Two Mules for Sister Sara (1970)

Maar dat was toch de bedoeling dat ze een irritant wijfie speelde of niet soms ?

Film is beslist geen flop en shirley en clint spelen als van ouds.

Vergeleken met alle andere westerns van Clint Eastwood is dit een grote flop vind ik.
Pure tijdsverspilling op sommige momenten. Toch geef ik er een ster bij wegens het laatste deel en vooral voor Clint Eastwood.
2 sterren.

Zeer leuke western met een goeie climax.Vooral de droge opmerkingen van Eastwood tegenover de non waren erg leuk.

3,5*

Erg leuke film. Vooral de scenes in het begin tussen Sara en Hogan zijn hilarisch. Goede muziek(morricone) en grappige verwijzingen naar/parodien op andere films. 4.0*

Vond ik dus ook. Heb daar erg om gelachen!

weer een goeie film van eastwood de humor en de ectie zijn tof en weer goed geacteerd van eastwood

Een western met een vleugje humor. Die werkt niet altijd, maar vaak ook wel. MacLaine en Eastwood zijn sterk maar erg veel heeft het niet om het lijf. Toch is e.e.a. vermakelijk en onderhoudend. Siegel en Eastwood zouden hierna nog twee keer samenwerken. Redelijk filmpje.

Een erg leuke western, waarin niet Eastwood maar Maclaine de show steelt.
Beiden vormen een vermakelijk koppel.
De dialogen tussen beiden zijn erg grappig.

Hoewel ze beide goed spelen, vond ik ook dat Shirley MacLaine het best overkomt. Sterk contrast tussen de twee die tot het eind blijft. Mooie slotscene met geërgerde Eastwood.

Eastwood blijft toch echt geweldig in westerns. De actie in deze film was leuk (met het laatste kwartier als hoogtepunt), en het was bij momenten ook wel best grappig.

Erg leuke western en prachtige rollen van clint en shirley.
Erg leuke dialogen en prima actie.

3,5 ster

Sfeervolle western die erg leunt op de wisselwerking tussen Eastwood en MacLain, die laatste werd op het laatste moment aan de cast toegevoegd, omdat Liz Taylor plotseling bedankte voor de rol.
Eastwood is redelijk op de automatische piloot en herhaald eigenlijk gewoon zijn Man without a name-personnage, maar blijft hier bij ultra cool.

Goede sfeer, mooi in beeld gebracht met werkelijk bij tijd en wijle prachtige shots van het landschap en een aardige Morricone score (let op het geluid van 't balken van een ezel in het maintheme).

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Liz Taylor in die rol van de 'non'?!
Dat is voor 't eerst dat ik daar van hoor.
Héél blij dat zij de rol uiteindelijk niet heeft gespeeld.

Leuke wetenswaardigheid trouwens, bedankt.

Staat in een aantal Clint Eastwood boeken.
Clint leerde haar kennen tijdens de opnames van Where Eagles dare, daar ze toen getrouwd was met mede-hoofdrolspeler Richard Burton. Het klikte goed tussen Clint en Taylor en beloofden elkaar uit te kijken naar een gezamelijk project, wat dus deze film zou worden. Vlak voor de opnames zij Taylor af zonder verder een echte verklaring te geven.

Aardige film, Clint en Shirley speelde hun rol uitstekend:3,5

Everybody's got a right to be a sucker once

Vandaag was weer zo'n dag dat het veel te warm was. Volgens het weerbericht en het nieuws is het een slecht idee om inspanningen te doen vanaf 14.00 tot 22.00. Nu vind ik dat wel wat overdreven maar op het warmste uur van de dag zul je mij toch niet veel zien bewegen, perfecte gelegenheid om een film op te zetten dus.

Eastwood blijft een held. Geen idee in welke rol ik hem voor het eerst ben tegen gekomen maar de twee rollen die me het beste bevielen waren Dirty Harry en The Man With No Name. Ik had dan in het begin ook wat mijn twijfels bij Two Mules for Sister Sara want ik had schrik dat Eastwood gewoon zijn kunstje uit de Leone films ging herhalen. Technisch gezien doet hij dat wel maar het is zo'n heerlijk kunstje dat je mij niet hoort klagen. De droge opmerkingen zijn hilarisch en die zure kop is er één om in te kaderen en boven je bed te hangen. Eastwood is en blijft één van de beste acteurs om in een western mee te spelen. Gewoon de manier waarop hij een personage met zo weinig woorden maar met zoveel emotie kan invullen is geweldig om naar te zien. Shirley MacLaine daarentegen viel wat tegen. Ik kende haar van een redelijk gewaagde rol in The Children's Hour en ik zag haar een paar dagen geleden nog in Closing the Ring maar in die films laat ze haar kunnen veel beter zien dan hier. Al vanaf de eerste scène met haar voel je aan dat ze in feite geen non is waardoor de twist helemaal niet zo verrassend overkomt als waarschijnlijk bedoeld was. Ook de chemie tussen beide hoofdpersonen is vaak nogal ver te zoeken. MacLaine had constant zever met zowel Eastwood als Siegel en dat is er jammer genoeg aan te merken. Sowieso haar minste prestatie tot nu toe. Op zich kan geen van beide rollen tot zijn recht komen zonder de andere, de film concentreert zich wel erg hard op de relatie tussen beide, maar toch voelt MacLaine niet authentiek aan. Al zit het gebruik van mascara en dergelijke daar volgens mij wel voor een groot stuk tussen.

Western en komedie, ik vindt het toch maar een rare combinatie. Een combinatie die niet altijd uit de verf komt want het plot bevat soms nogal rare bokkensprongen. Gelukkig steken de positieve scènes er met kop en schouders boven uit, de minutenlange scène waar Eastwood dronken tegen MacLaine is aan het inpraten om zijn wond dicht te schroeien is fantastisch, maar heel het idee van een non die op reis gaat met een cowboy komt bij nogal vreemd over. Op zich komen er hierdoor een aantal grappige scènes in het verschiet maar jammer genoeg wordt niet alles echt goed uitgewerkt. Vooral de eindscène met de revolutie van de Mexicanen voelt nogal gepropt aan. Spijtig, want op zich is het een uitstekende climax voor de film maar de bloederige gevechten (nu niet dat het er zoveel zijn en tegenwoordig zijn we wel wat meer gewend) passen simpelweg niet goed in de sfeer van de film.

Two Mules for Sister Sara heeft naast de rol van Eastwood als cowboy nog iets anders gemeen met de onsterfelijke trilogie van Leone, namelijk een uitstekende score van Ennio Morricone. Hoogtepunt blijft natuurlijk wel de pijnlijk gezongen versie van Sam Hall door Eastwood tijdens het verwijderen van de pijl in zijn schouder. Als grote Johnny Cash fan kende ik het nummer al van de American Recordings IV: The Man Who Comes Around maar het blijft toch altijd leuk om te zien waar de man zijn inspiratie heeft gehaald. Ik weet natuurlijk ook wel dat het nummer al langer bestond als traditional maar ik meen ergens te hebben gelezen dat Cash nogal een grote Eastwood fan was dus de mogelijkheid is er wel.

Eastwood is fantastisch en is zeker en vast een meerwaarde. MacLaine daarentegen zit onder haar kunnen maar valt op zich nog wel mee. Qua humor zit het wel goed en het plot is vermakelijk genoeg. De score van Morricone is er weer één van de betere.

3.5*

De film heeft 3 hoogtepunten. de opening. het middenstuk en het einde. Wat er de overige 40 minuten gebeurt is eigenlijk best wel saai om naar te kijken. De grapjes zijn wel leuk maar ik vond het allemaal wel erg braaf. Misschien komt het omdat ik hiervoor een spaghetti western zag en dan merk ik toch duidelijk welk genre ik mooier vind.

Verder geld wel zo ongeveer wat Metalfist ook al zij, goede recensie!!

cultuur barbaar

Zo is het.

Wederom een erg vermakelijke western met Eastwood in de hoofdrol.

Volgens sommigen hier zet hij z'n Man With No Name-karakter neer. Ik vind echter dat er serieus wat verschil is. Hier is hij veel praatzamer, maar ook menselijker. Natuurlijk blijft hij z'n sterke punten (droge one-liners) uitspelen. Maar da's net een pluspunt.
Het verhaal an sich heeft genoeg om het lijf. Sister Sara is een leuke tegenpartij voor Hogan en de interactie zorgt ervoor dat het de hele tijd boeiend blijft.
Het einde bevat een mooi geserveerde portie actie.

Clint Eastwood is uitstekend, zoals altijd. Op Lee Van Cleef na, toch wel m'n favoriete westernacteur. Maar nog net iets beter dan Eastwood vind ik Shirley MacLaine als non.

De landschappen zien er prachtig uit. De muziek van grootmeester Ennio Morricone is wederom magistraal. De actie is goed in beeld gebracht. Wat ook gezegd mag worden, is dat het paard van Eastwood een heel mooi exemplaar was.

Geen top, maar wel goed.

3,5