Sebunsu Kôdo (2013)

Ik weet niet meer wie het ook weer zei, maar ik ving op dat Kurosawa ook niet tevreden was over het resultaat van deze, in IFFR-termen, midlengthfilm. En daar heeft hij gelijk in. De bedoeling lijkt te zijn geweest om te beginnen als een drama/thriller, vervolgens langzaam maar zeker maffer te laten worden en als een stevig aangezette komedie te eindigen. Hoewel het best vermakelijk is, is die opbouw niet gelukt. Het komt nu eerder over als een plot dat neergezet wordt, waarvan de afhandeling steeds ongeloofwaardiger wordt zodat je alleen maar je er met een grap vanaf kunt doen.

Best een geinige film, maar ontzettend weinigzeggend allemaal. Wilde nog controleren of Kurosawa echt de weg kwijt is met Real, maar een andere film maakte me veel nieuwsgieriger, dus dat heb ik niet gedaan. De slechts twee oudere Kurosawa's die ik zag blijven duidelijk de beste twee.

2.5*

Dat Verhoeven uiteraard. Ik denk overigens dat de film als farce bedoeld is en de grap (en die was behoorlijk sterk - dat moeten we KK nageven) dus niet alleen is om er een eind aan te breien. Verder een behoorlijk verwaarloosbaar filmpje. Die andere KK was nogal onevenwichtig, met een te lang eerste stuk (op zich wel redelijk sterke sfeer) en een tweede deel dat wat hinkte op teveel ideeën (zoals Tokyo Sonata dat ook al had). Wat mij betreft is KK al zeker tien jaar de weg kwijt. Ik had deze en die andere niet eens ingepland in de eerste route, maar door een verschuiving kwamen ze beide op een tijdstip dat er geen alternatief was.

Zijn minste sinds Pulse.

Voor een korte film duurt het gewoon véél te lang vooraleer de film wat richting krijgt. Het einde mag dan wel érg leuk zijn en een hoop verklaren, dat neemt niet weg dat ik me de eerste 40 minuten eigenlijk constant lopen afvragen heb wat Kurosawa eigenlijk bezielde.

De Russische setting, het vage plotje, de personages die even lang komen vliegen ... het lijkt echt nergens naar toe te gaan. Alsof Kurosawa in opdracht filmde maar de opdrachtgever niet zo goed begrepen had. Herkende verder ook maar weinig van hem in deze film.

Laatste 20 minuten zijn beduidend beter (al zitten daar ook zéér vreemde keuzes in, zoals het nummertje). Daar lijkt Kurosawa eindelijk wakker te schieten, alleen was het dan al iets te laat. Zorgt er in ieder geval wel voor dat het resultaat niet nog dramatischer is en eigenlijk zou je de film gewoon een tweede keer moeten bekijken, al ga ik me daar zeker niet meteen aan wagen.

Een raar experimentje tussendoor. Dat is niet z'n eerste keer, maar hier duurde het toch wel érg lang voor het beetje steek hield.

2.5*

Een (tamelijk lange) lofzang op de film: Midnight Eye review: Sebunsukodo (2014). ' t Is maar wat je wilt zien natuurlijk. Maar eigenlijk nog steeds wel erg nieuwsgierig naar het werk van Somai, Sêrâ-fuku to Kikanjû (1981), waar hij in het begin aan refereert.

Ach ja, hoorde dat ME de boeken toe doet. Misschien maar beter ook.

Het komt mij voor dat Kiyoshi Kurosawa bij het schrijven van het script voor deze film al dan niet moedwillig in Wladiwostok verdwaald is en de weg niet meer teruggevonden heeft. Twee sterren voor Atsuko Maeda voor haar moedige poging om zich in deze wanorde staande te houden. Zonde van de tijd.