Don Jon (2013)

Redelijk.

Een vlotte en vermakelijke Amerikaanse komedie, meer is dit eigenlijk ook niet. Alleen gekeken vanwege de mooie aanwezigheid van Johansson. Levitt weet het allemaal vlot te houden en weet wat de kijker wilt zien, maar alleen in het eerste deel dan.

Uiteindelijk is dit dan ook weer de normale komedie met een lesje aan het einde, meer niet. Daar zorgt Moore dus voor, en het moment dat ze een grotere rol gaat krijgen stort de film dus ook weer een beetje in naar en soort standaard film.

Eerste deel was vlot en de aanwezigheid van Johansson is leuk. Levitt heeft ook zin in zijn eigen film, Moore was een tegenvaller. Nergens heel grappig of hilarisch, hooguit een glimlach momentje. Dan is het gewoon de vlotheid die de film nog wat overeind houdt.

Intrigerende film met een duidelijke boodschap. Ik moest de rol van Julianne Moore even plaatsen maar snap haar betekenis voor de film. Zij laat Jon eindelijk zien dat echte sex altijd mooier is dan fake sex. De relatie met Scarlett Johansson is te gespannen, teveel gericht op wie van de twee bepaalt in de relatie.

Tony Danza zorgt vooral voor de vrolijke noot als niet begrijpende vader.

weinig boeiend en ook in beeld weinig vermaak. aardig maar redelijk slaapverwekkend.

De relatie met Esther leert Don niet alleen dat echte seks leuker is maar hij ontdekt daarna ook nog wat liefde is en zet op die manier een stap naar volwassenheid. Zijn vader zei over Barbra dat zij het soort vrouw was dat een volwassen man zou maken van Don Jon. Het traditionele gezinnetje stichten en nooit poetsen als man, zoiets. Maar die relatie werd inderdaad eenzijdig bepaald door het personage van Scarlett. Iets wat de zus opmerkt. Zowat het enige dat ze in de hele film zegt. De analogie van porno met gewone film is vanuit dit perspectief raak. Beide zijn niet meer dan fantasie. Geen heel diepzinnige film maar toch rijker dan men zou denken, met een actuele benadering.

Gisteravond de film opnieuw bekeken. Vooral de familiescenes zijn erg goed, moeder die grootmoeder wil worden, vader die alleen nog voor Football leeft, zus altijd en eeuwig op haar telefoon maar ineens scherp op het einde. Het onbegrip naar elkaar wordt erg goed gespeeld.

“Don” Jon [Joseph Gordon-Levitt] heeft nooit problemen om een onenightstand te vinden, maar hij geniet meer dan porno dan van echte seks. Hij krijgt zowaar een relatie met Barbara [Scarlett Johansson] die ook de goedkeuring krijgt van Jons ouders [Tony Danza, Glenne Headley], maar kan nog steeds de verleiding van porno niet weerstaan. Wat ontbreekt er in Jons liefdesleven dat hij zich maar blijft wenden tot porno? De kennismaking met medestudent en weduwe Esther [Julianne Moore] biedt een nieuw perspectief. Levitts scenario zit vol rake observaties over de discrepantie tussen porno en seks in het dagelijks leven, alsmede over hoe bepalend (en verwoestend) het kan zijn voor relaties. Johansson schittert in een rol die haaks staat op haar imago en Brie Larson (als Dons zwijgzame zus) krijgt het laatste woord in deze amusante relatiekomedie.

Een prima film. Overigens, geen komedie, maar eerder drama/romantiek. Er wordt prima in geacteerd. In het begin valt de film iets te veel in herhaling, later verdwijnt dat. En - eerlijk is eerlijk - de herhaling heeft ook wel een functie in het geheel om het leven en de 'sleur/routine' daarin te schetsen. Acteerwerk is goed. Veel grote namen. Leuk om Tony Danza weer eens te zien na 'who is the boss' herinneringen uit mijn jeugd. Er worden wel duidelijke typetjes neergezet wat soms tegen het overacting aan zit (maar het blijft net aan de goede kant van de lijn). De film heeft ook een kenmerkende filmstijl/camerawerk. Heel erg emotioneel betrokken werd ik niet. Maar al met al toch gewoon een degelijke film die 3 sterren waard is. Ik geeft echter een half sterretje extra omdat de film een ongemakkelijk onderwerp bespreekbaar maakt dat nog niet zo heel vaak in films is uitgewerkt en bij veel mensen nog taboe is: porno verslaving en de impact daarvan op je leven. Ook bij tegenspeelster Barbara Sugarman is het onderwerp onbespreekbaar. En het onderwerp wordt op een luchtige manier gebracht, maar wél met een duidelijke les/advies. Ik denk dat voor sommigen deze film een wake-up call zou kunnen zijn (hoewel.... waarschijnlijk kijken ze naar 'andere' films ipv deze film...). Voor mij dus 3,5 ster.