m1chel schreef:
@ Koerok: maar dan blijft JFK toch fictief? Het zijn speculaties waarop men denkt dat het gebeurd is, dat blijft fictie in mijn ogen hoor.
Voor mij niet.

De vraag is of echt ooit kunt spreken van non-fictie, want je weet nooit zeker of alles klopt en er is bijna altijd sprake van een samenvatting van de echte gebeurtenissen, omdat het nu eenmaal binnen een bepaalde tijd getoond moet worden. Je moet dus altijd ergens een arbitraire scheidslijn trekken tussen fictie en non-fictie (omgekeerd kan fictie een aantal non-fictie karakters bevatten).
JFK probeert de ware toedracht te laten zien, en om die reden plaats ik hem in de categorie non-fictie. Mar ik kan begrijpen dat jij andere criteria hanteert.
Maar goed, ik denk dat First Blood gecompliceerd is door het trauma waaraan John J. Rambo lijd, dat maakt het verhaal zo lastig.
Ik vond dat allemaal niet zo heel bijzonder. Hij heeft een trauma en kan daar moeilijk omgaan, en dan wordt hij ook nog mishandeld. Is dat echt zo lastig?
En ja, hij zegt op het laatste wel iets over wat hij voelt en doormaakt, maar veel inzicht in de psyche van Rambo krijgen we toch ook niet. Nee, dan moet je echt First Kill eens gaan kijken.
Moet je het goedkeuren dat een sherrif zomaar een zwerver de stad uitzet of niet.
Nee, natuurlijk niet, en daarom vind ik het ook zo cliché. Je weet meteen: Dit wordt heibel, hier gaat hij niet mee akkoord.
Zoals ik al eerder heb gezegd vind ik het een typische wraakfilm, alleen dan in een Vietnam-jasje.
Is Rambo's reactie terecht of had hij gewoon moeten verder lopen.
Verder lopen.
Er bestaan gewoon elites en Commando's die onzichtbaar kunnen worden en deze dingen kunnen aanrichten. Die waren er ook in Viëtnam.
Ja, dat kan, maar het punt is meer: Wat is het doel van de film?
Nogmaals, ik heb me er indertijd best mee vermaakt, maar ik ben wel eerlijk tegen mezelf: Dit is voornamelijk amusement, en Ik verlustig mij dus aan oorlog en verderf (met onze held als winnaar).