The Fog (1980)

Wel ok thrillertje. Leunt vooral op schrik moment en spanning maar komt niet altijd even goed uit de verf, omdat het soms te voorspelbaar is. Er zijn dan wel veel schrik momenten en zelfs me ma schrok een keer omdat het geluid ontiegelijk hard had staan.

Net weer eens gezien. Blijft geweldig sfeervol en spannend. Gewoon een heerlijke film.

Zelfs wanneer Carpenter op een laag pitje dwaalt, serveert hij al dan niet het nodige visuele of inhoudelijke genot. Zo ook in The Fog, die weliswaar kijkt en luistert als een Carpenter pur sang, maar ervaart als een Carpenter-light. Het scherpe oog voor klassieke mise-en-scene, secure opbouw en sfeervolle breedbeeldcomposities is zondermeer aanwezig, alsook de kenmerkende muzikale noot. En toch slaagt Carpenter niet in het opzet om van de opkomende mist een personage op zich te maken en deze enige angst in te boezemen. Het resultaat is een licht genietbare, maar allesbehalve iconische Carpenter.

2.5*

Behoorlijk spannende Thriller van de welbekende Carpenter.
The Fog is een behoorlijk knap gemaakte film. Qua angst gevend concept zeker niet de engste, maar toch is dit zo'n spannend gegeven wat je heus wel een kleine angst bezorgt. Jamie Lee Curtis was toentertijd al bekend in dit soort films, en dit is zeker een van de beste waar ze zich in bevond. Deze film is behoorlijk goed gelukt. Carpenter zet het op zijn manier neer, dus niet teleurstellend. 4,5.

Behoorlijk goed gemaakt thrillertje, met enkele schrijkmomenten, maar de film heeft volgens mij de tand der tijds niet overleefd. Toch één van Carpenter's beste na "The Thing"

Niet de beste van John Carpenter.

Een goed mysterieus ‘spook’ horror film. De film wordt goed opgebouwd. Hier en daar een goed schrikmoment. Bepaalde scènes zien er wat gedateerd uit maar als je geen inlevingsgevoel hebt moet je ook geen horrorfilms uit deze tijdsperiode gaan bekijken.

Het enige minpunt vind ik de relatie tussen Elizabeth Solly (Jamie Lee Curtis) en Nick Castle (Tom Atkins). Deze is zeer ongeloofwaardig en ook slecht geschreven. Ik bedoel het ene moment pikt Nick Elizabeth op als lifter en het volgende moment liggen ze in bed. Of is Nick zo`n rokkenjager. In Halloween 3 Season of the Witch had hij ook al een jongere geliefde. Komt misschien ook door het leeftijdsverschil tussen beiden.

En zoals gewoonlijks bij een Carpenter film is de muziek ook weer erg goed!

Heerlijk werk weer! Dit is m'n 7e Carpenter en het blijft echt genieten. Het is toch verschrikkelijk dat zo'n halve debiel als Frank Darabont niet om weet te springen met de mysterie van een mistbank. Neem een voorbeeld aan deze legende, wát een sfeer en spanning !

Van de fantastische soundtrack tot aan de vele sfeershots. Vooral het begin spreekt me enorm aan, vol spanning zie ik het aan. Carpenter doet dat zonder in een valkuil vol clichés te donderen, hij neemt zijn tijd en timed de momenten om je op te doen veren: perfect.

De mysterie die het geheel uitstraalt is een groot verdienste. Verder een lading interessante personages waar Barbeau je betoverd met haar dromerige stem (ook een grote factor in het eerste gedeelte!) en zelfs Jamie Lee Curtis doet het goed (geen fan).

Mooie 4.5* voor deze angstaanjagende mistbank, dijk van een klassieker.

Uiterst sfeervolle film met mooie shots, een typische Carpenter-score en een vermakelijk verhaal.

Voor gore, bloed en afgehakte ledematen bij je met The Fog aan het verkeerde adres. De spanning en mysterie wordt zorgvuldig opgebouwd door een zeer sterk begin. Halverwege zakt het geheel iets in vind ik maar weet zich richting het slot weer op te werken naar een prima eind. Het redelijke acteerwerk en geslaagde effecten maken dit niet de beste Carpenter maar zeker een film voor een avondje mysterie.

3*

Al vanaf de opening, met de eerste klanken van John Carpenter's beklemmende score en het verhaal over de gedoemde bemanning van een schip weet je dat je met een puike griezelfilm te maken hebt.

De film begint vrij snel met de eerste mysterieuze gebeurtenissen, die ook echt eng en onverwacht uit de hoek weten te komen met plotseling brekend glas, trillende voowerpen en meer van dat soort subtiele en minder subtiele schrikmomenten. De eerste aanval laat heel even op zich wachten, maar daarvoor wordt precies de juiste mysterieuze sfeer gecreëerd zodat deze scène op precies het juiste moment komt.

De mist is een echt personage, en hoe het door de straten rolt en de nacht oplicht is erg eng; het lijkt wel of het leeft. De sfeer wordt in aanloop naar de spookaanvallen perfect opgezet. Je weet nooit wanneer de bemanning opduikt, maar als ze dan uit de mist opdoemen, dat een heel palet van kleuren bevat, is het ook echt een verrassing. Hoe Carpenter met je verwachtingen speelt en de dreiging uit een compleet onverwachtte hoek laat komen is gewoonweg briljant. De spookbemanning komt nooit echt duidelijk in beeld, maar hun silhouetten die afsteken tegen de oplichtende mist in combinatie met hun rode ogen geeft alles een superenge sfeer mee.

De cast is een bonte verzameling van genreveteranen, zoals Jamie Lee Curtis als een compleet ander personage dan je verwacht als je Halloween nog in je hoofd hebt, en haar moeder Janet leigh in een minder grote, maar nog steeds fraaie rol. Adrienne Barbeau speelt in feite in haar eigen kleine film, en het is mooi gedaan dat je haar in het begin alleen als zwoele stem over de radio hoort. Ze acteert hartstikke goed, net als de rest van de cast eigenlijk. Niemand overdrijft het, want anders was de hele griezelige sfeer van de film weg; nee, ze gaan perfect om met het materiaal. Nancy Loomis was trouwens heel leuk, vooral haar geweldige levering van de woorden yes ma'am, het leukste grapje uit een verder vrij serieuze film.

Het verhaal is uiteindelijk niet zo heel bijzonder en wordt vrij simpel uit de doeken gedaan, maar het is wel geweldig spannend. De film is niet al te grafisch, maar de special effects zijn simpel en effectief, en de film eindigt met een lekkere laatste schok en een dialoog die een hommage lijkt aan the Thing from Another World. Dit is een lekker griezelig werkje van John Carpenter.

Gemiddelde horror, waarbij de sfeer de film moet redden. Een slaperig havenstadje wordt opgeschrikt, wanneer deze net haar 100-jarig bestaan viert. Het begint met heen en weer wiebelende meubelen en je kunt wel raden dat op het eind alle remmen los gaan. Redelijke griezelscenes hoor, maar heel erg uit het oog springen doet het niet. De muziek van Carpenter was overigens wel weer chill.