Yi Boh Lai Beng Duk (1996)

Onbedoeld hilarisch? Ik vond hem in ieder geval wel erg grappig.

Er wordt niet met gelachen met het typische, normale "hahaha" gelach, net zoals iemand een mop vertelt.
Maar eerder met een "Hohoho", net zoals iemand een zeer racistisch mop vertelt, of iets zeer pervert.

Zoals deze film.


Het jachtluipaard bijt je lul er af ...
Dat zijn dan weer elementen die overbodig zijn, maar wel leuk.

Dan heb je hoeveel minuten van de film gezien ? 5 ?

Niet aangezien mijn recensie, en je stem zit ook 2.5* onder het gemiddelde, dus ik zou niet zeggen dat je "gelijk" hebt.

5 minuten vind ik verder belachelijk weinig, sommige trailers zijn langer. Maar ieder zijn eigen ding natuurlijk.

Dit is m'n 5* lijst, maar maakt verder ook niet zoveel uit. 5 minuten blijft gewoon érg weinig.

Je mag niet stemmen als je een film niet heb afgekeken lesamurai.

Zijn de regels veranderd?

Je hebt altijd al mogen stemmen zonder de film af te kijken, en er is nooit echt een regel geweest die zei hoeveel je van een film gezien moet hebben om te kunnen stemmen. Dat moet iedereen voor zich uitmaken.

Ok dan. Weet ik dat ook weer.

Geinig filmpje met een fantastische Anthony Wong. Film begint erg sterk met een paar zeer bloederige, maar gelukkig ook komische moorden. Tweede helft zakt het helaas allemaal wat in als het politieverhaaltje aan bod komt. Eindscene is wel weer zeer ok.

Kleine 3,5

Mijn dvd versie was gelukkig een kwartiertje korter. 98 ipv 122 minuten (Wat niet lijkt te kloppen.)

Leuk!

Erg fout filmpje die dankzij z'n overdreven ranzige gebeuren totaal niet serieus genomen wilt worden. Wong steelt hier idd de show, erg komisch neergezet personage die de film voor een groot deel wel weet te dragen.

Het is een redelijk smerig gebeuren en weet daardoor constant erg amusant te zijn, precies waar ik zin in had. Het verhaal is best onderhoudend, vooral tegen het einde zorgt het voor wat leuke situaties met betrekking tot het overdragen van het virus. Sowieso een lekker bombastisch einde waar hij zich goed uit kan leven.

Al met al zeer vlot kijkvoer, echt een topper is het niet maar het biedt genoeg grappige en zieke stukjes dat er verder maar weinig fout kan gaan.

Wat een pareltje.

Op een bijzonder fijnzinnige manier weet Ebola Syndrome problematiek weer te geven zoals rassenhaat in Zuid-Afrika en ambitie in een wereld waar je verheffen uit de klassengebonden samenleving onmogelijk lijkt. De ondertoon in het verhaal is duidelijk een terechte frustratie waar het hoofdpersonage maar niet van los kan komen en dan vooral door zijn afkomst en ongelukkige achtergrond. Op die manier geeft de film een degelijk portret waar een hoopvolle immigrant in de 20ste eeuw zoal mee te kampen heeft.

Kai kan zich halfweg de film echter losmaken van zijn uitzichtloze situatie. Op dat moment lijkt de film te tonen dat de American Dream zeker nog niet dood is, zelfs in de moeilijkste gevallen. Door hard te werken en zich op zijn doel te richten slaagt Kai er immers in de zaak over te nemen en behoorlijk wat geld te verdienen. Het blijkt echter een luchtbel te zijn, die op het einde van de film op een explosieve manier wordt doorprikt. Samen met Kai brandt het ideaal van de American Dream op.

Ook vandaag de dag is de film nog actueel. Het botsen van de Zuid-Afrikaanse, Aziatische en Zuluculturen vormt een degelijke parabel die niet zo veraf staat van onze multiculturele samenleving vandaag de dag. Ik zag er ook kritiek in op de oorlog in Irak, maar daar ben ik niet zeker van.

Deze zwaarmoedige thematiek is nog niet alles wat Ebola Syndrome te bieden heeft. Omgaan en verantwoordelijkheid nemen met overdraaglijke ziektes (de film begint niet voor niets in de jaren 80, toch wel het decennium waarin aids op de voorgrond kwam) en ethische vraagstukken betreft de vleesindustrie passeren eveneens de revue.

Neem daarbij enkele emotionele treffers (de hereniging van Kai met zijn familie komt in me op, maar ook de bijzonder sensuele vrijscenes mogen vermeld worden) en ik kan besluiten dat we hier met een tijdloze klassieker te maken hebben die ook aan de allerkleinsten enkele fundamentele waarden kan bijbrengen.