Indagine Su un Cittadino Al di Sopra di Ogni Sospetto (1970)

Niemand deze oscarwinnaar uit 1970, voor beste buitenlandse film, gezien? Verhaal klinkt erg goed.

Hoe heb je deze gezien, Paulie?

Gedownload.

Goede film, met erg mooie muziek van Morricone en goed acteerwerk van Gian Maria Volontè.

Zeer sterke film, die zeer Kafkaiaans aandoet.
Sterke hoofdrol van Gian Maria Volentè, die schommelt tussen arrogantie en spijt. De regelmatige flashbacks werken toe tot de moord en laten zowel zijn manier van doen en denken zien, evenals het hare.
In een tijd dat elke film op DVD verschijnt, moet deze film het doen met een bootleg release. Jammer!
Gelukkig heb ik de officiële Nederlandse VHS te pakken!

4,5*

Je meent het, nu snap ik ook die quote van Kafka aan het eind

Maar erg goede en frisse film, dat vond ik ook. Mooi kritisch gedachte-experiment over macht en anarchie. Het plot lijkt in eerste instantie wat simpel, maar wordt toch nog vrij ingenieus uitgewerkt. Dit heeft deels te maken met de flashbacks (en de muziek van Morricone die het een typisch thrillersfeertje geeft), maar ook met de verwarring die ontstaat wanneer hij zijn schuld wil aantonen. De anarchist, die hem zou kunnen beschuldigen, zorgt er uiteindelijk voor dat hij daadwerkelijk gestraft wordt: niet voor zijn moord, maar door het simpele feit dat zijn machtspositie hem boven elke verdenking verheft. Uiteindelijk is de dader er juist door de ontkenning van zijn schuld even erg aan toe als de held uit Het Proces, die als een hond wordt neergeschoten.

En het feit dat deze kafkaïeske problematiek is uitgewerkt tegen de achtergrond van het conflict tussen fascisten en communisten maakt het nog boeiender.

Informatieve site over de film, met interviews/ behind the scenes

Link

Nog een mooie filmposter Link

Naast Volonte's personage zou Harry Callahan afsteken als een flower power commie: voor hem is fascisme meer dan een ideologie, het is een seksuele voorkeur. Deze film is een beetje in de vergetelheid geraakt, en dat is niet helemaal terecht. Petri laat stilistisch bijzonder imposant werk zien. Het camerawerk is wervelend, en de set design is bijna net zo karig en veelal staalgrijs als Melville's Le Samourai.

Aparte soundtrack ook.

Indagine

Volledige score op Spotify kunnen vinden.

Dat eerste klopt, dat tweede vond ik zeker niet: niet karig en ook niet staalgrijs. Sterker nog, het appartement van Bolkan is vol kleurige kleden, gewaden en gekleurd glas. En de strakke architectuur wordt goed benut in het politieke-politiedeel.

Maar over dat eerste: Er wordt heel veel dynamiek gecreeerd door Petri met zijn camerawerk. De film is wat dat betreft echt een mallemolen. Volontè maakt het heel bont en zijn acties worden goed ondersteund door het camerawerk. Scenario is echter een nóg grotere kwaliteit van de film. Zeer goed gebruik van flashbacks die het verhaal precies op het goede moment diepgang geven en zelfs logica. Het is ongelofelijk dat Petri erin is geslaagd een amoureuze thriller, een misdaad film, een (zeer) politieke film en een psycholigisch drama te maken die op alle vlakken overtuigt. Misschien gaat hij iets te ver (of is het soms iets té grotesk) - maar Italië verkeerde ook al in 1970 in een deplorabele staat waarin immoraliteit de norm lijkt. Volontè is weergaloos en Bolkan verleidelijk.

Een topper en een prima start van het Petri retro voor mij (in een behoorlijk goed gevulde Melkweg zaal). Deze nieuwe poster is wellich de originele, maar jammer dat die vorige weg is (zie ook de link van Querelle naar YouTube) die sluit veel beter aan bij sfeer en thema van de film.

Moest trouwens ook denken aan een afllevering van Columbo die ook begin jaren 70 is gemaakt, waarin het plot een aantal overeenkomsten vertoond. Ook een comissaris van de politie die overal mee weg komt (totdat hij Columbo ontmoet natuurlijk). Zou wel grappig zijn als de schrijvers daarvan deze film als uitgangspunt hebben genomen. De kans is groot want Indagine was de oscarwinnaar beste buitenlandse film in 1970.

Ik moet het nog even nakijken - maar wellicht de beste film die een Oscar won (Beste film en/of niet-Engelstalig).

edit: O nee, Amarcord (Querelle noemde die gisteren nota bene nog )

In deze film wint het links activisme het van het zo goed als impotente rechtse establishment doordat die uiteindelijk aan zijn eigen misdaden ten onder gaat. Dit moet toch ook destijds al hebben overgekomen als net zo'n waanzinnige wensdroom als die van 'il dottore' aan het einde van de film? Tenzij ik het verkeerd zie, eigenlijk best wel heel erg cynisch dus.

Ik vond het nogal een verwarrende film, maar waar je toch veel subtiele lagen in kunt herkennen die tot denken aanzetten. Maar zoals het bovenstaande al aangeeft is het dan nog niet direct duidelijk wat de bedoelingen van (de toch links georienteerde) Petri waren met deze film. Het intrigerende idee voor een thriller plot wordt aan de ene kant verheven tot een, zoals MR al aangeeft, zeer politiek geladen film... om dan uiteindelijk toch weer gereduceerd te worden tot een strikt persoonlijke kwestie. En de hoofdpersoon, waar je normaal gesproken toch wel op enig niveau een soort van begrip voor zou moeten kunnen krijgen, lijkt uiteindelijk slechts te dienen al bron voor leedvermaak die gedurende de film al zijn macht verliest, in zijn dominantie relatie, in zijn werk en zelfs in zijn geplande wraak (waarom geeft hij anders zijn succespositie als hoofd van moordzaken op om op demonstranten te gaan jagen?) op de buurman die de bal terugkaatst en wegkomt met terrorisme.

Had er dus een tweede kijkbeurt voor nodig om tot een goed oordeel te komen, maar uiteindelijk verdient elke film die je op zo'n manier aan het denken zet altijd een dikke voldoende. 4 sterren