Ju-on (2000)

waar kan ik die kopen.

heb veel site's gehad maar weet het niet meer.

Één van mijn favoriete 'Ju-On' films. Erg spannend, intrigerend en mooi. Een 4,0.

Allereerst vind ik het plot een beetje vreemd. Het plot doet vermoeden dat het om dezelfde film gaat als Ju-on: The Grudge terwijl dat niet helemaal waar is. Er komt zelfs geen Nishina Rika in voor.

Na al die jaren heb ik hem dan eindelijk gezien. Hij viel tegen, maar ook weer niet. Aangezien ik de latere delen al heb gezien, beoordeel ik deze dan ook als het eerste deel. Want persoonlijk merkte ik weinig spanning en minimale schrikeffecten. Maar dat komt dus grotendeels omdat ik bepaalde memorabele scenes al had gezien in Ju-on: The Grudge, die exact gekopieerd blijken te zijn. Jammer... zo was gelijk het hele verhaalverloop al te voorspellen. Dit geldt dus niet voor een nieuweling. Iemand die nog geen Ju-on heeft gezien kan dit deel zeker wel spannend zijn.

Ik vond de geluidseffecten wel duidelijk minder. Zo gingen de kattengeluiden en de kraakstem in Ju-on: The Grudge door merg en been, maar hier was het slecht gedaan. Ook de scene met de onderkaak was dusdanig in beeld gebracht dat het niet meer eng was.

Verder blijft er wel een heerlijke creepy film over die we van de serie gewend zijn. Ik kijk dan ook erg uit naar Ju-on: The Grudge 3.

Ik ken allebei the Grudge delen. Dat wil zeggen, de Amerikaanse versies dus, met Amber Tamblyn en Sarah Michelle Gellar, en wist dus wel wat ik kon verwachten. Daarom zette ik, heel onsportief, het geluid helemaal uit. Ik had namelijk geen zin in honderd hartverzakkingen, en leefde toch mee met de film. Die, ondanks dat het geluid bijna de gehele film uit stond, toch behoorlijk eng was, en sfeervol genoeg voor een mooie 4*. Japanners zijn nog steeds overduidelijk dol op Samara achtige figuren, en de spanning in sommige scenes was bijna om te snijden. Ik vond het echt weer heel eng, en hoewel het geluid uitstond, vloog ik hier en daar toch bijna tegen het plafond aan. Heel knap. Ik vloog wel tegen het plafond aan, toen ik, net deze film gezien hebbend, een recensie aan het schrijven was, en iemand sprak me aan op MSN. Ik schoot echt 10 meter de lucht in van schrik.. .

Niet zeker, maar Free Record Shop heeft altijd een speciale-DVD rek waarin altijd Japanese films, Animatie-films en zulke films vertoond worden. Ik zou het daar proberen, tenzij je er al bent geweest.

Deze film is (en wordt voorlopig niet in NL uitgebracht).
Ik heb A-Film (Asiamania) gemaild of ze plannen hadden om deze film uit te brengen en het antwoord was dat ze dat niet van plan zijn.

Ik heb deze film zelf vandaag net als deeltje 2 besteld bij een online winkel uit Hong Kong.
Wrs krijg ik dan wel een bootleg, maar die heeft iig engelse subs. Ondertussen zijn beide Curse films wel als box in Duitsland uitgebracht met enkel Duitse subs. In Spanje is deel 1 uitgebracht met Spaanse subs.

Deel 1 vond ik de "engste" uit de reeks. kwalitatief is deel 3 (The Grudge) natuurlijk beter (ze hadden een veel groter budget), maar het hele verhaal rond de Saeki familie wordt zo goed in beeld gebracht. En de scenes in deze film zijn een stuk meer creepy dan die in de vervolgfilms.

Dat is ju-on: the grudge. Die zijn inderdaad al jaren uit hier ja.
Maar ik heb ze ondertussen in huis. Toch maar geimporteerd.

ik kon me er niet zo in verdiepen, misschien kwam dat doordat ik het verhaal al heel goed ken nadat ik 'the grudge' en 'Ju-on the grudge' had gezien. dus het was niets nieuws voor mij. maar toen ik zag dat deze film een hoge score had wilde ik hem toch kijken. het zag er enigzins nep uit, maar dat komt door het lage budget. ik moet eerlijk gezegd zeggen dat ik toch een beetje teleurgesteld was. maar toch op de een of andere manier zien die low-budget films er eng uit, zoals bijvoorbeeld die scene met die afgebroken kaak, vond deze scene in deze film enger dan bij 'the grudge'. vond het ook jammer dat er van zulke slechte camera punten waren. * 2,5

Dit vind ik toch heel zeker één van de betere Grudge delen uit de hele Grudge reeks.

Vond deze eerste Ju-On film veel beter dan zijn Remake Ju-On The Grudge dat 3jaar later werdt gemaakt.

Deze heeft veel meer verhaal, en is niet helemaal het zelfde als de rest: Zoals Kayako haar man dat hier nog in leeft.
Maar wat ik meteen wel kende van uit de Grudge 2 was: Het schoolmeisje dat onder de bank kruipt.

Ook deze is heel anders gemaakt, en gefilmt, en hier zie je ook echt aan dat dit een TV film is, maar dat stoorde me niet meteen.

Acteurs, en actrices vond ik ook aardig aan het werk, en de make-up vond ik weer super !

4,0

Juon: The Grudge is geen remake van Juon. Het is een vervolg. De eerste 2 films werden alleen voor tv gemaakt met een laag budget. Daarna kreeg Shimizu een hoger budget om de 2 daarop volgende films te maken voor de bios.
Als het goed is gaat Shimizu ook nog een keer een 3de Juon: The Grudge maken.

Van de twee tv films is dit de beste! De sfeer is prima in orde, alleen is de film op sommige punten ietwat te traag, en zijn de "enge" scenes niet zo pakkend. Maar kijkt toch lekker weg! Leuk nieuwtje: als je wilt weten wat er met Kanna en die andere jongen is gebeurd, moet je twee korte filmpjes zien van de serie: "Gakko no Kaidan" (hoop dat het goed gespeld is). Staat geloof ik op youtube, en dat maakt het verhaal wel compleet, dus.

Een nieuwtje is het niet. Die afleveringen waren al gemaakt voor deze eerste tv-film.
De filmpjes, genaamd "4444444444" en "In A Corner", staan overigens ook op de director's cut DVD van (de Amerikaanse) The Grudge die in NL is uitgegeven.

Ik ben toch wel benieuwd naar Ju-on: The Curse en Ju-on: The Curse 2. Ik heb ze vandaag binnen gekregen, dus van het weekend word het weer lekker Ju-on films kijken.

Had ik eerst Ju-on: The Grudge gezien, en dat leek nogal wat warrig in elkaar te zitten. Ik wist helaas niet dat dat een vervolg was op de Ju-on: The Curse films. Ben ik meteen naar deze op zoek gegaan en dat is zeker geen overbodige luxe want het verhaal werd al meteen wat duidelijker. De film is opgebouwd uit verschillende fragmenten die niet chronologisch verlopen, maar met een beetje opletten is het niet verwarrend. Zelfde huis en enkele personages uit de latere films zijn hier dus ook al van de partij. En wat een akelige sfeer heerst er in deze film. Ook de muziek is hier zeker niet onbelangrijk, het verhoogt de spanning en de sfeer. Het jongetje Toshio is hier ook echt eng, vooral als de leraar een kat hoort en uit het raam gaat kijken en niet ziet wat wij als kijker wel kunnen zien. Het is het jongetje dat het kattengeluid maakt, brrr wat was dat een griezelig beeld. Er zijn nog veel meer enge momenten, ik denk aan Chiaki Kuriyama in het donkere klaslokaal, Kayako die van de trap komt gekropen, en ook het sterke einde mag ik niet vergeten te vermelden. Het beste en engste schrikmoment was misschien nog wel het meisje zonder onderkaak, ik voelde dat er iets ging komen en toch schrok ik me rot. En zo bevat deze film dus enkele heel erg sterke scènes die zich kunnen meten met de beste uit het horrorgenre. Morgen maar eens het vervolg hiervan kijken.

Heb hem gezien, maar ben hem vergeten.

Ik heb alleen de Amerikaanse versies gezien. De japanse niet

Hm had deze blijkbaar toch nog niet gezien, raak het spoor een beetje bijster tussen al die Ju-Ons. Dit eerste deel vind ik in ieder geval oké. Een sobere, grauwe setting en iedere keer een goede opbouw richting de momenten die eng (moeten) zijn maar zo pakt het helaas niet altijd uit voor me. Wel redelijk freaky met dat jongetje in huis en de korte speelduur is prettig.

Ook ik had eerst Ju-On: The Grudge gezien en kwam tot de vaststelling dat ik deze daardoor onbewust een beetje links heb laten liggen. Het blijft toch een erg aparte reeks. Kil en afstandelijk gefilmd, op het eerste gezicht kwaliteitsloos zelfs, maar als je dan merkt hoe efficiënt de sound editing is, kan het niet anders dan dat de ganse stijl een bewuste regiekeuze is. Aan de hand van fragmenten, niet noodzakelijk in chronologische volgorde, maken verschillende personages kennis met de vloek die eigenlijk een resem afzonderlijke gebeurtenissen overkoepelt. Door deze afstandelijke aanpak geraak je niet meteen betrokken bij de personages, laat hun lot je koud en heb je bij het derde personage al het gevoel dat je het wel gezien hebt. Maar vanuit geschiedkundig oogpunt blijft deze unheimische film interessant, gezien de vloedgolf aan Japanse horror die daarna volgde.

Daarvoor was deze toch al zo'n 8 jaar te laat. Dan moet je het toch bij een Nakata en Tsuruta gaan zoeken.

Is het niet zo dat deze film samen met Ringu rond de eeuwwisseling het begin van de Japanse spookfilm (enge meisjes met witte gezichten en geluidseffecten) heeft ingeluid? Ik kan me uiteraard vergissen, maar zo heb ik het toch altijd gehoord/gelezen en zelf ondervonden. Maar langs de andere kant is J-horror niet bepaald mijn stokpaardje, dus ik laat me graag overtuigen van het tegendeel.

Dat schrijft men vaak ja (Ringu was trouwens al een jaar of twee eerder dan deze), het is vooral zo dat deze films de bekendheid in het Westen hebben ingeleid.

Voor de echte grondleggers, probeer deze reeks eens: Honto ni Atta Kowai. Al is het dan niet bepaald goed te noemen.

Hmm, klinkt interessant, al is het gemiddelde niet echt bemoedigend .