Uzak (2002)

Ik ben het helemaal eens met de 1e alinea van Madecineman (3sept.07).
Hij gaf een bescheiden 2,5.
Mij rest niets meer dan een zeer krappe 2, wat ik jammer vind want ik ben er vol goede moed met een glas wijn en een zak lekkers voor gaan zitten.

Deze film is erg sterk. Ik denk alleen dat je het pas volledig waardeert als je bekend bent met de cultuur. In Turkije kun je namelijk gasten niet zomaar het huis uitzetten als je genoeg van ze krijgt. Hier komt bij dat Yusuf niet uit de stad komt en niet goed begrijpt dat Mahmut het er moeilijk mee heeft. Deze probeert hem eigenlijk heel subtiel weg te pesten.

Saaie film waarin niet alleen weinig gebeurd, het is ook visueel allemaal erg pover. Als ik net niet in Istanbul geweest was had ik 'm waarschijnlijk niet eens afgekeken.
Verder eens met Madecineman... (Al vond ik de plaatjes van het besneeuwde Istanbul ook niet heel mooi, wel apart en sfeervol, maar niet mooi.

2*

Nuri Bilge Ceylan is één van de weinige hedendaagse cineasten waarvan gezegd wordt dat hij met weinig woorden veel kan zeggen. Het toeval wil dat ‘Uzak’ in deze zijn meest geslaagde film zou zijn, maar helaas moet ik me aansluiten bij wat Ramon K en Madecineman reeds schreven.

Eerst en vooral vertoont ‘Uzak’ een schrijnend gebrek aan verhalende ontwikkeling. Ceylan slaagt er schijnbaar moeiteloos in om zonder plot anderhalf uur lethargie over het witte doek uit te smeren, wat bij de toeschouwer een soortgelijk effect genereert.
Alsof dat nog niet genoeg is heeft de film ook visueel verrassend weinig om het lijf. Het aantal mooie plaatjes laat zich op één hand tellen, en dan nog blijven het beelden zonder betekenis.
Tot slot hoopt Ceylan een rechtvaardiging te vinden voor zijn sluimerende, inhoudsloze cinema door te dwepen met Tarkovsky (de meester van de meditatieve film), maar dat gaat er bij mij niet in.

Ceylan ontgoochelt zowel stilistisch als verhalend. ‘Uzak’ is de ver-van-mijn-bed-show in het kwadraat.

Er zit inderdaad een stukje Tarkovsky, maar waarom zou hij met hem dwepen? Hij laat zijn hoofdpersonage Stalker nota bene uitzetten om naar porno te kijken.

Derde meesterwerk in één weekend!!!

Die Ehe Der Maria Braun, Let The Right One In en Uzak.
Drie totaal verschillende films die alledrie de nodige gevoelige snaren weten te raken bij mij.

Hier weet regisseur Ceylen briljant de valkuil van flauwe humor te vermijden (Kijk er die paar seizoenen Perfect Strangers - met Balki- er maar op na).
Langzaam toenemende irritaties over en weer bij twee verschillende mannen in een appartement in Istanbul.
Bedenk je maar eens hoe het zou zijn als je neefje "even" bij je komt logeren omdat ie werk zoekt in de stad.

Meesterwerkje!

Ongelofelijke schoonheid. Uiterst traag, weinig dialoog, veel langgerekte statische shots, maar desalniettemin verveelt het geen minuut. Visueel niet altijd even mooi, maar de vele stiltes lijken veel te zeggen. De liefhebbers van deze film kan ik evenzo Baran aanraden. Qua beeldtaal toont die film heleboel gelijkenissen. Hele dikke 4*

Mooi eerste kwartier vooral, bijna geen spraak, trage, mooie statische shots van een triestig landschap en straatbeeld. Iets waar ik persoonlijk wel van houd, net als de 'vervreemding' (Antonioni). Vooral Özdemir speelt sterk.

Het had wel wat boeiender gemogen tussen Mahmut en Yusuf, het liefst zelfs met nog wat minder dialoog ook.

3.5*

Vervolgens kijkt hij ook nog naar Andrei Rublev en Zerkalo, dat is wel een beetje dwepen hoor...

Prachtige film! De gedachten van de hoofdpersoon zijn zeer intens. En dat laat alles open om mee te denken. De scene met de muis, waarin alleen al zoveel zit, dat gaat eigenlijk voor de hele film op.