Advise & Consent (1962)

Heerlijke klassiek Hollywood politiek drama dat wel enigszins door de tijd is ingehaald als we 't hebben over afpers-onderwerpen.

Maar het mocht de pret absoluut niet drukken. Fonda's rol had ik toch groter verwacht, hij was 'snel' van het toneel verdwenen leek wel. En Charles Laughton had een prachtige afscheidsrol, groots acteur.

Puik acteerwerk, goed script (wel hier en daar voorspelbaar en minder choquerend dan destijds wellicht), en een uitermate interessant politiek steekspel. Jammer dat het geluid bij het commissie-verhoor (geroezemoes etc) slecht gemonteerd was.

Zeker doen, w.b. acteerwerk en script (ik weet niet in hoeverre Preminger daar een vinger heeft in de pap).
Preminger moet het bij die en deze film wel hebben van een script en goede acteurs. W.b. camera-werk e.d. moet je niet bij hem aankloppen mijns inziens.

Uitstekend politiek drama. Kan niet tippen aan Mr. Smith Goes to Washington, maar is zeker interessant genoeg. 4*

Geweldig politiek drama dat heel erg volwassen oogt voor zijn tijd, 1962.
Over de linie prima acteerwerk, maar de show wordt gestolen door Charles Laughton, een filmlegende, die hier de oude, logge, maar vlijmscherpe senator van South Carolina neerzet met een grandeur van heb ik jou daar. Voor de liefhebbers van politiek en The West Wing een must-see movie. Niet voor iedereen genietbaar.

Wat een heerlijk acteur was Charles Laughton. Maar hij is niet de enige in deze geweldige film. Wat lijkt te beginnen als een politieke debatfilm groeit uit tot een boeiend menselijk drama. Voor- en tegenstanders van de president en Leffingwell hebben elk hun eigen agenda. Het machtsspel dat ontstaat wordt steeds complexer, terwijl je geen moment de draad dreigt kwijt te raken. Zo vertel je zo'n verhaal, dus. Geweldig knap gedaan.
Het is in 2010 een beetje lastig aan te voelen hoe de film destijds in Amerika gewerkt moet hebben. De McCarthy-heksenjacht op communisten, waarbij het er aanzienlijk heftiger aan toe ging dan in deze film, liet zijn sporen nog na. Advise & Consent toont als een mild commentaar de mens achter de politicus en zijn grote idealen.

"....but there be no threats on the floor of this chamber..."

Deze film verdient veel meer liefhebbers. Dit is "The West Wing" avant la lettre. Mr Smith goes to Washington bevat veel idealisme deze film is bovenal realistisch. Wat deze film geweldig maakt, naast het geweldig spel en de inrtigerende gebeurtenissen op het poltieke schaakveld, is het wisselen van perspectief. Als kijker ben je geneigd partij te kiezen maar wat Otto Premmnger ons laat voelen is het ware gezicht achter het politieke maskerspel. Het laat je verslagen achter. Geen partij of persoon komt er werkelijk goed van af. Belangen en persoonlijke motieven bepalen een keuze en kunnen op het laatst veranderen. Die dynamiek van het besluitvormingsproces in De Senaat is waar de film om draait. Het levert prachtige potretten, mooie dialogen en heerlijke toespraken op.

Deze film lijkt me, voor 1962, een opzienbarend element te bevatten. De film moet toen met mixed feelings zijn ontvangen...

Zo, dit had ik toch niet verwacht voor een film uit 1962.

Nu ben ik toch een groot liefhebber van politieke films, maar dit was toch behoorlijk droge materie! Zo'n lange film over slechts 1 bepaalde stemming in de politieke arena; daar zou je nu niet meer mee aan hoeven komen, vooral niet met zo'n enorme topcast. Welke producent begint daar in hemelsnaam aan?

Al met al zeker wel de moeite waard verder, even buiten enkele iets te karikaturale scenes en personages gerekend.
Laughton is natuurlijk groots in dit soort over the toprollen. Fonda is inderdaad van veel minder belang hier dan ik aanvankelijk dacht en de show wordt min of meer gestolen door mensen als Don Murray en Franchot Tone.

Geschetste politieke situatie lijkt vijftig jaar later nog altijd actueel. Ouderwetse, controversiële, inzichtelijke, maar uiterlijk starre, matte verfilming. Er wordt veel gepraat; de regisseur slaagt er toch in voor spanning te zorgen. Hij begrijpt blijkbaar hoe toewijding, rancune, wraak, ontzag en corruptie in de politiek werkt. De werkelijke actie vindt plaats achter gesloten deuren. Pracht vertolkingen van Fonda, Ayres en vooral Laughton.