The African Queen (1951)

Ik beoordeel deze film ook subjectief als je het niet erg vindt. Hepburn is bijzonder vervelend en het grootste minpunt aan The African Queen. Bogart is daarentegen erg goed te versmaden en hij houdt deze film dan ook drijvende. Verder is het een weinig spannend boottochtje met enkele onlogische scènes. Bogarts echtgenote probeerde iets soortgelijks in Blood Alley.

blijft leuk om naar te zien.

Humphrey Bogart en Katharine Hepburn in één film! Dat kan niet fout gaan zou je zeggen en ik ben het er wel mee eens. Het is een lekker wegkijkende rechttoe-rechtaan-avonturenfilm. Wel jammer dat die sfx met die vliegen zo ontzettend lelijk is.

Heerlijke onschuldige film waarbij ik de gehele film door met een glimlach op mijn toet zat.
De glimlach werd wel een keer van mijn gezicht geramd toen zuster Rose de Gin onderhanden nam, al was het Moeder overste geweest ze had die streek bij mij niet overleefd.
Naar het einde toe ontpopten ze zich als ware Macgyvers, wat zeg ik, zij waren het eerste A - Team!!!
Ik heb trouwens zelden iemand zo subtiel en goed een dronken iemand zien spelen, hulde, bravo en een driewerf hoera.
Oja, zoals mijnheer Bogart dieren nadoet is in mijn ogen oscar waardig.

Humphrey Bogart en Katharine Hepburn samen in een technicolor-film. Ondertussen is dit al weer de vierde film van John Huston die ik te zien krijg en de achtste film met Bogart in de hoofdrol. Om eerlijk te zijn moet ik zeggen dat de combinatie Huston - Bogart niet zo goed werkt, Bogart acteerde het minst overtuigend bij films als Key Largo en The Maltese Falcon, The Treasure of the Sierra Madre daarentegen viel nog redelijk mee. Dit is eigenlijk de eerste film van John Huston waarin Bogart (naar mijn mening) zeer goed acteert, de oscar die hij won voor zijn rol in deze film is dan ook meer dan terecht. Feitelijk speelt hij zijn rol alleen in Casablanca nog beter.

Het verhaal was leuk maar nu ook niet om te zeggen speciaal. Op zich was een leuke road trip door de oerwouden van Afrika met een aantal spannende momenten. Ook de liefde die er ontstaat tussen Bogart en Hepburn naarmate het verhaal vordert is leuk te volgen, maar zoals al eerder gezegd was het allemaal niet echt hoogstaand. Natuurlijk was de spanning en de chemie tussen beide personages ook wel te danken aan twee van de meest schitterende acteurs, Bogart en Hepburn speelden de sterren van de hemel.

3.5 sterren

Zeer geslaagde Blu-ray transfer: regio vrij.

Staan de tanden van Bogart in deze film nou meer naar voren dan in z'n andere films, of ligt dit aan mij?

Leuke film van John Huston, al is de klassiekerstatus misschien lichtelijk overdreven. De film speelt zicht grotendeels op het water in Afrika af en moet het vooral hebben van het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers en de wisselwerking tussen beiden. Bogart acteert erg sterk en ziet er vooral in het eerste deel van de film woest uit met zijn ongeschoren kop en inderdaad behoorlijk ver naar voren staande tanden. Katharine Hepburn is wat minder, maar bevalt naarmate ze wat losser wordt wel steeds meer. Het spel tussen beiden is wel aardig, al miste ik af en toe wel enigszins de chemie tussen beiden.

Verder is de film vermakelijk om te volgen en het ene moment wat boeiender dan het andere momenter, net zoals eigenlijk het avontuur van de twee zelf. Het is een leuke trip, met af en toe aardig plaatjes van de omgeving en de soms woeste rivier. Qua lelijkheid sprong bij mij echter ook de scène met de muggen erbovenuit. Dat zag er allemaal echt ontzettend lelijk en vooral erg nep uit. Verder kijkt de film dus zeker lekker weg, maar is het soms nogal voorspelbaar en wordt de film nooit echt van een superniveau.

3,0*

Wow wat een verschil in rating tussen Imdb en MM. Ik ben toch wel erg benieuwd naar deze film.

Een braaf filmpje, met een recht-toe-recht-aan verhaal, wat rustig vertelt wordt. Ik was toch wel benieuwd naar de film, omdat ik van het koppel Bogart en Huston tot nu toe alleen maar uitstekende films heb gezien. Deze valt dan eigenlijk een beetje buiten de boot.

The African Queen moet het vooral hebben van de twee hoofdrol spelers. Humphrey Bogart en Katharine Hepburn, wat wil je nog meer. Beide mensen doet het goed, en er is erg veel chemie tussen de twee te zien. Humphrey Bogart kreeg voor deze rol zijn enige oscar. Terecht, alleen in Casablanca en In a Lonely Place zet hij een betere rol neer, vind ik.

Geinig dat de film in kleur is, maar hij had van mij net zo goed in zwart wit kunnen zijn. Het voegde niet heel veel toe. Verder was er een leuke avonturen sfeertje aanwezig, maar aan de andere kant kende de film weinig opzienbarende scenes, en waren de special effects erg slecht. Natuurlijk komt de film uit 1951, dus is het ook niet zo heel gek, maar toch ergerde ik me er wel aan.

Een erg groot verschil kwam rating tussen IMDB en MM. Wat dat betreft ben ik het met MM eens. Een top 250 plek is wel wat overdreven. Een aardige film was dit dus, met geweldig acteerwerk. Maar aan de andere kant stelde het maar weinig voor.

3*

eens met Timbo en ook mij viel het paardengebit op (trouwens ook in mindere mate bij Hepburn). Als ik eerlijk moet zijn viel de film me erg tegen. Oke voor die tijd knap gemaakt maar in deze tijd moeilijk te bekijken zonder verveeld te raken

Krappe voldoende, maar dan vooral vanwege de vaak echte beelden en de leuke en spontane dialogen tussen Hepburn en Bogart.

Het verhaal is zelf is me gewoon veel te traag, de basis biedt genoeg voor een film vol avonturen. Maar juist dat segment valt erg tegen, wat volgt zijn veel dialogen binnen de boot. Hierdoor beperkt de film zich ook alleen tot de interactie tussen Bogart en Hepburn, die gelukkig niet door de mand vallen en soms zelfs gewoon erg leuk zijn.

Toch blijf ik met het gevoel zitten dat er meer in had gezeten.

3*

Rerelease (bioscopen) vanaf 27 febr.

Programma EYE - filmmuseum.nl

Deze is ook bij Cinematek te zien op 19 februari te Brussel. In januari en februari zijn er 40 films met Humphrey Bogart te zien bij die bioscoop.

40 ! Jawadde!

Aangenaam avonturenfilm met een voortreffelijke Bogart. Ik zie Bogart heel graag bezig, maar je had op den duur het idee dat z'n geweldige performance als droge acteur (Key Largo, Cassablanca, The Malthese Falcon) meer een sterk typetje was en zat ik met de vraag of Bogart meer was dan dat. Ik had hem al gezien in The Oklahoma Kid in een andere rol, maar hier bewijst hij toch maar dat hij meer kan dan wat je van hem gewoon bent.

African Queen levert een avonturenfilm af zonder echt speciale ontmoetingen en verrassingen, maar toch voldoende sfeer om meegesleept te worden in het verhaal. Zeker voor die tijd niet evident en denkelijk een voorbeeld voor latere avonturenfilms.

Gisteren op het grote scherm gezien, maar helaas maakte het nog altijd geen indruk. Dit is kennelijk de klassieker die zelfs onder de klassiekerliefhebbers op MovieMeter weinig liefde vind en daar sta ik helaas wel enigzins achter. Waar deze film zijn status aan dankt is niet helemaal duidelijk, want er zijn veel betere avonturenfilms. Er had meer humor in gemogen en meer vuur tussen de twee hoofdpersonen. Ze leggen hun geschillen al op de helft bij en dat is wat te vroeg. Gelukkig houden de schitterende jungleopnames en de chemie tussen Bogart en Hepburn, die plezier lijken te hebben in hun rollen, de film overeind.
3* blijven staan.

Ik ken de film niet dus kan er niet over oordelen. De klassieke status zit 'em denk in de bezetting.
Twee ouwe rotten (Bogart & Hepburn) op een bootje. Ben geen fan van Hepburn dus ga hem ook niet kijken.

Twee bekende acteurs of een boot zijn nooit de basis voor een klassiekerstatus. Over het algemeen wordt deze film geprezen voor de chemie tussen de twee acteurs, voor de scherpe humor en het spannende avontuur, maar persoonlijk herkende ik alleen het eerste erin.

Wie zegt dat nou weer?
Iedereen gebruikt zijn eigen criterium. Iemand die en Bogart en Hepburn als favoriet heeft die zit met zo'n film gewoon goed. De hele inhoud doet dan helemaal niet ter zake, dat komt er alleen nog bij.

Maar dan heb je het om puur individuele beoordelingen, terwijl het punt van de term 'klassieker' is dat het niet individueel is. Achter een klassiekerstatus zitten vrijwel altijd meerdere redenen. Sommige films worden inderdaad legendarisch door bepaalde performances, maar gewoon zeggen dat Hepburn en Bogart in een film zitten is geen basis voor een klassiekerstatus, want dan zou iedere film die twee legendarische acteurs samen brengt een klassieker zijn.

Ik ben zelf wel een Bogartliefhebber, maar de inhoud doet bij mij wel ter zaken. Hij heeft evengoed mindere films gemaakt. Al zal ik z'n films wel een kans geven, had ik hier wel meer van verwacht. De prestatie van Bogart is zeker niet slecht, maar de gehele film zelf had beter gekund.

Dan zou je kunnen letten op bioscoopaantallen bijvoorbeeld. Maar meeste oude films zijn niet zulke echte klassieker dat maken mensen er vaak van, vanwege het "oude". Volgens mij is deze film ook geen klassieker, maar de titel spreekt wel tot verbeelding als zou het er één zijn.
Individueel kan natuurlijk wel vanwege herinneringen aan vroeger. o.i.d.

Maar als iemand een betrouwbare lijst met klassiekers heeft dan hoor ik het graag.

Hier wordt hij al genoemd terwijl het toch nog maar een selectie betreft.

Classic Films - filmsite.org

De meest definitieve klassiekerlijst is waarschijnlijk de top 1000 van They Shoot Pictures, waarin The African Queen terug te vinden is. Andere maatstaven voor de klassiekerstatus van deze film zijn z'n aanwezigheid in de AFI Top 100, de IMDb top 250 en het boek 1001 Film You Must See Before You Die. En dat is nog slechts het begin. Dat The African Queen een klassieker is lijkt me moeilijk in twijfel te trekken. Het is slechts een klassieker waarbij ik zelf mijn vraagtekens zet.

Verder zijn niet alle oude films klassiekers natuurlijk.

Ok, bedankt voor de informatie.

Wat een aandoenlijke film! Het begrip avontuur is in de afgelopen zestig jaar ingrijpend veranderd. Zodoende is op dat vlak The African Queen een behoorlijk saaie film geworden. Een typisch product van de jaren ’50 waarin religie en deugdelijkheid nog voorop stonden in het dagelijks leven. Voor de actie hoef je deze film niet te zien. Tenzij je het grappig vindt hoe een stel inboorlingen als gekken op een schip staan te schieten (hun zangkunsten verdienen ook wel de nodige awards).

Mede daardoor is de film vooral aandoenlijk. De hoofdreden is toch het spel tussen Humphrey Bogart en Katharine Hepburn. Bogart als de simpele en graag drinkende Charlie en Katharine Hapburn als de keurige dame. De romantiek die opbloeit is wel aardig, maar het zijn de conflicten tussen de twee die erg genietbaar zijn. Of zij nou zijn drank weggooit of hij de lompe boerenlul uithangt. Dat allemaal in de Afrikaanse Bush maakt het tot een leuk geheel. Dat het na zestig jaar erg gedateerd uitziet is een inkoppertje. Gelukkig ziet het er allemaal gewoon erg leuk uit. Hetzelfde geldt ook voor de typische filmmuziek met het blaasorkest.

Ik heb hem vandaag toch gezien en het zal wel niet bij deze keer blijven. Eigenlijk was het niet de bedoeling. Toen ik in het verre verleden Bringing up baby met Hepburn en Grant op tv zag had ik het eigenlijk gelijk gehad met Hepburn. Verder ben ik ook niet zo liefhebber van die heel oude films.

De film is al meerdere keren op de Belgische tv geweest, zelfs in het verleden al. Maar door het ruilen van dvd's ben ik in het bezit gekomen van deze film en ik mag wel zeggen dat het een prima ruil is geweest.
Wel jammer dat Robert Morley zo'n klein rolletje heeft. Grootste pluspunt is echter dat deze film in kleur is. Vroeger had ik niet zo'n moeite met die zwartwit-films maar sinds het dvd-tijdperk ga ik als het even kan voor kleurenfilms en was deze in zwartwit dan had ik hem nou nog niet gezien.

Zeer goede zet dan ook dat ze deze film in kleur hebben geschoten. Het ziet het er bijzonder goed uit waardoor de mooie natuuropnamen goed tot hun recht komen. Toch had ik echt het gevoel, de hele tijd naar een oude film te kijken. Ik vind Bogart maar een goede acteur. In deze film ook weer. Hepburn zal wel nooit een favoriete actrice worden maar die doet het hier ook best goed. Ik vind dat ze het leuk doen samen. De film begint erg matig (2.0) maar zodra het avontuur begint wordt het weer behoorlijk moeilijk stemmen. Zo schommelt de film net als de boot ook steeds op en neer tussen 3.0 en 4.0. Ik zet mijn stem toch maar op 4.0 want de avontuurlijke en romantische scènes in deze film zijn verrukkelijk om te zien. De muziek is met regelmaat trouwens ook erg goed. Kleine 4.0.