Ruang Rak Noi Nid Mahasan (2003)

Jaaa Christopher Doyle is verantwoordelijk voor de cinematografie, die dan ook weer eens helemaal briljant is!
Fantastische film waar je overigens wel van moet houden

Alles klopt aan deze film, het acteren, de beelden, de muziek...je bevindt je een kleine twee uur in een roes!

Mijn filmblog

Erg mooie film!

Allereerst valt natuurlijk het mengen van talen op. Ik moet zeggen, dat Thais vindt ik persoonlijk niet om aan te horen, veel te scherp, maar zet er zo'n film tegenover en het is je vergeven.

Visueel zit de film knap in elkaar. Het richt zich duidelijk niet per definitie op het visuele, maar toch ziet het er erg verzorgd en in een aantal gevallen, erg mooi uit.
Hetzelfde geldt eigenlijk voor de soundtrack. Zonder nadrukkelijk aanwezig te zijn, functioneert het toch en is het toch wel erg mooi

De sfeer in de film is erg rustig en vooral droog. Dat droge zorgt vooral in het begin en het eindstuk, voor best wat humor. Toch heb ik dit eerder ervaren als een rustig drama met weirde/droge momenten. De dwangneuroses van Kenji en de botsingen (niet conflicterend) die dat met haar veroorzaakten, waren op zich al erg humoristisch, om maar te zwijgen over zijn zelfmoordneigingen.

Deze review komt me veel te gestructeerd over. Dat zal vast heel prettig lezen, maar ik vind het te gemaakt en te bedacht. Maargoed, weer eens wat anders.
4*

Goede film met een fijn sfeertje. Goede mix tussen genres, veel mooie shots, prima acteerwerk en goede muziek. Benieuwd naar meer van Ratanaruang, 4,0*. Mooie poster ook trouwens

Ik vroeg mezelf af wat de letterlijke vertaling van de titel was, aangezien Noi en Nid erin staan (2 personages), dus heb het even gevraagd aan een Thais meisje.

เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล => Ruang rak noi nid mahasan
Ruang = verhaal
rak = liefde
noi + nid = weinig + klein beetje
mahasan = heel veel of heel groot

Zou dus letterlijk iets betekenen als: 'Grote liefdesverhaal van Noi en Nid'.

Ik gooi het maar even in de groep, moest er iemand zich dat ook afvragen .

Opnieuw een pareltje uit de keuken van de Aziatische cinema. De muziek en de beelden gaven deze geweldig mooie film een zeer dromerige sfeer. Debet hiervoor staat het prachtige camerawerk van Christoffer Doyle en niet te te vergeten het uitstekend acteerwerk van de beide hoofdrolspelers.
Het grote verschil van de Aziatische cinema met de Westerse cinema is voor mij dat het voor mij heel moeilijk is om onder woorden te brengen waarom ik bepaalde Aziatische films zo mooi vind. Die films moet je gewoon ondergaan, je moet ze gewoon voelen. Dat had ik ook weer heel sterk met deze film.

4,5*

Fijn filmpje, eerste tien minuten zijn vrij saai, maar als je eenmaal in de film zit is ie goed te genieten. Ratanaruang is een aardige filmer, en de mooie ingetogen soundtrack maakt het allemaal af. Mooi om te zien hoe de man en de vrouw, als het ware tegenstellingen, zich zodanig aan elkaar aanpassen dat het weet te klikken. Asano is weer indrukwekkend bezig, erg leuk dat hij op gegeven moment langs een poster van zichzelf loopt. Wel jammer dat het einde vrij rommelig en afgeraffeld overkomt. 2,5*

Mooie film.

Vond hem juist geweldig beginnen en wel steeds ietsje minder worden, maar zeker niet inkakken. Vooral de geweldige cinematografie (Doyle) valt op, het camerawerk is tot in de perfectie verzorgd. Het verhaaltje deed me wat minder, maar veel afzonderlijke scenes waren mooi genoeg, zoals wat mij betreft het hoogtepunt van de film waar die rotzooi 'zichzelf' opruimde in het huis .

Asano vult zijn rol als zwijgzaam sulletje goed in, sowieso hele mooie personages hier. Had alleen zo nu en dan moeite met het gebrekkige Engels van de hoofdrolspelers.

Kleine 4*