en romantiek die soms absurd in beeld word gebracht. Waaronder een vliegend bed en een geschifte voetbalmatch. Helaas is de film zelf dodelijk saai en het kom mij met vlagen boeien. Voorlopig 2.5 sterren.
4,0
[permalink] geplaatst op 13 september 2004, 20:22 uurSchitterende film weer van Kusturica.
De eerste film van Kusturica die geen prijs wint, maar dat ligt volgens critici meer aan het feit dat elke film hetzelfde zou zijn, dan aan het verhaal van Life is a Miracle.
Sterker nog, Life is a Miracle heeft een verhaal dat sterker lijkt te zijn dan dat van Black Cat, White Cat of Time of the Gypsies. Nog steeds érg poëtisch, lyrisch, magisch-realistisch, vitaal en vol types en gebeurtenissen, maar óók realistischer.
Voor het eerst kan ik me echt inleven in de hoofdpersonages uit een van Kusturica's films. In deze film, waarvan de kern gemodelleerd is naar een waargebeurd verhaal tijdens de Balkan-oorlog, is naast de nodige slapstick volop plaats voor mensen van vlees en bloed, leven in oorlogstijd, op zoek naar liefde, familie en verlossing van dit oorlogstijdperk.
Voeg daar aan toe de prachtige plaatjes van een toeristisch stukje Bosnië, het bekoorlijke moslimmeisje Sabaha en de prettige mix van vitaliteit, romantiek en magie, en je hebt een film waarbij ik de volle lengte geboeid blijf.
Een van de meest memorabele momenten is de volledig uit de hand lopende voetbalwedstrijd, een persiflage op de beruchte wedstrijd tussen Dinamo Zagreb en Rode Ster Belgrado, waarbij voor het eerst bij het grote publiek de contouren van de naderende oorlog zichtbaar werden.
In de trap van Milos Djukic (een van de hoofdpersonen uit de film) herkent de liefhebber de beruchte trap van Zvonimir Boban richting een politieman.
Voor de liefhebbers van Kusturica's stijl moet dit weer een aansprekende film zijn, al wordt de film niet door iedereen even goed ontvangen.
Zelf heb ik er echt van genoten.
2,5
[permalink] geplaatst op 4 oktober 2004, 13:02 uurBij vlagen weer even briljant als Black Cat, White Cat (totale chaos, sterke muziek en de meest uiteenlopende en bizarre personen en situaties), maar daarentegen kent de film te veel trage, saaie en nietszeggende momenten. Jammer...
FisherKing
[permalink] geplaatst op 11 oktober 2004, 11:57 uurKrijgt op Cinema.nl ook niet zo'n beste recensie.
2,5
[permalink] geplaatst op 12 oktober 2004, 10:37 uurIk raad hem je ook niet aan. Kijk tien keer liever naar Black Cat, White Cat....
4,0
[permalink] geplaatst op 7 december 2004, 23:45 uurWat een ontzettend fijne film! Wederom uniek spektakel zoals alleen Kusturica die levert.
4,5
[permalink] geplaatst op 10 maart 2005, 11:09 uurNog niet zo lang geleden gezien en het was mijn eerste Kusturica. Regelmatig hoor ik dat Zivot te herhalend is, te losjes qua verhaal, teveel als eerder werk...
De opening was voor mij meteen raak met een serie idiote slapstick scenes die zijn weerga niet kennen. De prachtige rollen voor de dieren, van een kat die een vogel letterlijk doodkijkt tot zo'n beetje de liefste hond die je je maar kan voorstellen. Ook deze draaien mee in de herhaling met hun gedrag. Goran Bregovic droeg deze keer niets bij als componist, maar Kusturica en Dejan Sparavalo (die voor Crna Macka al essentiele composities schreef) wel. Ook deze score is herhalend, maar verdeeld met de traditionele volks elementen briljant.
Alles is chaotisch en waanzin bij Kusturica wat vaak zorgt voor geweldige momenten. Veel situaties worden overduidelijk zo surrealistisch en krankzinnig dat je er alleen maar van kan genieten. Een berenjacht met een traditionele volkslied (wat niet zo zeer uit het land zelf leek te komen) erbij mond uit in een dekmantel voor nare gebeurtenis die zo'n krankzinnig grappig wordt laten zien. Zo zijn er meer hele intelligente, speels manieren van omspringen met de oorlog, maar ook doodsimpele ''kijk ik val'' momenten die ook zeer goed werken.
De chemie tussen Luka en Sabaha is uitstekend en vooral naarmate het verhaal vordert steeds sprookjesachtiger en dromeriger. Natasa Solak is werkelijk onweerstaanbaar mooi en leuk.
Ik hou het maar op 4.5 sterren
(nu nog vraag welke Kusturica ik het beste als volgende kan kijken? )
5,0
[permalink] geplaatst op 22 september 2005, 2:01 uur@ Neo> Black Cat White Cat, eigenlijk elke film van hem is beter dan het gros!
Ook deze weer waar ik gigantisch van heb genoten, wat een oog voor detail in de soms wel erge chaos.
Er gebeurt van alles, er is van alles en je voelt ook van alles wanneer je deze film kijkt.
De beelden zijn werkelijk schitterend, soms surrealistisch naar het einde toe en soms kraakhelder. Kosturica maakt er op zijn apparte manier één geheel van en speelt overduidelijk, zoals gewoonlijk, met zijn publiek.
Van mij 4.5 ster. En kijk met smart uit naar zijn nieuwe productie die over Maradonna zou moeten gaan.
motherspot
[permalink] geplaatst op 3 oktober 2005, 15:47 uurMeesterlijke Kusturica.10* voor mijn part.erg goed gemaakte film.heeft alles.ben verliefd op de jonge Sabaha .wat een schoonheid !
[permalink] geplaatst op 10 juli 2006, 3:09 uurVolgens IMDB is er ook een 5 uur durende (miniserie-) versie van deze film.
4,0
[permalink] geplaatst op 25 juli 2006, 22:32 uurWeer een zeer geestige en energieke film van Kusturica. Haalt het niet bij zijn absolute meesterwerk Underground, maar is bijna net zo leuk als Black cat, White Cat. Dikke 4*
3,5
[permalink] geplaatst op 28 september 2006, 16:37 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenDe bekende Kusturica elementen zijn weer allemaal aanwezig: veel muziek, chaos en dieren. And I `m lovin it!
Zeker de 1ste 3 kwartier is deze film van een hoog niveau. Dat kwam omdat ik de moeder en de zoon interessante personages vond. Met name de voetbalwedstrijd was ontzettend leuk in beeld gebracht. Moeder die zich niet kan beheersen en bij de coach in de dug out gaat zitten, om haar zoon te promoten of haar kennende voor een wipje?! Leuk ook, dat ze vervolgens in gezang uitbarst en eigenlijk zowel haar man als haar zoon tart . Verder ken ik ook niemand, die zo goed iemand zo nonchalant kan laten sterven. Lekker luchtig!
Na het 1ste 3 kwartier wordt het allemaal wat minder grappig. Een beetje tam zelfs. Datzelfde had ik ook al bij Underground, waar zich het verhaal teveel op Marko ging richten. Hier verdwenen Milos en Jadranka, hoe verzin je zo `n naam?! ineens en stond Luka in de schijnwerpers . Ik vond hem wel een aardig personage maar het gemis van de andere woog toch wel zwaar.
Natuurlijk bleven zich er leuke scènes aandienen. Vooral grappig toen Luka aan Sabaha vroeg of ze al sliep en dat met wel tig aantal bommen die ter aarde vielen . Wat mij in deze film positief opviel t.o.v. Black Cat, White Cat en Underground was de beeldige cinematografie. Vooral richting het einde zag de zonsval op de sneeuw en op de wit gekleurde bomen er erg mooi uit.
Heerlijke film dus, die soms ook erg subtiele momenten kent. Bv. bij de thuiskomst van Jadranka, die op de achtergrond op haar bakkes valt . Zonder dat het pontificaal in beeld komt en zonder geluidsversterking werkt zo `n scène dus ook! Het middendeel was dus duidelijk het minste, vandaar een mooie 4*
4,0
[permalink] geplaatst op 3 december 2006, 16:49 uurGeweldig mooie film, 4*
basketballerke
[permalink] geplaatst op 10 december 2006, 18:17 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenHeerlijke film. Lekker veel humor, chaos en ook geweldige muziek. Zelden zo'n gestoorde film als deze gezien. Geweldige locaties, maar Bosnië is nou eenmaal een mooi land, en naar het eind toe heel wat mooie beelden.
Het begin is heerlijk. Je leert de personages kennen en het is een totale gekkenhuis. De dieren in de film mogen ook genoemd worden en zijn ook grappig. De hond die overal achter aan rent, de ezel met liefdesverdriet, de kat die alles van anderen opeet, de kippen en ganzen.
Na de moord op de burgermeester en zijn begravenis, wat ook een grappige scène is, valt hij wat in elkaar en word zelfs een klein beetje saai en lang.
Als Sabaha eenmaal bij Luka in huis komt wordt hij weer leuk. Als hun relatie op een hoogtepunt komt wordt het een wel erg dromerige film, maar niet dat dat een erg punt is. Dat maakt het alleen maar mooier. Een leuke scène in dit deel van de film is wanneer 's avonds de oude man waarbij ze thuis zitten verteld over zijn eerste liefde. Heel goed is de man die hij speelt gecast voor die rol.
Daarna komen de chaotische scènes weer. Als Jadranka bv. weer net terug is en de vechtscène is een leuke. Als ze weer met z'n allen terug thuis zijn en zien wat daar is gebeurd mogen er ook zijn. De ezel met zijn liefdesverdriet redt nog even Luka aan het eind en dan Samen met Sabaha op de ezel ronden de film heel mooi af.
Ik houd het op 4*. Ook bij mij is dat middenstuk bepalend. Als de meeste andere films van Kusturica ook dit soort elementen bevat, dan zijn het zeker films om ook een keer te kijken.
3,5
[permalink] geplaatst op 16 januari 2008, 20:55 uurHet eerste uur viel mij behoorlijk tegen, met teveel flauwe en weinig grappige gebeurtenissen. Het laatste uur is, vooral vanuit dramatisch oogpunt, erg sterk en maakt veel goed
4,5
[permalink] geplaatst op 20 januari 2008, 23:09 uurSaaie momenten? Omdat er af en toe eens géén histerische menigte door het beeld loopt? Neenee, dit is Kusturica's meesterwerk! Aanstekelijk, chaotisch, ontroerend, siroop-romantisch en van begin tot eind een feest voor oog en oor. Hij is niet de man van de grote boodschap, maar weinig mensen maken zo'n hartverscheurend mooie én leuke films als hij.
4,5
[permalink] geplaatst op 16 februari 2009, 12:30 uurHa ha, ik heb werkelijk in een deuk gelegen om deze film, leuke/goeie acteurs. Ik ben nu zeker fan van Kusturica. Alles was ook nog eens mooi in beeld gebracht met mooie plaatjes van Servie (neem ik aan).
Kortom, mooie mensen, mooie natuur en mooie hilarische film.
Legan
[permalink] geplaatst op 19 februari 2009, 8:42 uurVermakelijk, ook erg wisselvallig en het komt niet in de buurt van zijn eerdere films als Arizona Dream, Time of the Gypsies, Underground, Life Is a Miracle en natuurlijk zijn meesterwerk Black Cat, White Cat.
Waar het aan schort zijn die krachtige, kleurrijke, charismatische personages maar ook het echte chaotische, welke beiden niet echt in de film aanwezig zijn. Neem bijvoorbeeld de humor, altijd een sterk pluspunt geweest in zijn films, maar hier neigt het teveel naar melige slapstick. Cinematografisch prima, maar nergens is een meesterlijke scène te bespeuren (zoals bv. het begin in Underground of de droomprocessie in Time of the Gypsies).
Een ander minpunt is de soundtrack welke beduidend minder sterk is en neigt naar herhaling. Eigenlijk moet Kusturica wat dat betreft toch wel enigszins oppassen, want heel de film neigt naar herhaling (en is daardoor ook voorspelbaarder). En als een filmmaker zichzelf begint te herhalen, dan worden zijn films al snel

. Voorlopig een magere 3,5* hoewel de 3,0* toch wel enigszins om de hoek komt kijken.
[permalink] geplaatst op 13 juni 2009, 15:51 uur
4,0
[permalink] geplaatst op 22 oktober 2009, 3:45 uurWeer een heerlijke Kusturica, de gebruikelijke humor, romantiek en drama zijn alle drie weer van de partij. Perfect in balans. De gebruikelijke muziek is ook weer dik in orde en helpt mee aan het gemoedelijke sfeertje. Net als in Black Cat White Cat zijn hier ook weer veel dieren te vinden, dit is zo origineel en past zo goed in de film, echt een genot om te zien.
3,5
[permalink] geplaatst op 10 januari 2010, 18:26 uurVierde Kusturica alweer, een regisseur met een groot talent om simpele verhalen erg dynamisch te vertellen door geweldige slapstick, zijpersonages, aanstekelijke muziek en de inbreng van dieren.
Life is a Miracle is echt een hele typische Kusturica. Een film die nog het meeste lijkt op Underground als je wilt gaan vergelijken, Kusturica geeft ook hier een geschiedenisles uit het voormalige Joegoslavië. De oorlog verpest dromen en drijft de bevolkingsgroepen, en dus ook geliefden, die altijd hebben samengeleefd uit elkaar. Vond het misschien wat oppervlakkig, maar prima uitgewerkt.
Wel was het een stuk minder humoristisch dan anders. Zaten wel weer mooie stukken in, en herkenbare Kusturica-elementen (bandjes die overal opduiken), en aardig wat slapstick. De muziek was weer lekker aanstekelijk. Maar over het algemeen had ik toch het gevoel meer van hetzelfde te zien. Zolang dat een vermakelijke film oplevert is daar niet zoveel mis mee natuurlijk, maar had toch graag een originelere variant gezien.
3.5*