Unbearable Lightness of Being, The (1988)

Ik moet eerlijk zeggen dat na mijn goede hoop deze toch een beetje tegen is gevallen.
Vond hem behoorlijk saai, en ik kon er niet echt goed in komen.
Sommige scene's waren wel mooi, en het acteerwerk was goed, maar toch had ik er weinig mee en ik ergerde me aan het personage van Tereza.

2* (kan er niet meer van maken)

Zo denk ik er ook over. Leuk dat sommige mensen het zo goed kunnen formuleren. Dat bespaart me in dit geval alweer veel schrijfwerk.

**** voorlopig vier, maar ik ga hem absoluut herbekijken, misschien ga ik hem dan nog opwaarderen.

I love this movie!

Ik had een beetje een rare ervaring met deze film. Op het dvd-doos stond dat de film ca 102 min duurde....maar dat bleek veel langer te zijn.....En dat viel tegen.

Dat lag niet aan de acteurs Lewis en zijn twee belangrijkste geliefden zijn fantastisch, de erotische scénes zijn stijlvol en met gevoel gedaan. In de dialogen zijn stiltes belangrijk. Er gebeurt veel onzegbaars tussen de personages. Vooral Binoche toont hier heel naturel haar talent... (de Lewis en Olin zijn duidelijk technisch hoogstaande acteurs). Maar het onzegbare lost op in te veel nietszeggendheid of in iets te weinig bijzonders..... Dat kan de bedoeling zijn....(Maar dan moet je een andere vorm kiezen....zoals Nanouk Leopold in Guernsey heeft gezocht....geen romantische muziek maar gewoon 'huis, tuin en keuken' geluiden waardoor het onzegbare meer naar voren springt.) Het is een kwestie van evenwicht tussen zwaar en licht.....misschen had andere muziek....minder romantisch....de film een bijzondere lading kunnen geven.

De beelden zijn mooi maar niet super bijzonder.

Het verhaal wordt ons inderdaad op een lichte wijze geserveerd.
Een erotisch verhaal á lá Chatterly's Lover in een politieke context.
Maar het werkte niet echt bij mij. Een goede film kan je verrassen ondanks de lengte.......maar hier kabbelde de film hélaas maar voort en ik miste echte substantie. Ik heb het boek niet gelezen.....maar ik heb het gevoel dat het boek lastig te verfilmen is.
In elk geval wordt het verhaal met weinig inventiviteit uit de doeken gedaan. Gewoon van A naar B....Ik miste de filosofische poëzie die de roman vast bezit......Speciale shot's die dit zouden kunnen benadrukken vielen mij niet op.

De film doet de titel wel recht.....maar voor mij was het te 'light'.

En dan ondekte ik, unbearable , een fout: als Tomas tijdens het glazenwassen door een vrouw van communistische snit verleid wordt tot doktertjespelen, drinkt hij in een shot zijn glas met wijn helemaal leeg, direct het volgende shot daarna is het glas, zonder ingeschonken te zijn, weer vol.......

Door de acteurs wordt het toch een 3,5*

Vreemd dat nog niemand in zijn recensie de vergelijking met Dr. Zhivago heeft gemaakt, beide films hebben namelijk heel wat parallellen.

Had grote verwachtingen van deze film, maar hij viel me eigenlijk een beetje tegen.

Kon er niet goed in komen, of dat er nou aan lag dat de verhaallijn ingewikkeld was of de film gewoon wat saai, weet ik niet.

Achteraf wel een aardige film maar niet eentje om keer op keer te zien

2,5*

Zeer geslaagde verfilming van het gelijknamige boek van Milan Kundera, dat voor mij nog altijd geldt als de beste roman die ik gelezen heb.
De acteerprestaties waren zonder meer uitstekend en de film gaf een uitstekend beeld van het Praag tijdens de 'Praagse Lente' en het Praag na de Russische inval.
Estethisch was deze film een ware lust voor het oog. De scene waarin Tereza (Juliette Binoche) foto's maakte van de naakte Sabina (Lena Olin) geldt voor nog steeds als de mooiste erotische scene in de geschiedenis van de cinema.
Waar ik minder over te spreken ben, is het Engels waarin de dialogen gevoerd werden. Het Engels dat moest doorgaan voor Engels met een Tsjechisch accent kwam voor mij enigszins te geforceerd over. Voor de rest valt er op deze film niets in negatieve zin aan te merken.

4,0*

Tijdens een vakantie zo'n zes jaar geleden raadde mijn tante me het gelijknamige boek van Milan Kundera aan. Erg prettig om te lezen wist ik nog, maar ik was allang vergeten waar het allemaal over ging. Wat biedt een film dan uitkomst, het blijft een handig medium! Goed, ik herkende uiteraard niks meer van het boek, zulke dingen gebeuren nu eenmaal.
De film en de driehoeksverhouding tussen de quasi-lullo DDL, de sterk voorkomende Lena Olin en de charmant naïeve Juliette Binoche is erg intrigerend. Vooral voor laatstgenoemde had ik een zwak. De eerste helft van de film vliegt voorbij (misschien iets te veel hak-op-de-tak!), de tweede helft kent lang uitgesponnen zeer knappe en zelfs spannende scenes, waar onderwijl ook nog eens Derek de Lint gepwnd wordt. Wat wil je nog meer? Nou, die accenten mochten wel een tikkeltje minder. Klein minpuntje aan verder een puike film.