Il Sorpasso (1962)

Dat is jammer, bovenstaand plaatje is prachtig!

mooie roadmovie ten tijde van de twist, met tragische afloop!

Zeer mooie film. Luchtig aan het oppervlak maar met een tragische ondertoon. 4*

Slechts 5 stemmen hier?

Deze film verdient een veel groter publiek.

Eindelijk eens een roadmovie waarbij er ook daadwerkelijk veel scènes zich afspelen in de auto, op de weg. De hele film is een aaneenschakeling van de worsteling van een verlegen puber en een charismatische praatjesmaker. Deze combinatie leidt tot vele hilarische situaties onderweg. De film heeft een onnoemelijk hoog tempo.

Toch is er een serieuze onderlaag in deze film aanwezig. Kun je jezelf veranderen en voel je jezelf daar dan beter onder of moet je gewoon accepteren wie je bent? En welke levensstijl is nou de juiste? Aan beide levensstijlen zitten voordelen en nadelen. Gedurende deze film worden deze steeds duidelijker onderstreept aan de hand van contexten die zich onderweg voordoen. Humor neemt een essentiële plaats in deze film in, het weet onderhuids toch drama op te roepen.

Maar het is vooral genieten geblazen tijdens deze film, bereid je voor op een charmeur die iedereen weet in te pakken, waardoor er soms ongemakkelijke situaties ontstaan of juist hele losse situaties in kringen waar je het niet van verwacht. Muziek is alom aanwezig en er wordt ook volop gedanst. Geen neo - realisme in deze film, maar met al dat gepraat wel heerlijk Italiaans en sfeervol.

Het einde, daar moet je zelf over oordelen. bij mij, kwam het echter aan als een donderslag bij heldere hemel . Dit had ik nooit verwacht. de film krijgt nog een filosofische lading mee. Zo `n wilde levensstijl is niet alleen maar leuk. Maar ironisch genoeg heeft de jongen wel de 2 mooiste dagen van zijn leven achter de rug. In ieder geval, een beetje pendelen tussen de 2 uiteenlopende levensstijlen in lijkt mij het beste! Een dikverdiende 4* Kom op Italië - liefhebbers, jullie zijn aan zet.

LOL. Decadentie is vast geen vies woord in dragje z'n woordenboek

Wat te denken van deze poster:

http://en.wikipedia.org/wiki/File:Il_sorpasso.jpg

Mooier.

Na een tip vanavond deze roadmovie gekeken over de zich ontwikkelende vriendschap tussen de introverte Roberto en de bon vivant Bruno. Een voor die tijd vlotte film, vol nostalgie en sfeer (begin jaren zestig), met als leitmotief: mooie Italiaanse vrouwen (Catherine Spaak; kan ook zingen), een toeterende claxon en vooral heerlijke muziek ("Quando quando") waarop wordt getwist dat het een lieve lust is. Het schijnt dat de muziek in Il Sorpasso Dennis Hopper inspireerde om ook liedjes te gebruiken in Easy Rider. Grappig vond ik dat de Lancia Aurelia ("B24 sport" voor de kenners onder ons - ik niet) is uitgerust met een platenspeler - nee, geen cd-speler - waar een singletje in kan worden gedraaid. Voelde bijna heimwee, ook al heb ik die tijd niet bewust meegemaakt. Is in ieder geval geen verspilde zondagavond geweest.

Heerlijke film: zomers, typisch Italiaans, schitterende beelden en prachtige muziek uit begin jaren 60 (Quando Quando Quando, St Tropez Twist).
Prachtig een platenspeler in de auto (zo'n eentje waar je de singles inschuift).
Maar ook een sfeer die langzamerhand serieuzer wordt (uitbundige komedie wordt het zowiso nergens) als ook de levensgenieter niet alles voor elkaar blijkt te hebben.
En een schitterende jonge Jean-Louis Trintignant die gedurende twee dagen uit z'n studiesleur wordt gehaald.
Doet af en toe wat denken aan La Dolce Vita maar dan met gewone mensen.
En regisseur Dino Risi laat uiteindelijk zijn cynisme toch de overwinnaar zijn.
Meesterwerkje!

Overgewaardeerd. Het ADHD-gedrag van Vittorio Gassman begint op d'n duur op je zenuwen te werken. Jammer ook dat Catherine Spaak maar een mini-rolletje heeft. Een enorme tegenvaller.

Die hoofdrolspeler Gassman is een vreselijke irritante eikel.
De film wordt totaal verziekt door deze kerel.
Eigenlijk is het verhaal en het camerawerk best ok en ja dat stuk van Spaak had maar een niemandalletje van een rol. Die Lancia is toch wel prachtig, I love roadmovies.
Ik was doodmoe van die Gassman en blij dat de film afgelopen was.
Zonde, het had zo mooi kunnen zijn.

Vind dat toch zo'n doodszonde he. Muziek albums gaan ze toch ook niet uitbrengen in een hele andere hoes.
Kraftwerk bijvoorbeeld heeft een kartonnen nieuwe hoes met daarin de cd met originele cover.

Maar goed, over de film kan ik kort zijn: zeer goed!
En direkt erna weer een vrolijke tune...
Te gek ook die singles draaien in de auto.
De handeling is hetzelde als een cd in de auto draaien. Visionair




Vier sterren.