Ringu (1998)

Ik ben het volledig eens met je mening over de film, en dat het boek duidelijk stukken beter is.

De Amerikaanse film volgt het verhaal zoals bij deze film (ze hebben er dus inderdaad minder van begrepen, of zijn gewoon lui), maar de Amerikaanse versie is toch zeker stukken beter dan deze J-Horror hype. Ik raad hem zeker aan, je moet het zelf maar zien!

Heb je trouwens de andere boeken van Ringu al gelezen? Deel 2 is wel Oké, maar deel drie is ter strengste af te raden!

Ben net begonnen met Spiraal. Het begin is veelbelovend!

Veel beter dan de Amerikaanse versie "The Ring"

Sowieso, vind ik Japanse horrorfilms gewoon beter, Amerika maakt een cover ervan en spelen maar. Terwijl bij Japan het net even iets meer spanning oplevert. 3*

Het origineel achter de geniale horrorfilm "The Ring", Waar de remake spannend, eng en onderhoudend was, is het origineel saai. Gewoon erg saai.

Er zijn enkele dingen die Ringu goed doet, een sfeer scheppen bijvoorbeeld. De openingsscène bijvoorbeeld, je hebt constant het idee dat er iets gaat gebeuren, er hangt iets in de lucht. Maar wat er dan uiteindelijk gebeurd is eerder grappig dan eng.
In het vakantiehuisje in Izu waar Reiko de band zelf gaat kijken is ook een goed voorbeeld, de band zelf is ook behoorlijk creepy. Maar wordt het hier echt eng? Nee.

Er is maar een moment in de film waarin we het écht eng kunnen noemen, namelijk de scène waarin het spookje uit de TV stapt. Maar ook dit wordt in de remake eigenlijk beter gedaan dan hier.

De film opent dus goed, er volgt iets later een sfeervolle scène in het vakantiehuisje in Izu. En na zo'n anderhalf uur komt het einde, dat ook behoorlijk tof is.
Dat was het? Ja, dat was het. Wat daartussen gebeurd is totaal niet interessant en ongelooflijk saai.

Al met al is Ringu niet meer dan een heel simpele horror-thriller. De remake was stukken beter, jammer! 1,5*

Leuke film met een sterk verhaal die in tegenstelling tot veel producten uit de Aziatische cinema maar weinig sfeer bevat. De videobandenvloek zit best interessant in elkaar, al ga ik me afvragen of het slim is om in de nadagen van deze beelddrager nog een film over te maken. Over tien jaar heeft de jeugd geen flauw idee waar dit nog over gaat.

Anyway, ik heb me er wel mee vermaakt. Het begin is goed, of beter gezegd lekker spannend. Het probleem is dan toch dat wanneer duidelijk wordt waar het om gaat, dat het middenstuk bij vlagen best saai is. Het stelletje gaat in alle rust op onderzoek uit en daarin gebeurd eigenlijk weinig tot niets schokkends in. De flashbacks zien er cool uit en zijn eigenlijk de enige echte sfeervolle momenten. Het einde is prima. Het dwaalspoortje is een leuke toevoeging, maar uit dit toch vrij origineel verhaal is toch te weinig gehaald. Jammer, want eigenlijk was er voor de rest weinig op aan te merken.

Boek is beter...maar ik moet zeggen, de originele ring geeft me nog steeds nachtmerries. Ik vind dit echt een verschrikkelijke psychologische mind-f*ck en daarmee bedoel ik dus: I LOVE IT. Lekker vaag, continue dat: "er gebeurt niets, maar ik blijf toch maar stil zitten" gevoel En vooral de uren na de film dat je je afvraagt of je ooit nog naar een TV scherm met "sneeuw" kunt kijken zonder angst. Ik kick echt gigantisch op Japanse horror-films, vooral ook omdat ik er eigenlijk niet tegen kan.

Trouwens...om de nachtmerries iets te verzachten heb ik ontdekt dat in Japan het lange zwarte haar bij die enge vrouwen symbool staat voor rouw. Maakt het voor mij toch net iets minder eng en iets meer: "ach gossie." Prima gedachte om al die andere creepy films te kijken...want dat lange haar dwarrelt er regelmatig in rond.

En nee...de Amerikaanse versie is absoluut niet beter...want Amerikanen hebben wel heel erg sterk de neiging om alles voor te kauwen zodat het begrijpelijk wordt. Nergens voor nodig. het moet je psychologisch pakken en dat doe je door alles lekker onbegrijpelijk te laten.