Filmfestival Venetië

Woensdag 27 augustus:

01. Restare + Les Immortelles (08.30 – 10.18 | Sala Perla) (Pers)

02. Mother (11.15 – 12.59 | Sala Darsena) (Pers)

03. Memory (16.30 – 18.08 | Sala Perla) (Q&A)

04. Orphan (19.00 – 21.13 | Sala Darsena) (Pers)

05. Ghost Elephants (21.45 – 23.24 | Sala Darsena) (Pers)

Donderdag 28 augustus:

01. Lagüna (11.00 – 12.42 | Sala Perla) (Q&A)

02. Otec (14.15 – 15.58 | Sala Darsena) (Q&A)

03. Secret of a Mountain Serpent (17.00 – 18.48 | Sala Giardino) (Q&A)

04. Bashu, the Little Stranger (19.15 – 21.16 | Sala Pasinetti) (Pers)

05. Cover-up (22.30 – 00.27 | Sala Darsena) (Pers)

Vrijdag 29 augustus:

01. Becoming Human (11.30 – 13.09 | Sala Giardino) (Pers)

02. The Tale of Silyan (14.30 – 15.51 | Sala Casinò) (Publiek)

03. Milk Teeth (17.00 – 18.44 | Sala Darsena) (Q&A)

04. Late Fame (20.00 – 21.36 | Sala Volpi) (Pers)

05. Rose of Nevada (22.00 – 23.54 | Sala Volpi) (Pers)

Zaterdag 30 augustus:

01. Sotto Le Nuvole (11.30 – 13.24 | Sala Grande) (Pers)

02. Joanna Hogg + Alice Diop + Short Summer (16.15 – 18.40 | Sala Perla) (Q&A)

03. The Souffleur (19.30 – 20.48 | Sala Volpi) (Pers)

04. Nuestra Tierra (22.00 – 00.02 | Sala Darsena) (Pers)

Zondag 31 augustus:

01. Le mage du Kremlin (11.00 – 13.36 | Sala Darsena) (Pers)

02. Un Anno di Scuola (14.15 – 15.57 | Sala Darsena) (Q&A)

03. Agnus Dei (17.00 – 18.13 | Sala Giardino) (Q&A)

04. Marina + Ish (19.15 – 21.04 | Sala Corinto) (Publiek)

05. Past Future Continuous (22.00 – 23.20 | Sala Corinto) (Pers)

Maandag 01 september:

01. The Smashing Machine (11.15 – 13.18 | Sala Darsena) (Pers)

02. Songs of Forgotten Trees (13.45 – 15.02 | Sala Darsena) (Q&A)

03. Harà Watan (16.15 – 17.54 | Sala Darsena) (Q&A)

04. Kagi (19.15 – 21.02 | Sala Pasinetti) (Pers)

05. Barrio Triste (21.30 – 22.58 | Sala Casinò) (Pers)

Dinsdag 02 september:

01. A House of Dynamite (11.15 – 13.07 | Sala Darsena) (Pers)

02. Divine Comedy (14.15 – 15.53 | Sala Darsena) (Q&A)

03. Anoche conquisté Tebas (16.45 – 18.37 | Sala Perla) (Q&A)

04. Remake (19.30 – 21.26 | Sala Perla) (Pers)

05. Roma Ore 11 (21.45 – 23.34 | Sala Pasinetti) (Pers)

Woensdag 03 september:

01. El pütì pèrs + Waking Hours (09.00 – 10.31 | Sala Perla) (Pers)

02. Duse (11.15 – 13.20 | Sala Darsena) (Pers)

03. Hiedra (14.15 – 15.54 | Sala Darsena) (Q&A)

04. Human Resource (17.00 – 19.02 | Sala Darsena) (Q&A)

05. Girl (21.30 – 23.34 | Sala Perla) (Pers)

Donderdag 04 september:

01. Scarlet (11.00 – 12.51 | Sala Grande) (Pers)

02. Aún es de noche en Caracas (14.30 – 16.05 | Sala Giardino) (Pers)

03. Inside Amir (16.30 – 18.14 | Sala Perla) (Q&A)

04. Silent Friend (19.30 – 21.57 | Sala Darsena) (Pers)

05. Back Home (22.30 – 23.35 | Sala Darsena) (Pers)

Vrijdag 05 september:

01. The Sun Rises On Us All (11.15 – 13.26 | Sala Darsena) (Pers)

02. Grand Ciel (14.15 – 15.47 | Sala Darsena) (Q&A)

03. Funeral Casino Blues (16.45 – 19.18 | Sala Darsena) (Q&A)

04. Orfeo (19.30 – 20.44 | Sala Perla) (Pers)

05. Memory of Princess Mumbi (21.30 – 22.50 | Sala Corinto) (Publiek)

Helaas kreeg ik het speelfilmdebuut van Manoel de Oliveira en de nieuwe documentaire van Aleksandr Sokurov niet ingepland. Desalniettemin heb ik er enorm veel zin in!

Venice Film Festival 2025 Winners Announced: Live Updates - deadline.com

Op basis van 48 langspelers en 5 shorts maakte ik de volgende lijst.

01. Milk Teeth (Mihai Mincan)

Na het meesterlijke To the North is Mihai Mincan terug met een ingetogenere film. Ergens rond een uur speeltijd van de film is er een magisch-realistische scène die zo teder, liefdevol en terloops gebracht wordt dat mijn hart brak. Een hartverscheurend meesterwerk.

02. Funeral Casino Blues (Roderick Warich)

Een bijna plotloze koortsdroom in Thailand van een Duitse regisseur die af en toe doet denken aan een cocktail van Hsiao-Hsien Hou (Millennium Mambo), Wong Kar Wai (Fallen Angels) en Kiyoshi Kurosawa (Pulse). *Het is ronduit stuitend om te zien en horen dat Italianen niet overweg kunnen met contemplatieve, poëtische of impressionistische films. Dit was de film waarbij de meeste mensen wegliepen, tijdens de voorstelling werd de film hardop becommentarieerd, uitgebreid geslapen en gesnurkt en tijdens de aftiteling boegeroep. Alsof je in een voetbalstadium zat. Het was ronduit beschamend.*

03. Otec (Tereza Nvotová)

Als beginnende vader kwam deze ''ervaringsfilms'' binnen als een mokerslag.

04. Hiedra (Ana Cristina Barragán)

Na Alba (2016) en La Piel Pulpo (2022) is Hiedra het laatste deel uit een trilogie over hoe het is om vrouw te zijn. Net als haar debuut kijkt Ana Cristina Barragán nog steeds heel liefdevol, intiem en teder naar haar (gebroken) hoofdpersonen. Beginnend actrice Simone Bucio is een openbaring. Een pracht van een film.

05. Barrio Triste (Stillz)

Een zeer verontrustend en beangstigend speelfilmdebuut uit de productiestal van Harmony Korine. Een transcendentale reis naar de donkerste krochten van de menselijke ziel. Ik raad niemand deze film aan, omdat hij je bijblijft tot aan je sterfbed.

06. Silent Friend (Ildikó Enyedi)

In het verlengde van On Body and Soul keert Ildikó Enyedi terug met een metafysische film over hoe wij mensen de bomen- en plantenwereld kunnen en moeten omarmen. Zou Ildikó Enyedi Sleep Has Her House van Scott Barley gezien hebben?

07. Human Resource (Nawapol Thamrongrattanarit)

Na een paar commerciële projecten is Thamrongrattanarit helemaal terug met een klein gehouden humanistische film over menselijke relaties. In het verlengde van zijn debuut 36 en het meesterlijke Die Tomorrow.

08. Becoming Human (Polen Ly)

Ergens tussen de films van Davy Chou, Apichatpong Weerasethakul en Tsai Ming-liang in vindt debuterend regisseur Polen Ly zijn eigen stem. Bijzondere film.

09. Agnus Dei (Massimiliano Camaiti)

Een slice-of-life documentaire rondom een eeuwenoude traditie in Rome. In januari worden twee pasgeboren lammetjes, versierd en gezegend, toevertrouwd aan de zorg van een van de kloosterzusters. Zij verzorgt ze met de tederheid van een moeder.

10. Secrets of a Mountain Serpent (Nidhi Saxena)

Een poëtisch en contemplatief debuut uit India over eenzaamheid, verlatenheid en liefde. Je zult actief op zoek moeten gaan naar de stem van de regisseuse, anders blijf je alleen achter met een hermetische film.

11. Waking Hours (Federico Cammarata en Filippo Foscarini)

Een bijna abstracte documentaire rondom de immigratiecrisis in Europa. Speelt zich geheel in de nacht af waar we in de eerste akte niet meer zien dan een paar lichten van zaklampen of koplampen van auto's die voorbij rijden.

12. Cover-Up (Laura Poitras en Mark Obenhaus)

Na de mislukte powerpointpresentatie All the Beauty and the Bloodshed revancheert Laura Poitras zich met een urgente documentaire.

Ook de moeite waard: Sotto le Nuvole (Gianfranco Rosi), Anoche Conquisté Tebas (Gabriel Azorín) en The Sun Rises on Us All (Shangjun Cai).

https://ibb.co/Q7m6LgXH

https://ibb.co/LT07mGR

https://ibb.co/jcQWzfb

https://ibb.co/W4fJ3RgL

https://ibb.co/8D4WTtnn

https://ibb.co/cKY8py4z

Omdat foto's meer zeggen dan woorden.

Er is zoveel te zien in Venetië. Een nieuwe film van Lili Horvát en María Aparicio in Giornate Degli Autori, een nieuwe film van Gábor Reisz in Spotlight, een nieuwe film van Jelena Maksimović, Xavier Tera en Phuttiphong Aroonpheng in Orizzonti, een nieuwe film van Sebastián Múnera in Settimana Internazionale Della Critica, een nieuwe film van Paul Schrader, Kornél Mundruczó, Luke Lorentzen, Sergei Loznitsa en Victor Kossakovsky in Out of Competition, een nieuwe film van Casey Affleck, Ali Asgari, Stéphane Brizé, Werner Herzog, Lee Chang-Dong in Competition, een oudere film van Daniele Ciprì + Franco Maresco, Ann Hui, Shinji Sōmai en Florestano Vancini in Venice Classics. En dan heb ik het nog niet gehad over Ilya Khrzhanovsky, Gianni Amelio, Lav Diaz, Tsai Ming-liang, Michael Dweck + Gregory Kershaw en Wim Wenders die allemaal nieuwe films gaan presenteren. Er is zoveel potentieel.

Ik kijk ernaar uit!

Vorig werk van María Aparicio stemt alvast gelukkig.

Woensdag 02 september:

01. Ink (09.00 – 10.56 | Sala Giardino)

02. Agata the Writer (11.30 – 13.05 | Sala Perla)

03. La Ragazza con la Leica (16.00 – 17.58 | Sala Darsena) (Q&A)

04. Bucking Fastard (19.30 – 21.19 | Sala Darsena)

05. Everest: The Other Side (21.45 – 23.40 | Sala Darsena)

Donderdag 03 september:

01. Nessun dolore (11.30 – 13.06 | Sala Darsena)

02. Moragheb (14.15 – 16.19 | Sala Darsena) (Q&A)

03. Too Much Sugar (17.15 – 18.53 | Sala Darsena) (Q&A)

04. Les Indes (19.15 – 20.36 | Sala Corinto)

05. La maison du vent (22.00 – 23.45 | Sala Volpi)

Vrijdag 04 september:

01. The Basics of Philosophy (11.15 – 12.49 | Sala Grande)

02. E-i-e-l-o + Zoom In, Zoom Out (13.45 – 15.52 | Sala Perla) (Q&A)

03. Gu shi (17.15 – 18.38 | Sala Giardino) (Q&A)

04. Les métamorphoses, au féminin + Il grande Giaffa (19.30 – 21.30 | Sala Corinto)

05. Eklipse (22.00 – 23.31 | Sala Volpi)

Zaterdag 05 september:

01. My Notes on Mars (11.30 – 13.16 | Sala Perla)

02. Imperium (14.30 – 17.25 | Sala Casino) (Q&A)

03. Possible Love (19.00 – 21.44 | Sala Darsena)

04. From Inside Out – The Architecture of Peter Zumthor (22.15 – 00.09 | Sala Darsena)

Zondag 06 september:

01. Moonfish (11.15 – 12.44 | Sala Giardino)

02. The Difficult Bride (14.15 – 15.43 | Sala Darsena) (Q&A)

03. Oase (16.45 – 18.43 | Sala Darsena) (Q&A)

04. Look Back (19.45 – 21.25 | Sala Darsena)

05. A veces me entra tristeza, otras veces rebelión (22.15 – 23.51 | Sala Corinto)

Maandag 07 september:

01. La lunga notte del '43 (11.00 – 12.45 | Sala Astra 01)

02. The Burning Giants (14.15 – 16.13 | Sala Darsena) (Q&A)

03. Boatbuilders (16.30 – 18.13 | Sala Corinto) (Q&A)

04. Una storia (19.30 – 21.17 | Sala Volpi)

05. A Day in the Life of Jo: Chapter Phaedra (22.00 – 23.28 | Sala Volpi)

Dinsdag 08 september:

01. Company (11.15 – 12.50 | Sala Darsena)

02. Puca + Meteorito (13.45 – 15.20 | Sala Perla) (Q&A)

03. Weichen (16.30 – 17.50 | Sala Giardino) (Q&A)

04. Dau (18.45 – 22.15 | Sala Darsena)

05. Union Town (22.30 – 00.16 | Sala Darsena)

Woensdag 09 september:

01. Place To Be (11.15 – 13.00 | Sala Giardino)

02. La Moula (14.00 – 15.22 | Sala Darsena) (Q&A)

03. The Color of the Sun (16.30 – 18.20 | Sala Darsena) (Q&A)

04. Un peu avant minuit (19.45 – 21.36 | Sala Darsena)

05. What Belongs to Others (22.15 – 23.59 | Sala Volpi)

Donderdag 10 september:

01. Los de la mesa 10 (11.00 – 12.26 | Sala Corinto)

02. Ground floor (14.30 – 16.18 | Sala Giardino)

03. Until the Day Ends (17.00 – 18.31 | Sala Darsena) (Q&A)

04. A Bit of Light (19.30 – 20.57 | Sala Darsena)

05. Balcanica (22.00 – 23.27 | Sala Corinto)

Vrijdag 11 september:

01. Ritorno a Buenos Aires (11.15 – 13.00 | Sala Darsena)

02. Let Us Through, Dear Ancestors (14.00 – 16.31 | Sala Giardino)

03. Naza (17.00 – 18.20 | PalaBiennale)

04. Dio ride (19.45 – 21.39 | Sala Perla)

05. Lo zio di Brooklyn (22.00 – 23.39 | Sala Pasinetti)

Had ik graag willen zien maar kreeg ik niet ingepland: Holy Wood Dust (Victor Kossakovsky), Guria (Levan Koguashvili), Un bon petit soldat (Stéphane Brizé), A Place To Heal (Cédric Kahn), Burgundy (Michael Dweck en Gregory Kershaw), Al Baraneya (Ashgan El-Hamus) en Une femme aujourd'hui (Robert Guediguian).

Van de negentien films in de Orizzonti-sectie zag ik er veertien. Net als vorig jaar was het een uitstekende selectie, met slechts twee echt slechte films. Mijn favorieten waren The Burning Giants, Until the Day Ends, The Color of the Sun, What Belongs to Others, Oase, Eklipse, The Difficult Bride en Una Storia. Geen van de films die ik goed vond, viel in de prijzen. Hoe kon dat gebeuren? Het is alsof de jury de films niet heeft gezien. Alsof de films niet hebben bestaan.

ORIZZONTI AWARD FOR BEST FILM:

- The Burning Giants (Phuttiphong Aroonpheng)

ORIZZONTI AWARD FOR BEST DIRECTOR:

- Until the Day Ends (Jelena Maksimović)

SPECIAL ORIZZONTI JURY PRIZE:

- What Belongs to Others (Grzegorz Dębowski)

ORIZZONTI AWARD FOR BEST ACTRESS:

- What Belongs to Others (Grzegorz Dębowski) - Monika Kwiatkowska

ORIZZONTI AWARD FOR BEST ACTOR:

- Oase (Jannis Lenz) + Eklipse (Manuel Wetscher) - Alle vier de acteurs

ORIZZONTI AWARD FOR BEST SCREENPLAY:

- The Color of the Sun (Xavier Tera)

Dit is hoe het had moeten zijn ...

Uitgebreid verslag van de voorbije editie

https://ibb.co/zHj4nRhq

Op basis van 46 langspelers (+ 2 screeners) en drie shorts maakte ik de volgende lijst.

01. The Burning Giants (Phuttiphong Aroonpheng)

De nieuwe film van Aroonpheng overstijgt tijd en ruimte. Een film die achterom en vooruit kijkt en tegelijkertijd stilstaat in het hier en nu. Een film die met mededogen en kwetsbaarheid kijkt naar de mensheid. Een meesterwerk.

02. Until the Day Ends (Jelena Maksimović)

Maksimović heeft onder andere films gemonteerd van Vlado Skafar, Ivan Markovic, Ognjen Glavonic, Mladen Kovacevic en Marta Popivoda, dus dan weet je ongeveer wat je kunt verwachten. Het is een stemmingsfilm waarin de donkere kanten uit het leven van een (politieke) studente centraal staan. De film kijkt mee en tast de omgeving en de personages af, en gelooft nog in menslievendheid. Het eindshot op de heuvel is weergaloos.

03. Les Indes (Nicolas Chapoulier en Pauline Julier)

Debuterende regisseurs Chapoulier en Julier hebben hun speelfilm niet in Patagonië opgenomen zoals Lisandro Alonso en Théo Court, maar als Europese tegenhanger daarvan hebben ze karakteristieke locaties gevonden in Spanje en Zwitserland die ademen en voor zichzelf spreken. Een werkelijk uitzonderlijk debuut.

04. Company (Casey Affleck)

De nieuwe film van Affleck is een atypische western met een enorme rijkdom aan thema's: rouw, wraak en vergeving in een wereld vol met haat en geweld. Wordt dit de laatste film van Nick Nolte? Ik vond hem erg indrukwekkend.

05. Look Back (Hirokazu Koreeda)

Na een paar mindere films is Koreeda weer in bloedvorm. De film heeft dezelfde rijkdom als bijvoorbeeld Our Little Sister en is beeldschoon op analoog geschoten. Dit geeft de film een zekere warmte en diepte die die van de originele animatiefilm ruimschoots overstijgt.

06. The Color of the Sun (Xavier Tera)

In beeld gebracht door Weerasethakuls vaste cinematograaf, kreeg de film het langste applaus dat een film in de Orizzonti-sectie ooit ten deel is gevallen. Het applaus en gejuich hielden nog lang aan nadat de aftiteling was afgelopen; op een gegeven moment ben ik maar weggelopen, omdat het maar niet ophield. Een sterk debuut.

07. What Belongs to Others (Grzegorz Dębowski)

Een loodzware Poolse film in de traditie van Kieślowski. Een film die je laat nadenken over zelfdoding en eenzaamheid, en hoe wij mensen niet in staat zijn om elkaar te vinden op de donkerste momenten in ons leven. Een film die iedere dag sinds ik hem gezien heb door mijn hoofd speelt. Een heel groot talent.

08. Possible Love (Lee Chang-Dong)

Nadat de hoofdpersoon op een lompe, onmenselijke manier werkloos is geworden, is er voor hem geen hoop meer. Zijn lichaam is er nog wel, maar zijn geest heeft al afscheid genomen van deze wereld. Je leest het af aan zijn lichaamshouding en gezicht. Op ongeveer driekwart van de film is er een scène waarin de hoofdpersoon in een bos bij het strand, in al zijn verdriet en woede, alles kapot slaat. Een scène in de film die mij diep heeft geraakt, omdat ik mij ook regelmatig zo machteloos voel.

09. Moonfish (Daniel Zvereff)

Een minimalistische en existentiële animatiefilm over rouw en eenzaamheid in de ruimte, en hoe de grens tussen het levende en het niet-levende langzaam vervaagt. Een pracht van een animatiefilm.

10. Naza (Yuval Abraham en Rachel Szor)

Het is alsof regisseur Jonathan Glazer besloot een klinische documentaire te maken over de meest recente Holocaust. Zo zou ik Naza omschrijven. De slotbeelden geven je een mokerslag.

11. Dau (Ilya Khrzhanovskiy)

Het is alsof Khrzhanovsky besloot samen te werken met alle grote regisseurs van de Sovjet-Unie om iets volstrekt unieks te creëren over een van de invloedrijkste natuurkundigen uit de geschiedenis. Denk aan Eisenstein, Vertov, Tarkovski, German, Klimov, Sokurov, et cetera. Een film die getuigt van enorme durf en lef. Dau is megalomaan en een compleet unieke ervaring.

12. Gu Shi (Amie Song)

Het debuut van Amie Song is een film in de geest van Apichatpong Weerasethakul. Het is een unieke film met een eigen ritme en een droomlogica die je eerder moet voelen dan begrijpen.

13. Oase (Jannis Lenz)

Het heeft op sommige momenten wat weg van een vroege Ruben Östlund maar dan zonder de humor en met een aantal hedendaagse vragen voor ouders van kinderen die andere kinderen treiteren totdat ze doorslaan.

14. Boatbuilders (Luke Lorentzen)

Van de regisseur van het hectische Midnight Family – waarin een ambulance centraal staat – volgen we nu over meerdere seizoenen de bouw van een zeilboot. We zien het leven van de mannen en hun kleine, maar hechte gemeenschap. Een slice-of-life documentaire gemaakt in alle rust.

15. Eklipse (Manuel Wetscher)

Ligt in het verlengde van Heartstone van Guðmundur Arnar Guðmundsson maar dan door de ogen van een Oostenrijker. Een film over aids en de angst voor sociale uitsluiting door de ogen van twee jonge jongens die de volwassene wereld nog niet begrijpen maar er wel mee geconfronteerd worden. Gevoelig debuut.

16. A Bit of Light (Ali Asgari)

Na een mindere film van Asgari revancheert hij zich als belangrijkste student van de Abbas Kiarostami-school. We volgen een dokter die alle hoop op een toekomst in Iran opgeeft en besluit uit het leven te stappen. De film is met veel kalmte en zorg geschoten, tegen de achtergrond van de recente ontwikkelingen in Iran. Een aangrijpende film.

17. Zoom In, Zoom Out (Jie Dong)

Tijdens het kijken moest ik af en toe denken aan R U There van David Verbeek in combinatie met The Remarkable Life of Ibelin van Benjamin Ree. Een fascinerende film die zich deels in de echte wereld en deels in de virtuele wereld afspeelt en bepaalde (nieuwe) levensvragen niet uit de weg gaat.

18. The Difficult Bride (Rubaiyat Hossain)

Het zou mij niet verbazen als Hossain is geïnspireerd door de films van Coralie Fargeat. Dit is niet direct een film die je verwacht uit Bangladesh, zeker niet wanneer zij zich begint te uiten als body horror. Net als de hoofdpersoon schreeuwt de film om vrijheid. Verdient meer dan alleen een filmfestivalpubliek.

Ook de moeite waard: Una Storia (Anna Foglietta)