Rocky (1976)

In mijn vakantie werden alle Rocky films weer eens uitgezonden en dat maakte mij na jaren weer enthousiast voor deze films. Toen ik laatst in Antwerpen was de MediaMarkt binnen gelopen en de blu ray box mee genomen.

Deze eerste film is nog altijd de meest authentieke en realistische van de reeks. Geen flitsende beelden of montage, maar een rechttoe rechtaan verhaal over een derderangs boxer, die de kans krijgt op instant roem, wanneer hij het op mag nemen tegen de heavy weight champion of the world.

Film heeft die typische jaren '70 look en sfeer en Stallone weet zich goed staande te houden in deze rol, waarbij hij vaak in scenes de vaart er in moet zien te houden, louter door tegen zich zelf te praten, of tegen Adrian, die nauwelijks wat terug zegt.

Opvallend is ook dat het boks gedeelte slechts een relatief klein gedeelte van de film in beslag neemt, eigenlijk alleen de laatste 15 minuten, maar die zijn dan ook razend spannend, hoewel het slotgevecht hier en daar wat rommelig overkomt en het plotseling afgelopen blijkt te zijn.

Verder is de film vaak behoorlijk (onbedoeld?) komisch, vooral de gesprekken en scènes tussen Rocky en Adrian werken vaak op de lach spieren en ik denk eerlijk gezegd niet dat dit helemaal de bedoeling was. Zeker de eind scene lijkt me toch serieus bedoelt te zijn.

Wellicht hier en daar ook wat verouderd, maar als geheel is dit een film, die nog altijd de moeite van het kijken waard is:

een acht, ofwel vier sterren.

Na lang uitstellen, waarom weet ik niet, besloten deze klassieker maar eens op te zetten. Geweldig vind ik hem niet. Degelijk wel.

Stallone acteert prima. Maar voor mij rest de vraag of hij nou echt zo'n retard is, of dat ie dat alleen maar als karakter speelt. Vond m in First Blood eigenlijk hetzelfde. Kan aan mij liggen.

Shire en de rest van de cast spelen leuk mee.

Wat vooral top aan de film is, is het sfeertje dat weer op en top 70's is. Paar fijne scenes van Rocky zn voorbereiding. En natuurlijk de fijne soundtrack die aan de sfeer bijdraagt. Prima.

Toch mist er iets. De gehele film bouwt op naar het laatste gevecht. Eigenlijk lijkt het een beetje op A few good men. Waar de gehele film ook word opgebouwt naar de rechtbank scene. Ben hier nooit zo'n fan van omdat dan de rest van de film eigenlijk minder intressant is. Maar bij deze valt het mee. Rocky zn ontwikkeling is wel leuk om te volgen.

Al met al prima, maar snel nogeens zien hoef ik niet.

Mee eens met de superlatieven over deze film. Alles is goed aan de film. Vooral de tijd die is genomen voor het uitlichten van de karakters. Kan dat nog tegenwoordig? Meestal wordt door de ADHD generatie meteen geroepen dat een film langdradig is. Ook hier op moviemeter. Maar ook kan geconstateerd worden dat deze eerste film voor een groot deel van zijn hand... meteen ook Stallone's beste film is. Erna heeft ie best nog veel genietbaars gemaakt, maar deze blijft Numero Uno.

Geweldige film over een amateur bokser die de kans krijgt om het in de ring op te nemen tegen de wereldkampioen. Naast een boksfilm ook zeker een mooi liefdesverhaal dat een aantal vertederende scenes oplevert. Goeie en herkenbare muziek van Bill Conti die de toon goed weet te zetten. Sylvester Stallone is perfect als de sympathieke underdog en zet hier een iconisch filmpersonage neer. De eerste blijft natuurlijk de beste en is met recht een klassieker te noemen.

Adrian, Adriaaannn, Adriaaaannnnn!!

Rocky is een goede boks film met de underdog die alles geeft om de wereldkampioen te kunnen verslaan. Rocky Balboa heeft weinig in het leven en maakt ook weinig van zijn leven, maar als hij de kans krijgt om te boksen tegen de wereldkampioen zie je zijn vastberadenheid toenemen en krijgt hij steeds meer zelfvertrouwen en eigenwaarde. Ook het liefdesverhaal is mooi gedaan en er wordt tijd uitgetrokken om de personages diepte te geven. Stallone is fantastisch als Rocky en weet de underdog rol goed te vertolken. Talia Shire vond ik persoonlijk wat minder. Haar verlegen karakter speelt ze goed maar toch miste ik wat. Misschien dat haar personage iets te weinig karakter heeft en wel heel verlegen is. Een persoonlijke favoriet is stiekem ook wel Carl Weathers als Apollo Creed. Zijn opkomst tijdens het gevecht is voor mij legendarisch. Heerlijk. De soundtrack is geweldig en vooral als Rocky aan het trainen is wordt de muziek goed toegepast. Wanneer Rocky de trappen van het Philadelphia Museum of Art oploopt krijg je spontaan kippenvel.

Rocky volgt het vaste stramien van de underdog die boven zichzelf uitstijgt. Verrassend is het nergens en op sommige momenten wordt het allemaal wat langdradig. Dat is ook wel een probleem van zulke films die heel erg naar een hoogtepunt toewerken. Klagen over de voorspelbaarheid wil ik niet want zoals ik al zei bij mijn recensie van Southpaw: ‘klagen over de voorspelbaarheid van boks films is als klagen over verregende zomers in Nederland, beetje nutteloos’. Rocky heeft een aantal iconische scènes, een schitterende soundtrack en ijzersterke acteerprestaties maar beklijven wil de film voor mij ook weer niet.

Eindelijk eens gezien. Rocky wordt toch beschouwd als een klassieker en je telt tegenwoordig niet mee als je je klassiekers niet gezien hebt.

Het viel me helaas niet mee. De film is wel erg langzaam en zo heel veel gebeurt er niet. Dat zou op zich niet zo erg zijn als er andere aspecten aan de film goed zouden zijn. Helaas is niet alles even goed.

Zo vond ik het acteerwerk niet om over naar huis te schrijven. Stallone is gewoon een matig acteur. Ook de bijrollen zijn niet goed.

Gelukkig zit het met de sfeer wel goed. Ook het eindgevecht is goed weergegeven zodat ik toch nog met een positief gevoel afsloot.

Nipte voldoende.

Rocky.

Na Rambo - misschien - de bekendste filmserie van Stallone. Of überhaupt. Een naam die in elk huishouden ter wereld zo'n beetje gelijk staat aan de bokser die de American Dream uitbeeldt. Werk hard, eis veel van je zelf, en je wint. Of zoiets dan toch, dacht ik, want ik had de hele serie Rocky eigenlijk nog nooit gezien.

Tijd om eens wat in te halen, en nou ik met een stevig zere keel en een druipneus thuis zit is dat een mooi moment. Een rockymarathon. Waarvan net deel 1. En dat bleek toch wat meer in zich te hebben dan de verzameling cliche's die ik verwacht had. De grauwe en uitzichtloze boel in het Philadelphia van de jaren-70 bijvoorbeeld. Niet zo heel verschillend van het arbeidersbuurtje waarin ik opgegroeid ben, misschien - maar het is wel al een tijdje geleden.

Aan Stallone valt dan vooral zijn melkmuiltje op, maar meer nog dan dat, zijn stem die erg herkenbaar is maar ook over de jaren heen dezelfde is gebleven, en niet zo veel verschilt over films heen. Geen onderdeel van Stallone's acteergamma kennelijk, een andere stem op zetten. Da's geen kritiek overigens, de man verdient toch vooral een gezond respect - niet dat hij nou echt hoogdravende acteerprestaties levert gemiddeld, maar het is wel vakwerk en hij verovert er wel de wereld mee.

In het verhaal toch vooral een verrassing - het einde. Toch net een tikkie anders dan ik gedacht had, en ook een behoorlijk stuk sentimenteler. De rol van Talia Shire in het verhaal is dan ook belangrijker dan ik aan had zien komen. Zo zie je maar weer, vooroordelen.

De film blijft prachtig. De setting is prachtig, de muziek past perfect bij het verhaal en de genuanceerde rol van Stallone is erg mooi. Je gelooft bijna niet dat hij die rol acteert en dat is toch bijzonder.

De eerste uit de reeks! Inmiddels al 40 jaar oud! Dit stoort niet maar geeft de gehele film juist zo een aparte sfeer. De boks film die je natuurlijk gezien moet hebben! Niet altijd even spannend maar zeker onderhoudend. Training en boks gerelateerde gedeeltes zijn het beste. De romance is nogal ongemakkelijk te noemen. Even wennen aan Sylvester Stallone, maar het is een icoon.

Wie vandaag de dag aan Rocky denkt, denkt aan boksen. Toch is deze eerste Rocky eigenlijk totaal geen boksfilm, in tegenstelling tot de latere vervolgen. Rocky gaat in hoofdzaak om de naïeve, praatgrage Rocky, een bokser met een hart van goud, die aanpapt met Adrian, het verlegen meisje uit de plaatselijke dierenzaak. Dit is niet volkomen oninteressant, maar het drama en de romantiek gaat op den duur wel behoorlijk slepen. Dit is mede omdat bepaalde bijpersonages, waaronder Adrian zelf, niet bepaald interessante figuren zijn. Pas na ruim een uur gaat de film in de volgende versnelling en komen de trainingen en de uiteindelijke bokswedstrijd, dat waar we Rocky allemaal zo goed van kennen. Mede door het lage budget voelt de film gritty en rauw en dat staat de film eigenlijk heel goed. De sfeer is prima, de muziek is inmiddels iconisch en de vertolkingen zijn prima, met name Stallone, Wheaters en Meredith spelen goede rollen. En tja, dat gevecht tussen Stallone en Wheaters blijft simpelweg tof.

3,5 sterren.

Zo hé, wat een geweldig mooie film is 'Rocky'. Deze eerste deel had ik nog nooit eerder gezien, en ik werd echt omver geblazen. Ja, dat is ook mogelijk bij een drama/sport film.

De film weet eigenlijk vanaf de eerste minuut te boeien. We volgen het leven van de armoedige Balboa uit Philadelphia. Hij heeft het niet breed en niet makkelijk, maar toch leeft Balboa graag het leventje die hij nou eenmaal leeft. Zijn positieve en lieve karakter houden hem op de been. En natuurlijk zijn passie voor het boksen. Daarnaast wordt hij ook stapelverliefd op de zus van zijn beste vriend. Het verhaal van Rocky is natuurlijk (wereld) bekend en daarom zal ik daar dan ook niet veel over uitweiden.

Wat ik nog wel wil melden zijn de mooie aspecten die de film biedt. De sfeer is om te beginnen prachtig. Echt, je wordt zo in de jaren '70 meegenomen. Subliem. De muziek is legendarisch. O.a. prachtige intro muziek. Grote doorbraak van Stallone, die in deze film heerlijk zijn ei kwijt kan. Prachtig geacteerd. Stallone is zeker niet een slechte acteur, onlangs was zijn vertolking in 'Creed' voldoende voor een Oscarnominatie. Daarnaast vind ik het simpele verhaal toch zo boeiend en prachtig tegelijk. Met drie welverdiende Oscars, is deze film gewoon een klassieker!

Redelijk goede film. Stallone acteert erg goed als Rocky. Het acteerwerk van de rest van de cast is ook in orde. De film draait gelukkig niet alleen om het boksen, maar toch vooral in de eerste plaats om de persoon Rocky, een underdog die de kans krijgt boven zich zelf uit te stijgen. Wat in de film goed uit de verf komt is de liefdesverhouding tussen Rockey en Adrian. De verhouding is goed opgebouwd en voegde ook daadwerkelijk iets toe aan de film. Speciale vermelding voor componist Bill Conti die erg goede muziek heeft gemaakt voor de film.

3,5*

Na de Alienreeks is momenteel wekelijks de Rockyreeks op TV. Ik zag deze ooit al eens (behoudens het nakomertje uit de jaren 2000). De eerste Rocky blijft steengoed en is eigenlijk opgebouwd in twee grote delen. Het eerste deel focust zich op het leven van Rocky zelf. Rocky die als amateurbokser en afperser in dienst van een malafide figuur de eindjes aan elkaar tracht te knopen. Zeer veel sfeerschepping in de film met die grauwe desolate achtergestelde buurt van Philadelphia. De muziek maakt het dan ook helemaal af (zowel om de buurt te accentueren als als oppepper tijdens zijn Spartaanse training).

Daarnaast wordt er ook veel aandacht besteed tussen de liefdesverhouding tussen Adrian en Rocky. Adrian, een wat seutig teruggetrokken personage die zich in de andere films zich wat zelfbewuster en zelfstandiger zal ontpoppen. Stallone, die steeds nogal stoned overkomt met zijn "gedrogeerde" blik en hangende lippen is perfect gecast voor een boksersfilm. Het betekende dan ook zijn grote doorbraak in Hollywood.

De invitatie om te kunnen vechten om de wereldtitel is een beetje met de haren getrokken, maar daar gaan we nu even niet moeilijk over doen. De magie is er en blijft moeiteloos overeind: ook Carl Weathers draagt zijn steentje hierbij toe. Het einde is toch nét dat tikkeltje anders dat je zou verwachten, maar ideaal voor de verdere uitdieping van de personages in de vervolgreeks.

Prima film. Het ligt er soms allemaal wat te dik op, maar als geheel overtuigt het wel. Een mooie langzame opbouw, geen al te groot verhaal en vooral de romance is best lief, al is Shire in het begin net iets te veel aan het overacteren - daar geloofde ik haar gewoonweg niet. Sly is verder een redelijk acteur maar in ieder geval iemand die de sympathie heeft dus dan ben je al snel prima in je rol. Verder aardige sfeerbeelden al vond ik sommige films uit die tijd met dezelfde omgevingen wat beter. Ik vraag me wel of of deze film de status die het nog heeft dat te danken heeft aan de kwaliteit van deze film, of doordat er nog flink wat vervolgen kwamen en daarmee vooral de serie flink bekend is. Deze eerste in ieder geval 3,5*.

De underdog wint van de kampioen; een feelgood movie

Geweldige film met acteurs op de juiste plaats.

Soms laat het acteertalent wat afweten maar dat mag de pret niet drukken.

Wat saaie stukken die nodig zijn voor de opbouw richting het eindgevecht, al met al toch een topfilm

The streets of Philadelphia.

Waar de film een ontzettend koud uiterlijk heeft, is Rocky alles behalve koud. Vanaf het begin is het het meteen duidelijk dat dit een film is, die met ontzettend veel liefde is gemaakt. Een reden waarom de film een genot is om naar te kijken. Het boksen ziet er goed uit, maar het is vooral een film die het van de drama moet hebben waarin sommige momenten erg goed werken en andere de plank compleet mis slaan. Ondanks dat het qua drama niet altijd even sterk is, is Rocky een erg charmante film met hartverwarmende vertolkingen van de cast.

Ain't gonna be no rematch.

Dit jaar maar weer eens gestart met een herziening van de Rocky-reeks. Laatste keer dat ik ze gezien heb, moet toch alweer zo’n ruim tien jaar geleden zijn. Deze eerste Rocky-film staat echter nog altijd vers in mijn geheugen gegrift. Eén van de weinige films die ik heb bekroond met een maximale score en na 10 jaar is daar nog niets aan veranderd. Alles klopt gewoon: het verhaal, de karakters, de muziek en de sfeer. De reeks nam hierna een andere wending door zich meer op het spektakel van het eindgevecht te concentreren en minder op de karakters. Rocky is en blijft in mijn ogen een onvervalste klassieker.

You're gonna eat lightnin' and you're gonna crap thunder

Ik vraag me af of Sylvester Stallone indertijd zelf eigenlijk ooit heeft gedacht dat hij in 2018 nog altijd met de Rocky franchise zou bezig zijn. Het is ondertussen al een gekend verhaal hoe hij het initiële script van Rocky in enkele weken schreef, geen geld had en zelfs zijn hond wou verkopen om dan uiteindelijk na veel onderhandelingen de film gemaakt te zien worden en een wereldster te worden. Creed II staat dus op de planning en naar aanleiding daarvan wou ik de Rocky franchise nog wel eens (her)zien.

Het wordt in ieder geval een mengeling van films die ik ooit al wel heb gezien (Rocky en Rocky II) en films die ik nog nooit heb gezien (zowat al de rest) dus er staat me hopelijk nog wel een mooie tijd te wachten. Deze eerste Rocky is in ieder geval een mooie binnenkomer en krijgt een fikse verhoging in het stemgemiddelde. Dat komt vooral omdat dit zo heerlijk in elkaar zit en je gewoon een geweldige boksfilm voorgeschoteld krijgt. De sport zelf heeft me nooit zo veel gezegd, maar wat John G. Avildsen (en volgens mij mag de inspraak van Stallone en Carl Weathers niet onderschat worden) op het einde aflevert.. Het is gewoon een heerlijk iconische aaneenschakeling van scènes met dan natuurlijk die vlucht van Adrian naar Rocky in de ring. Een scène die vol zit met details ook zoals Paulie die wat ruzie krijgt met een beveiligingsagent en dan subtiel de touwen omhoog trekt zodat Adrian (terwijl Paulie nu niet echt fan, om het maar zachtjes uit te drukken, was van haar relatie met Rocky) toch naar Rocky kan geraken. Het knappe is ook dat de personages figuren van vlees en bloed zijn. Die ontmoeting tussen Rocky en Mickey halverwege de film waar Rocky toestemt dat Mickey hem mag trainen (Does my house stink?) is indrukwekkend in al zijn eenvoud.

Stallone, het blijft toch een heerlijk figuur. Niet meteen het schoolvoorbeeld van een Hollywood-acteur met die scheve mond van hem, maar er zit toch een begenadigd schrijver in hem. Hetgeen hij van deze Rocky film heeft gemaakt is indrukwekkend, hoewel er talloze rewrites zijn geweest, maar zijn rol als Rocky Balboa is misschien nog wel indrukwekkender. De scènes met Talia Shire - die een geloofwaardige metamorfose van Adrian weet neer te zetten - zijn er boenk op en Carl Weathers is en blijft gewoon een toffe 'bad guy'. Het staat tussen quotes omdat eigenlijk zijn enige slechte eigenschap zijn arrogantie is en in dat opzicht ben ik ook blij dat de schaal uiteindelijk in zijn richting doorweegt. Het had toch ergens niet geklopt dat Rocky had gewonnen, nu heeft hij dat in zekere zin ook gedaan door niet knock-out te gaan maar er zit een nuance in die perfect wordt neergezet door Stallone en co. Ook Burgess Meredith mag niet vergeten worden trouwens als zo'n typisch geharde coach, maar ook hij weet een zekere diepgang in de rol te leggen.

En je hebt natuurlijk ook die legendarische soundtrack. Iedereen die ooit al eens een trap is opgelopen zal wel in zijn hoofd het deuntje van Rocky hebben gehoord en al rondspringend met armen omhoog neuriënd naar beneden zijn gelopen. Dat is nu eenmaal Rocky, een film die in het geheugen blijft zitten. Apollo zegt op het einde "Ain't gonna be no rematch" waarop Rocky "Don't want none" antwoordt maar dat is dus een leugen gebleken. Ik vind het niet erg, hopelijk kan Rocky II ook op een verhoging qua score rekenen.

4.5*

Leuk.

Begon voor mij niet heel hoopvol, met dat standaard en iets te dik aangezette drama maar op een gegeven moment kreeg dit filmpje me wel goed mee. Niet op emotioneel gebied, want ontroerd was ik niet, maar ik leefde op een gekke manier wel mee met Stallone.

Vooral omdat hij zo dommig acteert. Geen idee of dit de bedoeling was maar zijn wat langzame taalgebruik en dommige houding roepen wel een soort sympathie op. Zo krijgt Stallone je wel goed mee soms, echt een harde is hij hier dus niet.

Acteerwerk was wat theatraal soms, maar in het algemeen acteert iedereen wel prima. Het duurt lang voordat de film ook echt een boksfilm is, maar de laatste bokswedstrijd is stiekem wel behoorlijk gaaf. De spanning is er dan, het vermaak is helemaal op z'n 100. Heerlijk.

Toch wel een leuke film uiteindelijk, begon wat saai, maar kreeg me op een gegeven moment wel goed mee. Enkele hele leuke scenes, vergiet het legendarische deuntje niet, en de film is toch wel geslaagd. Duidelijk wat ouder, maarja.

Eindelijk dan toch deze klassieker eens gekeken. Boksfilms zijn niet meteen mijn favoriet, daarom liet het allemaal even op zich wachten. Sylvester Stallone acteert hier de jonge Rocky Balboa, een amateurbokser die een once in a lifetime oppertunity krijgt tegen de wereldkampioen Apollo Creed. Het is zowaar de eerste Stallone-film waar ik hem redelijk vind acteren.

Rocky is behoorlijk traag en neemt ruim de tijd om kennis te maken met verschillende characters. Het is dan ook geen actiefilm, voor spectaculaire gevechten moet je deze niet opzetten. De relatie tussen Rocky en Adrian is best aandoenlijk, Pauly daarentegen was maar irritant.

De sfeer en muziek is sterk. Leuk ook dat er zo'n geld tekort was dat de verkeerde poster en badjas van Rocky niet vervangen konden worden en Rocky deze fouten in de film zelf aanstipt. Na de trage aanloop neemt de film iets aan vaart toe en hoopte ik op een mooi einde, maar dat was nogal teleurstellend.

Redelijk eerste deel van de Rocky reeks,

een paar dagen geleden weer eens herzien.

Ik ben wel een fan van Sylvester Stallone

maar kijk alleen naar zijn films

die mij dan aanspreken ik ben ook alleen,

dus mag ik zelf een keuze maken ha

Nou wat kan ik over de eerste film schrijven,

Als eerste Carl Weathers, Burgess Meredith,

Burt Young, en Talia Shire,

lijken allemaal beter te acteren

dan de erg onzekere Stallone

die probeert een stoer personage

neer te zetten wat hem redelijk afgaat.

Wie goed oplet ik heb opgelet

ziet dat Sylvester Stallone

op een gegeven moment

geen tekst meer heeft

en een paar keer

recht in de camera kijkt

autsch!

mij viel het toevallig op.

De romantiek is wel leuk

tussen Adrian en Rocky,

ook al leren ze elkaar

wel klungelig kennen

waardoor ik een beetje ongemakkelijk wordt,

Voor echte liefhebbers van boksen of sportfilms kan de film teleurstellen omdat de bokswedstrijd, waar sowieso al 1,5 uur op gewacht moet worden zo'n beetje, toch wat vreemd is: er wordt bijna niet gepareerd. Het is gewoon om de beurt klappen uitdelen tot beide vechters bont en blauw zien.

Het drama is bijna overdreven aandoenlijk, Rocky een goedaardige sukkel, zijn geliefde Adrian een verlegen muurbloempje die te gesloten is geraakt en een klootzak van een broer te verduren heeft. De hele totstandkoming van de film is bijna zelf een Rocky-verhaal van een nobody, Stallone, die een ster wordt (hij was daarvoor voornamelijk in obscure pornofilmpjes te vinden). De casting is prima hoewel je met de accenten die je hoort je meer in de linkere buurten van New York waant dan in Philadelphia. Weathers is het coolst als echte showman met Muhammed Ali-achtige oneliners. Wat ik destijds, toen ik hem voor het eerst zag, toch wel verassend vond voor een sportfilm was het eindresultaat. De combinatie drama en sport werkt in ieder geval goed, omdat je sympathie krijgt voor iemand die in alle opzichten de underdog is en weinig mee heeft, tot hij zijn moment krijgt om te schijnen. De soundtrack is klassiek hoewel het later mogelijk nog overtroffen werd met Eye of the Tiger.

Te melodramatisch om als topdrama te gelden en te amateuristisch in de boksscenes om als echt goeie boksfilm gezien te worden, maar de som is meer dan de onderdelen. En zonder Rocky als inspirator zouden we veel andere films in het genre ook misschien niet eens hebben.

Mijn vriendin blijkt hier enorme fan van te zijn. Dus maar weer eens herzien. Ondanks dat ik het me al niet herinnerde als een briljante film viel het viel niet mee helaas. Allereerst ziet de film er wel heel erg oud uit (en is dat natuurlijk ook). En verder is het plot ook maar weinig boeiend. Veel gepraat, met name door de hoofdpersoon die nou niet bepaald erg welbespraakt is, verder een romance die op een manier begint die nu niet meer door de beugel kan. Gezien hoe dat ze toch echt een relatie krijgen zullen we er maar vanuit gaan dat het allemaal met wederzijdse toestemming is, maar heel natuurlijk voelt het niet aan.

Beroemdste scène is natuurlijk de montage scène uitmondend op de trappen voor het Philadelphia Museum of Art, wat ook één van de beroemdste montage scènes in de filmgeschiedenis is. Het deed me de eerste keer dat ik de film zag weinig; het doet me nu nog minder.

Naast de houterige romance voelt het boksen ergens aan als een bijzaak. Eén van de belangrijkste drijfveren van de hoofdpersoon lijkt te zijn om geen flater te slaan tegen de wereldkampioen, maar als puntje bij paaltje komt, wordt daar tijdens de match maar weinig aandacht aan besteed.

En zo is het me niet helemaal duidelijk waar men met deze film nou echt naar toe wil. Is het het najagen van de Amerikaanse droom? Het vervullen van je potentieel? Wat het precies is, ik word er niet warm van helaas. 1*.

Herziening in de bioscoop gedaan, je moet wat nu er geen reet draait door de Corona. Maar dat haalt overigens niet de glans van deze film af, want Rocky blijft wel een monument van een boksfilm. Al lijkt boksen hier nog bijna een bijzaak, want op wat training en de laatste 10 minuten na is het redelijk afwezig. We volgen vooral het leven van Rocky, die het niet al te best voor elkaar heeft. Crappy appartement, weinig geld, beetje eenzaam. Ik vond dat daten wat hij met Adrian deed wel een beetje ongemakkelijk in het begin om te kijken. Maar het gekke is dat ze na 1 date meteen een setje lijken te zijn en zij helemaal weg van hem is. Toch was het wel een beetje aandoenlijk. Stallone acteert nog best aardig, al is niet elke scène even goed.

Personages als Paulie en Mickey geven de film ook wat kleur en de uitbundige, extraverte Apollo Creed was ook leuk. Het levert ook een prima eindgevecht op, waarbij beiden er in de laatste rondes goed toegetakeld zijn. Wel eindigt dat gevecht heel abrupt. Objectief gezien is het niet zo'n hele bijzondere film, een beetje clichématig ook wel. Maar de karakters maken hier wel echt dat Rocky boven het gemiddelde uit steekt. En dat geldt ook voor die fijne themesong.

Daardoor blijven de 4 sterren staan en krijg ik zin om de andere delen ook nog eens weer op te zetten.

“Yeah, to you it's Thanksgiving; to me it's Thursday.”

Eindelijk na al die jaren heb ik dan toch deze echt cultfilm eens helemaal gezien. Ooit wel eens latere delen gezien die op televisie werden uitgezonden maar nog nooit de hele franchise, en dat noemt zich een filmfan. Eigenlijk wou ik deze film nog langer bewaren omdat ik dacht dat dit echt een topper ging worden, en dat soort dingen heb ik vaker dat ik de goeie films vaak links laat liggen puur omdat ik in mijn gedachten heb: “save the best for last”.

En dan toch eigenlijk mede dankzij de ‘De 70s challenge’ dat ik weer even op het feit werd gedrukt dat ik deze film nog niet had gezien waardoor ik eigenlijk hem in mijn kijk-lijst voor die challenge heb gegooid. En ik heb niet gewacht deze op de lijst te gooien, puur om de cult-status maar ook omdat ik nu wel veel zin had gekregen de ‘Rocky’ serie op te pakken en zo ook door te gaan naar de nieuwe recente films in eigenlijk de ‘Rocky’ wereld. Een wereld van die ‘Sylvester Stallone’ erg koestert en je kon ook zien dat de beste man erg zin had in deze film, en uiteindelijk ook de doorbraak van een groot acteur van de jaren tachtig.

Toch moet je niet als kijker verwachten dat je eigenlijk twee uur lang in een boksfilm zit want het neigt inderdaad vaker af naar een romantische film dan echt een boksfilm. En dat is wel iets waar ik een beetje tegen aan zat, want ik verwachte een complete boksfilm maar dan kom je lichtelijk bedrogen uit. Boksen is zeker het thema van begin tot eind, ‘Rocky Balboa’ is een vervend bokser en bokst al jaren bij een plaatselijke club, echter heeft hij nooit de top gezocht. Hij werkt hier en daar voor een paar centen en is helemaal verliefd op de verkoopster van een dierenwinkel. ‘Rocky’ doet er alles aan haar over te halen om verliefd te worden, nodigt haar uit en noem maar op maar, ‘Adrian’ blijkt niet de makkelijkste en is erg ingetogen.

Op een dag wordt hij best genaaid door zijn sportclub waar hij al enige tijd sport en zijn locker wordt ingeruild voor een andere, hier is hij erg pissig over maar krijgt wel te horen dat een bepaalde hogepief hem wil spreken om een belangrijke wedstrijd te gaan spelen tegen kampioen ‘Apollo Creed’. Hij stemt hierop in en begint met trainen wat hem nog moeilijk afgaat, tot op een dag ‘Mickey’ zich bij hem meldt waar die niet op zit te wachten, die heeft hem tenslotte tien jaar in de modder laten zitten. Toch besluit hij samen te gaan trainen naar de wedstrijd waarna de liefde met ‘Adrian’ verder gaat en hij, hoe kan je het toch raden: wint van de kampioen ‘Apollo Creed’.

De cast is erg gaaf. Uiteraard ‘Sylvester Stallone’ als de rol van de legendarische ‘Rocky Balboa’ maar ook ‘Talia Shire’ als ‘Adrian’ en ‘Burt Young’ als ‘Paulie’ deden het beiden erg leuk. Toch wel de hoogtepunten en dan samen met ‘Carl Weathers’ als ‘Apollo Creed’ en ‘Burgess Meredith’ als ‘Mickey’ van deze film. Ik vond ze allemaal erg leuk acteren hoewel het soms wel wat stroef ging, zeker een ‘Stallone’ is nog wat terughoudend soms en dat is wel jammer.

Toch vond ik die ‘ruzies’ die men had bijvoorbeeld ‘Paulie’ en ‘Adrian’ iets te houterig en deze kwamen vaak ongeloofwaardig over. Ook het eind gevecht stelt niet heel veel voor, en daar had ik toch wel iets meer van verwacht.

Maar de sfeer is perfect, de koude straten van ‘Philadelphia’ kwamen mooi naar voren en ook de armoede waar ‘Rocky Balboa’ in leefde. De soundtrack is natuurlijk meesterlijk, en ik denk misschien wel één van de beste in de filmwereld. En natuurlijk ook het beeld van ‘Stallone’ rennend op de trap en dan een juich beweging maakt is een ware klassieker, prachtig gedaan. En dan is deze film toch wel erg gaaf hoor, en kijkt overigens ook heel makkelijk weg. De twee uur vlogen voorbij, en ik heb nu al zin in deel twee!

4.0*

Yo, Adrian!

Mijn eerste kennismaking met Rocky was niet bepaald chronologisch te noemen. De strijd met Drago stond me jaren later nog steeds op het netvlies gebrand, en eigenlijk kan ik Lundgren nog steeds niet zien zonder aan Drago te denken. De kennismaking met de delen hier voor, en vooral de eerste, was bijna bevreemdend te noemen. Vooral omdat de Rocky, zoals ik daar kennis mee had gemaakt, spektakel boodt, gevechten tegen achterbakse tegenstanders, beating them against all odds. Een heel verschil met de eerste en inhoudelijk beste Rocky.

Van spektakel noch veel knokpartijen komt het niet in de eerste, wie dat wel verwacht, zoals ik in eerste instantie, komt bedrogen uit met pas helemaal op het einde een gevecht. Wat een verschil met de vervolgen, en daarmee een verschil dat mij niet lag toen ik de eerste Rocky zag. Wat saai, wat een gelul, wat gebeurt er weinig. Iets waar ik nu heel anders tegen aan kijk, want Rocky is wel degelijk als drama een boeiende film.

Philadelphia mid jaren '70, niet bepaald een wereld en tijd van weelde, en al helemaal niet voor derde rangs bokser Rocky Balboa die maar amper rond kan komen. Aandoenlijk is het beeld van de Italiaanse jongen van laag allooi die toch vooral een volhardende goedzak is, met een hart van goud, en niet veel stil zit of is. Vooral dat laatste wrijft mij wel eens verkeerd aan, houdt ie zijn klep wel eens dicht? Het sfeertje is op fraaie wijze morsig en kansloos, en Rock lijkt zijn kans te hebben gemist voor grotere dingen.

Maar dan toch, de publiciteitsstunt van Creed, de training en de verwachte 'walkover' die geen 'walkover' wordt volgen. Boeiend is de opbouw, de training en de afloop. Uiteraard is daar de bekende en pakkende theme en het nummer van Survivor. Fraai is ook het shot van Philadelphia vanaf de befaamde Rocky Steps. Bijzonder overigens dat deze locatie daarom bekend staat en soort van naar hem vernoemd is. Tevens net zo bijzonder is dat Chuck Wepner alias The Bayonne Bleeder voorbeeld stond voor het Rocky personage. Stallone schijnt een wedstrijd te hebben bijgewoond waarna zijn idee voor Rocky ontstond. Wepner deed overigens nog auditie voor een rolletje in Rocky 2, maar zoals zoveel is zijn leven verknalde Wepner dit.

Rocky, met terugwerkende een meer dan behoorlijke film die boeit, en ook nog een interessante achtergrond heeft.

Een nog steeds, ijzersterke en onvergetelijke film.

Blijft genieten.

Een grootse film, waar nieuwe generaties ook weer, veel plezier aan kunnen beleven.

Een meesterwerk in de Cinema.

Opmerkelijke film in veel opzichten. Rocky is meer een karakterschets dan een sportfilm en daar is de film werkelijk heel goed in. Balboa's leven zit hem niet zo mee : zijn bokspassie blijft op amateurniveau, hij heeft geen relatie en woont in een slordige en muffe flat zonder verwarming. Achter de stoer overkomende Rocky zit een gevoeliger mens verscholen die onzeker is en zichzelf maar een looser vindt. Hij wordt uitgedaagd door Apollo Creed voor een publiciteitsstunt en dat geeft hem de kans om dit lege bestaan om te gooien. Intussen duikt hij in een relatie met Adrian, de zus van één van zijn vrienden.

Een veel betere film dan ik me kon herinneren. Het zijn stuk voor stuk personages waar je makkelijk voor meevoelt en je hoeft zeker geen boksfanaat te zijn om deze film te kunnen waarderen. Van de twee uur wordt slechts een kwartiertje geknokt. Stallone schreef zelf het verhaal en is dus de maker van zijn eigen succes. Het thema is heel persoonlijk en waar hij graag mee uit de kast kwam : dat succes alleen maar kan bereikt worden door ervoor te gaan. Goede klassieker.