Lion of the Desert (1981)

Anthony Quinn als vrijheidstrijder tegen onderdrukking door de Italianen

Dit is een geweldige film. Vooral Westerlingendie weinig van de geschiedenis van het Imperialisme mee hebben gekregen op school... Prachtige rol van Anthony Quinn als Omar al-Mogtaar.

Prachtige film!

Anthony Quinn maakt eens te meer duidelijk wat voor fantastische acteur hij is en hoeveel diepgang hij een karakter kan meegeven.

Het is niet makkelijk om een legendarisch persoon uit de geschiedenis te spelen. Hij doet het fantastisch als Omar al Mukhtar. Alsof hij er zelf bij was.

De regisseur (wijlen Mustapha Akkad) heeft meerdere films gemaakt waarin belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis van de mens worden weergegeven die door de rest van de wereld worden doodgezwegen of genegeerd.

Een meester in het maken van Epossen....

de genocide van de italianen op de libiers perfect in beeld gebracht...
5*

Omar al-Mukhtar, de leeuw van de woestijn
Ter info

Hier ook:

http://en.wikipedia.org/wiki/Omar_Mukhtar

Met foto's en een duidelijk verhaal.

Hele mooie opnames die nog lang in je koppie blijven zitten. Verhaal is prachtig neergezet, en de acteerprestaties liegen er ook niet om. Iedereen zette zijn rol heel geloofwaardig neer. Verveelt geen enkele moment.

Wederom een meesterwerk van Moustapha Akkad. 5*****

Erg goede film, die een vergeten stuk van de (Italiaanse) geschiedenis belicht. Ik ben zelf half italiaans en was blij dat in deze film niet alle italianen als monsters worden neergezet. Bijvoorbeeld de luitenant die zijn bevelen weigert, de jongen die weigert omar mukhtar neer te schieten en de officier en advocaat die omar mukhtar van de galg willen redden. Niet alleen omdat ik half Italiaans ben maar ook omdat dat wel realistisch is voor een oorlogsfilm. Het kan niet zo zijn dat alle soldaten en officieren zo graag bloed willen vergieten. De echte fanatieke fascisten waren alleen de hoog geplaatsten en de rijkeren.

Ik vond de hoofdrolspeler niet echt overkomen als een leider en de muziek vond ik niet al te denderend. Voor mij is deze film een grote tegenvaller. Ik had veel meer van deze film verwacht, aangezien de hoge notering in de tiplijst. Bovendien vond ik deze film erg langdradig en vond ik het verloop van het verhaal erg voorspelbaar.

Het is dan ook gebaseerd op waargebeurde feiten

ik vind de muziek juist prachtig en er heel goed bij passen.

Het past er wel bij, maar het is (voor mij) niet goed.



Ja, maar dan alsnog had de filmmaker het wat spannender mogen maken. Dat deze film grotendeels historisch correct is, vind ik dan wel weer een pluspunt.

ik kan dit ook beamen, met name de muziek die de italianen begeleid,
en ook bij de concentratiekampen...

Bedankt "FullMoon" voor de tip die je me meer dan een jaar geleden (op 5 januari 2008) gaf bij de film "ar-Risâlah". Deze film, die ik gistermiddag op DVD heb bekeken, is inderdaad een meesterwerk. Als het verhaal misschien op enkele punten gekleurd is, dan blijft het toch binnen het geloofwaardige (deze opmerking is niet negatief bedoeld).
Bij de goeden heb je Raf Vallone vergeten die de rol van kolonel Diodiece speelt. Zijn houding bij de onderhandelingen en later bij de gevangenschap van Omar al-Mukhtar tonen hem als een militair die wars is van politiek (althans, zo zie ik hem).
Opmerkelijk vind ik (met opzet door M. Akkad toegevoegd?) de fascistische groet die een van de twee bisschoppen bij de aankomst van generaal Graziani in Benghazi brengt terwijl de andere bisschop dat (strikt volgens de regels van het Vaticaan) achterwege laat.
Hoe goed iemand in zijn rol zit of daarin geïnstrueerd wordt is vaak in kleine dingen te zien, zoals de manier waarop Anthony Quinn tijdens zijn les in de Qor'aan iemand naderbij wenkt: met de handpalm naar de grond en de vingers naar onder gebogen. Dit is niet alleen in de Arabische wereld, maar ook verder naar het oosten (India, China, Japan, Indonesië) gebruikelijk, terwijl in het westen (Europa, Noord-Amerka, Australië) de vingers naar boven wijzen.
Overigens: wordt met "de laatste Senusi" die aanwezig is bij het gesprek tussen Omar al-Mukhtar en de sharif El Gariani (gespeeld door Sir John Gielgud) misschien de latere koning Idris I van Libië bedoeld?

Interessante opmerking van je. Dat hij in je ogen niet als een leider, kan ik begrijpen. Hij kwam niet zo over door het feit dat de mentaliteit van dat soort leiderschap zich kenmerkt door de bescheidenheid van de leider. In die cultuur is de leider letterlijk één van de mensen. Bewerkt ook het land. Hij heeft zelf geen geld en als hij dat heeft geeft hij dat de armen onder de bevolking. Daarom moet je het niet vanuit een westerse, maar vanuit een 'islamitische' oog bekijken.

Een link naar de biografie van Omar Al Mokhtar. Ook zie je daar een foto van hem toen hij gevangen werd:

Omar Mukhtar - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Intrigerend omdat het een stuk geschiendenis in beeld brengt die wij doorgaans niet meekrijgen. Het gaat om de strijd tussen de oorspronkelijke Libische bewoners tegen de Italiaanse fascisten. Anthony Quinn speelt de sympathieke verzetsheld (type streng doch rechtvaardig) die de overheersing van de Italianen jarenlang weet af te slaan. Erg subtiel is het allemaal niet. Mussolini en de belangrijkste generaals worden neergezet als machtsgeile karikaturen die weinig menselijks meer hebben. Op een bepaald punt had ik het wel gehad met de aanzwellende, protserige muziek die de ijdelheid en het gemaakte van de fascisten nog dikker aanzet. Gelukkig geeft de film op enkele momenten wel enkele nuances die wat grijstinten aan de geschiedschrijving bieden, maar het blijft in zijn geheel een fractie te simplistische weergave van de gebeurtenissen.