Mifunes Sidste Sang (1999)

Alweer lang geleden dat ik de film had gezien. Nu weer eens bekeken, en ik herinnerde me er nog maar weinig van. Sympathieke film die lekker wegkijkt. Ik hou ook wel van Scandinavische films. En het acteren was uitstekend. Het enige minpuntje aan de film vind ik toch wel dat er hier en daar wat lijntjes door de film liepen die nauwelijks werden uitgewerkt.
Dat z'n schoonouders veel waarde hechtten aan z'n komaf en hem daar nu op afrekenden bijvoorbeeld. Z'n kersverse vrouw verlaat hem ook wel erg makkelijk. Dat de huishoudster vrijwillig aanpapt met een aantal mannen in het hotel. De verkrachtingsscene van een aantal mannen uit het dorp. En de wraak van een aantal vriendinnen die toch vrij verrassend ineens ingezet wordt. Om maar wat dingen te noemen. Misschien kan je ook wel zeggen dat een aantal er van overbodig waren voor de film.

Lelijke poster, maar een mooie film.

Het is moeilijk te zeggen waardoor precies, maar ik belandde in een soort vrolijke roes door deze film, het kind in mij werd aangesproken. Aan de andere kant is de film ook tragisch door het onbegrip van de personages voor elkaar, de strijd tussen verantwoordelijkheid en vrijheid, individualisme en familiebelang.

De personages hebben allen afwijkend, of pervers gedrag in de ogen van de maatschappij, maar tegelijk valt het bij iedereen terug te voeren tot basisbehoeften als geluk en genegenheid. Misschien moet ik er ook niet veel meer achter zoeken dan dat het voor mij een bevredigende herwaardering is van de idee dat familieliefde een universele waarde is die belangrijker is dan status, geld, intelligentie etc.

De film kent een aantal aardige vondsten. Zoals de boer die opeens uit het niets de beste gitaarsolo uit de muziekgeschiedenis aanvangt, of het orkest dat de dans begeleidt aan het eind. Dat heeft waarschijnlijk te maken met regel 2: Dit is denk ik exemplarisch voor de geest van het manifest: creativiteit bevorderen door jezelf restricties op te leggen.

Hier een interessant artikel over filmisch realisme n.a.v. het Dogme Manifest.