Shurayukihime (1973)

PM, mail, postduif?

Of gewoon slotje...

ik heb hem, laatst bij een vriend gezien en was erg onder de indruk en tegelijkertijd ook best wel geschokt van de vele bloed en hack & slash stukjes die in de film voorkwamen
het verhaal was erg goed uitgewerkt maar beetje simpel bedacht
kaji is een zeer goede vrouwelijke moordenaar
kortom een zeer verdiende 4 * film

De inspiratiebron voor Kill Bill. Tarantino heeft met name het eerste deel bijna een-op-een overgenomen van deze Japanse wraakparabel. Ook hier besluit een moordenares om een lijstje met boeven af te werken ter emotionele genoegdoening. Het punt aan deze film is dat hij links en rechts ingehaald is door soortgelijke films. Ik noem dan bijvoorbeeld het recente Zatoichi van Takeshi Kitano of de vengeance-trilogie van Chan-wook Park. En niet in de laatste plaats door de eerder genoemde hommage/rip-off van Tarantino.

Als op zichzelf staande actiefilm valt het allemaal een beetje tegen. De actrice in de hoofdrol is dan wel bloedstollend goed gecast, maar door het gebrek aan relativering van haar karakter kreeg ik nooit feeling met haar queeste. Ze is zo koel en onaanraakbaar als een cyborg. Hoe anders dan zowel The Bride als Zatoichi, die beiden wel een kloppend hart hadden achter hun dubieuze motieven. Cinematografisch is dit wel een pareltje, met de inmiddels overbekende vallende bloesem, sneeuwlandschappen en bergen in beeld. Maar ook dit hebben we inmiddels vaker gezien in allerhande Japanse producties. Dit is niet de klassieker die ik had gehoopt te zien, maar zeker wel de moeite van het bekijken waard.

Mooie verrassing deze film.
Het verhaal wordt voortreffelijk neergezet gezien de tijd dat hij is gemaakt. Het is allemaal wat houterig qua bv scene overgang maar al met al maakt de pretentie van het in beeld willen brengen van het verhaal erg veel goed.

Bij de fonteinen bloed moet je niet te veel nadenken. Dit is toch iets te veel. Dit deerde mij verbazingwekkend niet erg veel omdat ik het verhaal zo mooi en doeltreffend vond neergezet dat ik hier doorheen kon kijken.

Meiko Kaji speelt haar rol met verve en vertoont eigenlijk geen emotie behalve de haat die ze ervaart. Dit is mi geen probleem omdat duidelijk in de film wordt kenbaar gemaakt dat ze maar voor 1 doel het leven heeft gezien (prachtig verwoord in de film).

Het is allemaal wat 'gedateerd' maar laat een geweldige indruk achter.

4*

Beetje teleurstellend. Vooral met het idee in mijn achterhoofd dat dit diende voor die waanzinnige Kill Bill. Wel her en der leuke referenties, maar waar Tarantino alles zeer zorgvuldig uitpakte komt het hier een beetje knullig over. Beetje zeikerig zeg maar. Met name het eindgevecht stelde echt teleur. Heb me doorgaans toch wel vermaakt. Vooral die trucje met die paraplu was wel gaaf om te zien.

Ook hier bleek Lady Snowblood een beetje teleurstellend. Eveneens wegens Kill Bill als referentiekader. Kwestie van te hoge verwachting vrees ik. Doe mij maar de Lone Wolf and Cub reeks. Die biedt uiteindelijk meer van alles (voornamelijk campy bloedfontijntjes).

Verder sleept dit iets teveel voort en is de uiteindelijke wraak me veel te matig: één man is al dood, de ander is oud en ziek, de vrouw hangt zichzelf op en de laatste man gaat sufjes met een pistool knallen. Beetje matig voor een samuraifilm, zeker als ze ook nog eens een bikkelharde training heeft gehad. Was dat nou echt nodig, achteraf?

Wel een goede rol van Meiko Kaji, dat moge gezegd worden. Mooie stem heeft ze ook. Maar helaas niet de wraakfilm waar ik op hoopte.

Erg toffe en frisse film. Cinematografisch worden er een paar leuke trucjes getoond en de 'cool' straalt van een hoop scènes af. Lady Snowblood barst van de 70's exploitation elementen, met als uitschieter natuurlijk het overdreven 'bloodshed'. Heerlijk toch, hoewel je het na tig keer ook wel weer gezien hebt. De opbouw is typerend voor een wraakfilm en al zie je dit concept keer op keer herkauwd worden, individuele scènes maken of kraken zo'n film. Lady Snowblood heeft daarin zeker een paar uitschieters, waaronder de epische finale. Met dit fris in het geheugen zou ik nu dolgraag Kill Bill weer willen herzien. Beleef je toch meer plezier aan als je het bronmateriaal kent.
3,5*

Hier was ik wel benieuwd naar, en gelukkig is Lady Snowblood een prima film. De openingsscène in de sneeuw is meteen heel erg goed. Het wraakverhaal spreekt me sowieso wel aan. Een knappe vrouw die een jarenlange keiharde training ondergaat om vervolgens op een koelbloedige en brute manier wraak te nemen. Ik hou wel van dit soort verhalen.
Mijn favoriete scène is die aan de zee waar Banzo wordt afgemaakt. Geweldig hoe het water daarna rood kleurt door het bloed. Maar ook het moment wanneer Okono doomidden wordt gekliefd is helemaal gruwelijk knap gedaan, dat had ik ook echt niet zien aankomen.

Het is volgens mij de eerste keer dat ik een film met deze Meiko Kaji met haar mooie ogen zie. Prima actrice die haar personage perfect weet neer te zetten. En dan is ze ook nog eens een goede zangeres, want het mooie liedje dat tijdens de film te horen is heeft ze blijkbaar zelf gezongen.
Verder is er ook een mooie rol voor Kô Nishimura als keiharde trainer. Sinds de Hanzo films vind ik het echt een geweldige acteur.

Mede door mijn aversie tegen Tarantino's Kill Bill stond deze film lang stof te vangen in mijn nog-te-zien-rijtje dvd's. Maar volledig ten onrechte, want het is een schitterende film binnen dit genre en verdient het om naast mijn Hanzo the Razor en Lone Wolf & Cub films te staan. Prima verhaal (zou dit gebaseerd zijn op 'De Duivelsprinsen' van Jack Vance? Geweldige SF-schrijver trouwens en tussen twee haakjes: waarom is er nooit wat van hem verfilmd? Zou hij het zelf niet willen?) en cinematgrafisch verrassend (wat mij betreft) mooi gefilmd! Ik ben wel benieuwd hoe ze Yuki gaan opknappen voor deel 2? Ze zag er toch aardig dodelijk gewond uit?



Je maait het gras voor mijn voeten weg. Ook helemaal mijn favoriete scènes. Zeker die aan zee is geweldig!



Haha, ja, Hanzo's gluiperige baas heeft een markante kop. Ik zie hem ook wel eens in Zatoichi-films.



Voor mij niet en ik zat de hele film te piekeren waar ik haar nou had gezien. Hier is IMDB dus handig: in Rakuyôju van Kaneto Shindô!

Goede film!

Een fijne intro, genoeg gevechten, aardige muziek. En vooral de sfeervolle decoratie valt op, zo wordt er veelvuldig gebruik gemaakt van paraplu `s en veel bloed. Het verhaal mag geen naam hebben en daar ben ik blij om, de film staat vooral in het teken van simpele bloedwraak zonder omwegen. Dat houdt het tempo goed in de film. Trouwens, Meiko Kaji is tamelijk geloofwaardig en onweerstaanbaar in haar rol. De slotscenes in de balzaal mogen er ook zeker wezen. Een 3,5*