De Fem Benspænd (2003)

The Five Obstructions is de Deense inzending voor de Oscars.

Wedden dat ze winnen?

Ik vond dit vooral een fascinerende film. Von Trier laat zijn voormalige filmdocent en documentairemaker Jorgen Leth diens film The Perfect Human uit 1967 (een prachtig en interessant filmpje over menselijk gedrag) vijfmaal opnieuw maken, maar dan telkens met andere handicaps (obstructions).

En zo gaat The Five Obstructions over artiestendom, over het overwinnen van obstakels en hoe juist dat creativiteit losmaakt. Maar Von Trier heeft meer ambities: hij wil het tot een therapeutisch proces maken voor Leth, von Trier wil hem zijn eigen zwakke plekken laten blootleggen en overwinnen.

Het levert al met al een aantal oogstrelend mooie beelden op (Leth blijkt een echte stylist), maar ik vond de afzonderlijke filmpjes niet allemaal even sterk. Het derde filmpje vond ik de beste, de vierde de mooiste, maar het origineel blijft toch mijn favoriet, hoewel dat dan weer alleen in losse fragmenten langskomt.

The Five Obstructions is wat mij betreft vooral een steekspel tussen twee eigenzinnige artiesten (getuige zeker het laatste filmpje), waarbij uiteindelijk de artiest het ieder filmpje weer wint van de opdrachtgever, zodat het door von Trier beoogde therapeutisch proces maar niet uit de verf komt. De film toont hooguit aan dat de creativiteit van Leth groot genoeg is om de opgeworpen obstakels te overwinnen en de opdracht toch naar zijn eigen hand te zetten.

Maar goed, ik heb best geboeid zitten kijken: 3,5 *

Wat Koekebakker zegt.

Bijzonder leuk idee dit. Een test om te zien waar de creatieve grenzen van een artiest zich bevinden, uiteindelijk leidend tot een fikse dosis zelfreflectie. Het derde filmpje viel me wat dat betreft juist wet tegen, maar overall zeker pretty amusing.

Maakte ook meteen duidelijk wat voor egotripper die Von Trier is, al is het niet echt storend hier.

3,5*

Het uitgangpunt van de film vond ik zeker boeiend maar er had wel véél meer ingezeten.
Ten eerste had ik het eerste filmpje graag als eerste in zijn totaal gezien en niet verknipt en verdeelt over de film verspreidt: het is ten slotte de basis van The Five Obstructions.
Wat me vooral stoorde is het gebrek aan inzicht in Jørgen Leths creatieve proces - het eerste wat je ziet is Von Trier die zijn beperkingen op legt, daarna Leth die voorbereidingen treft om te gaan filmen en ten slotte de vertoning en de nabespreking van het eindresultaat, maar nergens zie je de keuzes die overwogen en gemaakt worden om tot een eindresultaat te komen - hierdoor werd het toch een beetje een diavoorstelling.
Ik vond het wel erg grappig om te zien dat Leth het meeste problemen had met het maken van het filmpje waarbij hij geen beperkingen kreeg opgelegd ( erg herkenbaar..:) ).
Het filmpje waarbij Leth te kampen had met de meeste beperkingen ( de 2e dus) vond ik dan ook het meest boeiend.
Ook vond ik het lollig dat er uiteindelijk een tekenfilm gemaakt moest worden terwijl zowel Von Trier als Leth een ongelofelijke hekel aan dit medium hebben. Wel jammer dat dit in mijn ogen dan ook het minst geslaagde filmpje werd: die manier van animeren(overtrekken) vind ik afgrijselijk lelijk (in Waking Life stoorde me dat ook al zo).
Het lijkt ook meer op een goedkoop truukje om saaie beelden op te leuken. In dit geval om al bestaand materiaal te recyclen. De manier waarop in dit filmpje van typografie werd voorzien zat ook tegen het kitcherige aan.
Ondanks dit alles vond ik het toch een leuke film omdat Leth erg sympathiek op me overkwam (i.t.t. Von Trier ) en hij vijf totaal verschillende boeiende filmpjes op mijn netvlies wist te vertonen....

sja! ik kan er niet veel mee.

het idee is geweldig, en het is heel leuk om lars von trier zo te zien praten, en ik heb erg gelachen om te dialogen. maar waarom kregen we het origineel niet eerst te zien? de andere filmpjes vond ik op de tekenfilm na wel mooi qua beelden maarrr... onbegrijpelijk. niet saai gelukkig, het bleef boeiend door het concept.

Interessant experiment, extra leuk gemaakt door de grappige dialogen tussen de sardonische Von Trier en de berustende Leth. Gelukkig niet te pretentieus of te afstandelijk gepresenteerd. Het is inderdaad jammer dat we de volledige filmpjes niet te zien krijgen (hadden ze wel als extra's op de nu kale dvd kunnen zetten), maar het tempo ligt hierdoor wel vrij hoog, wat de toegankelijkheid zeker ten goede komt.

ik gebruikte MM al een tijd om huur dvd's te checken en deze film, gisteravond gezien, heeft gemaakt dat ik me aanmeld.

wat een waanzinnig geweldig concept.

teveneens bij deze hartelijk welkom en dank voor deze site

Leuk experiment.

Film experimentjes kan ik wel waarderen, laatst ook allebei de films gezien van het duel tussen Aragami en 2LDK. En dit is wel iets anders maar ook erg interessant wat een regisseur doet met beperkingen.

Niet alle filmpjes zijn even geslaagd de tekenfilm stelde weinig voor (Beetje zoals in Revolver en Chumscrubber)

en het laatste filmpje was gewoon een afsluiter niet speciaal verder. Maar het eerste filmpje in Cuba en het tweede in Bombay zijn duidelijk de beste vooral die in Bombay was erg sterk.

Maar vooral hoe Leth er wat van probeert te maken is leuk om te zien, en ook grappig hoe Von Trier ter plekke dingen verzint die Leth moet doen.

Minpuntje is wel dat er iets te weinig te zien is van hoe de filmpjes worden gemaakt.

Maar toch een solide 4*

Een leuk expiriment, maar zoals bovengenoemde al melde is het jammer dat van het maakproces zelf niet zo heel veel te zien is. Als documentaire is Five Obstructions dan eigenlijk ook geen reet aan. De korte filmpjes an sich waren, op een enkeling na, wel boeiend in vergelijking met het origineel.

3*

Interessante documentaire, die inderdaad te kort schiet qua proces, eigenlijk ook niet veel bijzonder is, en haast geen structuur heeft. Ik miste bijvoorbeeld een introductie van hoe Lars Jorgen is gaan benaderen, hoe hij op het idee is gekomen, dat ontbrak mij een beetje. Wel leuke beperkingen en nog leukere oplossingen. Erg creatief en mooi gedaan. Chemie tussen de twee collega's/vrienden is erg goed te zien, en daarom zijn de gesprekken erg makkelijk en fijn te volgen, sowieso is von Trier een stuk makkelijker te volgen, en zie je eigenlijk pas wat een vak man hij is, i.p.v. de tenenkrommende maar o-zo-vermakelijke Cannes-interviewen (als voorbeeld). Gewoon interessant en leuk om naar te kijken, alleen vond ik dat Lars nog wel ietsje verder had gekund, maar ach, misschien was dat anders té. 3,5 ster voor met name de resultaten van Jorgen Leth, een nieuwe regisseur om te onderzoeken zeg ik maar

Begint leuk, maar vervalt snel.

Als filmexperiment een leuk idee. Het is dan ook jammer dat vooral het eerste filmpje dit goed weet in te vullen. Vanaf filmpje 2 probeert Von Trier er iets therapeutisch van te maken, waarmee de regisseurs ineens als mens ten tonele verschijnen. En dat boeit mij eigenlijk niet zo. De mens Von Trier en de mens Leth kunnen mij gestolen worden.

Tweede filmpje was al een stuk minder, het vierde vooral érg gemakkelijk (doe anders iets leuks met animatie ipv live footage te bewerken met wat computeralgoritmes) en het laatste een pijnlijke epiloog die in de verf zet waarom Von Trier het beter bij restricties binnen het filmproces zelf had gehouden.

Het idee blijft wel grappig natuurlijk, af en toe levert het leuke momenten op en zeker het begin is de moeite, maar na halverwege had ik het wel gezien, veel spannends komt er daarna ook niet meer. Gemiste kans.

2.0*

Vooral interessant als je iets met filmwetenschap hebt, denk ik. Daverend enthousiast ben ik niet, maar een zeven kan ik er zeker wel aan kwijt.