134.911 gebruikers | 85.732 films | 31.052 regisseurs | 3.508.778 berichten | 4.931.184 stemmen
La Baie des Anges (1963)
15 stemmen | gemiddelde 3,33
mijn stem:
Drama
79 minuten
geregisseerd door Jacques Demy
met Jeanne Moreau, Claude Mann en Paul Guers
Bankemployee wordt door een collega mee naar een casino genomen en wint. Aangemoedigd gaat hij met vakantie naar Nice om te gokken. Tevens ontmoet hij een jonge vrouw die haar hele bestaan aan het gokken heeft opgeofferd.
2,5
[permalink] geplaatst op 26 mei 2010, 0:49 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Aardige morality play waarin Jeanne Moreau de beste rol speelt die ik tot nu toe van haar gezien heb. Je gelooft gewoon echt dat ze zo is. En ik moest een aantal keer erg lachen om haar maffe gedrag en die bizarre outfits die ze af en toe droeg.
Jammer genoeg steekt het spel van Claude Mann er nogal fragiel tegen af en komen sommige dialogen en gedragingen van hem soms erg geforceerd over.
Met name de scene waarin hij haar een klap geeft, slaat echt nergens op
Los daarvan geloof ik ook niet dat deze twee personages een normale relatie hadden kunnen volhouden (wat volgens Demy, die er een happy end van wilde maken, wel de bedoeling was). Jeanne Moreau is zo overtuigend in haar spel als fatalistische gokverslaafde dat de ommezwaai aan het eind erg abrupt en niet geloofwaardig overkomt. Zelf dacht ik dat ze wel met hem mee wilde, maar dat ze al snel weer haar oude gedrag zou gaan vertonen. Maar dat is dus niet Demy's lezing.
Het begin shot is midden in de roos maar wordt helaas begeleid door een (op zich best mooi) piano riedeltje dat nogal schel opgenomen is en een aantal keer terug komt in de film. De melodie is erg mooi en past goed bij de betreffende scenes, maar de geluidsband was bij de versie die ik zag echt bagger.
Het andere steeds terugkerende deuntje, dat wat ritmischer was, klonk beter.
De film blinkt vooral uit met de scenes in de casino's waarin een dwingende mise-en-scene, sterk gebruik van point of view en een spannende opbouw van scenes me eigenlijk aan een film als Pickpocket deden denken. En dat beseffende was Robert Bresson (die ook vaak (a)morele verhalen vertelde) waarschijnlijk een veel betere regisseur voor deze film geweest. Die had vast wel een uitzondering willen maken voor la Moreau. (not)
2,5/3*
Jammer genoeg steekt het spel van Claude Mann er nogal fragiel tegen af en komen sommige dialogen en gedragingen van hem soms erg geforceerd over.
Met name de scene waarin hij haar een klap geeft, slaat echt nergens op
Los daarvan geloof ik ook niet dat deze twee personages een normale relatie hadden kunnen volhouden (wat volgens Demy, die er een happy end van wilde maken, wel de bedoeling was). Jeanne Moreau is zo overtuigend in haar spel als fatalistische gokverslaafde dat de ommezwaai aan het eind erg abrupt en niet geloofwaardig overkomt. Zelf dacht ik dat ze wel met hem mee wilde, maar dat ze al snel weer haar oude gedrag zou gaan vertonen. Maar dat is dus niet Demy's lezing.
Het begin shot is midden in de roos maar wordt helaas begeleid door een (op zich best mooi) piano riedeltje dat nogal schel opgenomen is en een aantal keer terug komt in de film. De melodie is erg mooi en past goed bij de betreffende scenes, maar de geluidsband was bij de versie die ik zag echt bagger.
Het andere steeds terugkerende deuntje, dat wat ritmischer was, klonk beter.
De film blinkt vooral uit met de scenes in de casino's waarin een dwingende mise-en-scene, sterk gebruik van point of view en een spannende opbouw van scenes me eigenlijk aan een film als Pickpocket deden denken. En dat beseffende was Robert Bresson (die ook vaak (a)morele verhalen vertelde) waarschijnlijk een veel betere regisseur voor deze film geweest. Die had vast wel een uitzondering willen maken voor la Moreau. (not)
2,5/3*
3,0
