Yol (1982)

Gewoon verkrijgbaar bij de Cinematheek, op VHS volgens mij.

Tegenwoordig vind je de Yilmaz Güney films (ook dvd's) in meeste turkse videotheken/muziekwinkels.

Zoals ik een keer zei ergens op MM, ik ken een winkel in Rotterdam Noord, die turkse DVD's verkoopt. Meestal ook op aanvraag.

Ja, maar daar hebben de Nederlanders niets aan denk ik

Heeft die videotheek trouwens geen internetsite of een e-mail adres, waarmee ik een filmlijst kan opvragen?

Als de dvd's engels ondertitelt zijn? Kan wel goed van pas komen, denk ik?
Nee, volgens mij hebben ze geen eigen site

Voor de belangstellenden: Yol komt een dezer dagen uit in de NRC handelsblad DVD-reeks met moderne europese klassiekers.

Moelijk te zeggen wat ik echt van de film vond. Allereerst wordt Turkije op zowat alle punten bekritiseerd. De Koerden-kwestie. Eerwraak. Maatschappij. Religie. Normen en waarden. Tis om het kort te zeggen een beetje heavy om dan een duidelijke mening te vormen over de toenmalige situatie in Turkije.

Verder is het een bijzondere film, die terecht als klassieker wordt beschouwd. 4/5

Prachtige film, Gouden Palm winnaar.

Ten eerste valt de beeldenpracht op. De film begint als het ware als een road-movie. Via treinen, bussen en andere vervoersmiddelen komen de vijf heren (met uitzondering natuurlijk van de man die z'n papieren verloren was en opgepakt werd) aan op hun bestemming. Daarna worden de vijf verhalen netjes door elkaar heen verteld, van besneeuwde landschappen tot het stoffige Koerdistan. Liefde voor de natuurpracht van Turkije wordt sterk neergezet.

Liefde valt niet te zeggen over de maatschappij in Turkije destijds. Mijn tweede punt. Zeer kritisch. Hier en daar een stomp in de maag en voor mij als westerling onbegrijpelijk. Ontroerend. Ik was nog wel minuten stil na de film.

Ten derde, de minpunten: de montage vond ik vaak belabberd. En daardoor kwamen een aantal gebeurtenissen niet goed uit de verf. Beste voorbeeld is de eliminatie in de trein.

Al met al is dit een aanrader voor de cinefiel. 4 sterren.

De bans van de films van de Koerd Yilmaz Güney werden opgeheven in Turkije in 1992. Pas in 1999 draaide Yol in de Turkse theaters. Met 1 aanpassing: als de hoofdrolspelers op plaats van bestemming komen, komt er in beeld te staan waar ze zijn. Behalve bij de sequence in Koerdistan, daar komt het niet in beeld.

ik heb deze film 25 jaar geleden gezien, maar de scène in de trein, Òwaar het koppel betrapt wordtÒ, is één van de meest aangrijpende die ik ooit gezien heb. Voor de ze scène alleen al verdient deze film 5 sterren.

Een aangename verrassing, deze Yol, al zaten o.a. de soms matige montage en enkele mindere acteerprestaties een vlekkeloze kijkbeurt wat in de weg.
De film legt de vinger op behoorlijk wat wonden en dat is - zeker als 'buitenstaander' die niet al te vertrouwd is met de Turks/Koerdische affaire en tradities die in sommige delen van Turkijke nog steeds sterk aanwezig zijn - erg interessant om te bekijken. Ook bevat de film voldoende momenten van ontroering, het koppel in de trein en (vooral) de laatste scène met Seyit en zijn ontrouwe vrouw in het sneeuwlandschap op kop.
Het duurde even voor ik mee was, maar in het algemeen toch een fijne filmervaring. Een mooie 3,5*


3,5*

Dubbel gevoel. Het overgrote deel van de film is eigenlijk nogal saai, zowel door verhaal als filmerij, maar tegen het einde wordt het drama wel weer goed neergezet. De tocht door de sneeuw is wel het hoogtepunt daarvan, en elk van de verhalen wordt 'mooi' afgerond. Turkije is een complex land, zoveel is zeker, en deze tragedies bieden een fijne indruk daarvan.
De saaiheid overheerst echter, ook door het gebrek aan dialogen en emoties die de karakters diepgang zouden kunnen geven. Laten we dus vaststellen dat als men zich eenmaal door het eerste uur heeft geworsteld, er een aardige film overblijft.

Ultra-controversieel, en goed maar ook. Want wat een wreedheid toch allemaal. Behoorlijk interessant ook om te zien al die verhalen, echter bleef ik de gehele speelduur meer een toeschouwer dan een naaste die de pijn en verdriet volledig voelt. Toch wel aanrader dit.