Stage Fright (1950)

Geen slechte film, maar toch één van de mindere films van Hitchcock. 3/5

Dit wordt over het algemeen gezien als een van de minste Hitchcocks. Waarom snap ik niet, want de film is best goed en zeer vermakelijk. De valse flash-back op het begin schijnt een overtreding te zijn geweest in de filmregels volgens een extra op de dvd, maar ik vind het juist een goede truk om het einde onvoorspelbaar te houden. Het acteerwerk is verder ook vrij aardig. Gewoon een goede film.
3,5 sterren

Solide Hitchcock. Standaardplot maar wel vanuit een origineel perspectief verteld. Dietrich is groots. 3,5*

Een beetje tuttig verlopend verhaaltje met af en toe een briljant Hitchcockmoment. Het is zeker ook genieten geblazen van 'La Dietrich' in de regie van de 'Master of Suspence'.

Zie het uit het oogpunt van Cooper, hij vertelt het ook. Waarom zou het waar moeten zijn, omdat flasbacks altijd zo waren?
Wat mij betreft een mooi idee.
Eerst dacht ik dat alles op het einde een droom was, dat heb ik gelukkig verkeerd gelezen.
Alsnog een goede Hitchcock met leuke humor en een goede schurkenrol, heb me zeer goed vermaakt.
Helaas maar weinig echte klassieke Hitchcock momenten (het einde misschien), maar dan nog een boeiend plot.

3,5*

Een nogal wat flauw verhaal maar blijft op een typische hitch manier toch spannend. Kent daarnaast vele grappige momenten en hilarische bijrolletjes (die moeder) en de flashback die niet waar bleek Die Hitch toch.

Stage Fright is geen topper als zijn jongere hitch broertjes en zusjes.

Dat Hitchcock niet geheel tevreden was over deze film moge duidelijk zijn, desondanks is dit prima kijkvoer. Idd niet zo sterk als de vele toppers uit zijn ouvre, maar toch vermakelijk met een aantal spannende momenten. Er zit echter een vreemde fout in (alleen voor oplettende kijkers) die niet wordt benoemd in de extra op de DVD (we worden in deze extra een beetje afgeleid door de zgn false flashback die eigenlijk juist erg sterk is, maar destijds niet goed werd gewaardeerd.): Wyman's filmvader zegt tegen de inspekteur dat Johnny nu vrijuit kan gaan, vlak nadat ze Dietrich hebben afgeluisterd. Het gaat misschien een beetje verloren in de hectiek van de ontknoping, maar slaat natuurlijk nergens op. Dietrich heeft immers iets heel anders gezegd. Namelijk dat Johnny de moordenaar is en dat zij erbij aanwezig was. Volgens haar afgeluisterde bekentenis was Johnny dus absoluut NIET onschuldig. Vreemd dus dat Wyman's vader het tegenovergestelde beweert tegen de inspekteur terwijl ze net alles hebben kunnen horen. Ik vermoed dat Hitchcock deze fout later wel heeft ingezien en omdat dit absoluut niet des Hitchcock's was (hij was een perfectionist die alles tot in het detail goed wilde hebben) zal hij ongetwijfelt des duivels zijn geweest.
De film is een klein beetje een allegaartje met de liedjes van Dietrich als prima vermaak (met name La Vie En Rose) en voelt vaak een beetje kluchtig aan. De cameo is schitterend. Goed.

Zonder de valse flashback was de film minder geweest denk ik.