Hell's Angels (1930)

Indrukwekkende film met veel grote effecten en stunts. Mooi gemaakt en gefilmd voor die tijd.

Wow. Howard Hughes tapt uit een straf vaatje met deze WO I – film. Hoogtepunt van het eerste uur is het bombardement van Londen uitgevoerd door een Duitse Zeppelin. Ronduit fascinerend om kennis te maken met dit voertuig uit een lang vervlogen tijdperk, en wat daarbij komt aan technologie, en ja ook natuurlijk het militaire aspect van het bommenwerpen.

Het tweede deel eindigt met een grandioze finale waarin een dozijn of meer gevechtsvliegtuigen verwikkeld zijn. Met aan de stuurknuppel effectief ex-piloten van WO I. Dit was het echte stuntwerk, geen gezever met CGI, en tragisch genoeg ook vier (!) dodelijke ongelukken tot gevolg van deze productie, die sowieso al stormachtig genoemd kan worden.

Het script is fair enough als ophangpunt voor de genoemde spectaculaire scenes. Bepaalde monologen van James Hall deden me denken aan All Quiet On The Western Front vanwege de pacifistische ondertoon. Ben Lyon en James Hall trekken goed hun streng als brothers in arms zonder echt boven het pak uit te steken.

Behalve het militair geweld is er ook een stukje plot toegekend aan de romantische verwikkeling tussen de toen achttienjarige Jean Harlow en de filmbroers Hall en Lyon. Voor Harlow was het haar doorbraakfilm en het opstapje naar korte maar hevige roem. In de film speelt ze met overtuiging een sletje die de mannen rond haar vinger windt. Toch vind ik het moeilijk te geloven dat deze dame zou uitgroeien tot sexsymbool van de jaren dertig. Er leek mij vooral heel hard gewerkt aan haar uiterlijk, zoek de vrouw onder de make-up of zoiets.

Dat sommige onderdelen van het script minder geloofwaardig waren, is voor mij te vergeven omwille van de grote meerwaarde en realisme van de actiescenes.

Deze film is een absolute aanrader voor wie geïnteresseerd is in de roots van films als Top Gun. Laat je vooral niet misleiden door de ouderdom van de film, dit is the real thing wat luchtgevechten betreft. En de rest nemen we er met plezier bij. En nog een leuk weetje dat James Whale in deze film ingeschakeld werd als regisseur voor de dialoogscenes.

"Would you be shocked if I put on something more comfortable?"

De Amerikaan Howard Hughes (die van de Scorsese-film The Aviator) was piloot, vliegtuigbouwer, playboy, excentriekeling, en ook filmproducent en -regisseur Hij begon in 1927 aan een stille oorlogsfilm met grootschalige vliegscènes (vliegen was immers zijn grootste passie) Tja en toen kwam de film de The Jazz Singer uit...en nam Hughes de beslissing om er een talkie van te maken, wat betekende dat het grootste deel van de film opnieuw moest worden opgenomen. Het gevolg; een film die lange tijd te boek stond als één van de duurste filmproducties.

Hughes besloot wel om een de actiescènes uit de stille film te behouden. Hierdoor is het is soms wel een klein beetje onsamenhangend geworden. Het is geen probleem voor het algehele verloop van de film, maar het is wel de reden dat ik heb afgevraagd wat er aan de hand was. Er zijn namelijk nog steeds enkele tussentitels aanwezig om het Duits te vertalen. Scenes zijn blauw getint om de nacht aan te duiden. Ongeveer halverwege de film is er opeens ook een 8 minuten durende Engelse dansavond (Lady Randolph's Party) (opnieuw gefilmd) in Technicolor.

Dit alles is makkelijk te vergeten en vergeven door de spannende luchtgevechten. Bijna alle luchtscènes, inclusief close-ups van sterren, zijn in de lucht opgenomen. En er zijn twee van die spectaculaire lange actiescènes. De eerste betreft een Duitse Zeppelin en zijn bemanning die een nachtelijke aanval op Londen uitvoeren, waarna een squadron het hen moeilijk maakt.

Het tweede luchtgevecht stuwt de film naar zijn climax. Als de helden in een buitgemaakte Duitse Gotha-tweedekkerbommenwerper (Speciaal gebouwd voor het eindgevecht) bommen gaan droppen op een munitiedepot en waarna er luchtgevechten uitbreken met tientallen vliegtuigen. De (stunt) piloten namen risico's en verschillende zijn er ook daadwerkelijk omgekomen en Hughes zelf raakte ook gewond nadat hij een lastige stunt had geprobeerd.

Oh ja, Het verhaal? tja, de twee broers Roy en Monte zijn verliefd op hetzelfde meisje, nemen dienst bij het Royal Flying Corp en vliegen gevaarlijke missies boven Engeland en Frankrijk in de Eerste Wereldoorlog. Niet heel bijzonder maar het verhaal houdt het bij elkaar. Deze film is voor degene die regelrechte spektakel willen en dat ook zeker krijgen!

Mooie film. Ik geef 'm een 8 op IMDb.

Een paar bizarre scènes inderdaad. Vanuit de cel op een executie uitkijken bijvoorbeeld.

Of je eigen broer moeten doodschieten.

En dat met die zeppelin.

Eerst al de kabel doorknippen, zodat John Darrow met bakje en al te pletter valt.

Darrow zag ik eerder in Monte Carlo Nights uit 1934.

Sprekend gezicht heeft die man.

De helft van de zeppelin bemanning, die moet springen om het gewicht te verlagen.

Absurd.

Nee, mooie film. Ik vond 'm niet langdradig. Heb me vermaakt.

Film waar ik al veel over had gehoord, en ik had al wel een spektakel verwacht, en nóg overtrof het mijn verwachtingen. De scène met de zeppelin en de luchtgevechten met tientallen vliegtuigen zijn waanzinnig in beeld gebracht, en dan te bedenken dat het zonder cgi moest. De film mocht een enorm budget hebben, dat is er van af te zien, maar er werden ook wel enorme risico's genomen, niet in het minst door Hughes zelf- het zou nu bijna ondenkbaar zijn. Het is daarmee wel een van de meest spectaculaire oorlogsfilms waarin vliegtuigen een rol spelen. Hell's Angels deed me soms wel denken aan Wings, met name bij de sterfscenes van de verschillende piloten.

Ook was dit de doorbraakrol van Jean Harlow. Ze was me in andere films nooit zo opgevallen, ik was ook nooit zo onder de indruk van haar schoonheid, maar hier spettert ze toch van het scherm- dat ze sex appeal heeft is een understatement. Ze had daarnaast ook echt wel talent laat ze hier zien. Ook het overige acteerwerk vond ik prima, van de twee broers die elkaars tegenpool zijn (de scène waarin Monte op zijn doodsbed tot inkeer komt was me wel iets te sentimenteel) tot de Duitse von Stroheim-achtige commandant.

Aanrader!