Irma Vep (1996)

Deze film liet me volledig koud.

Ik vond het geforceerd spontaan geacteerd. Geen verhaal. Matige dialogen. etc. etc.

Heeft nog wel de persprijs van het IFFR 1997 gewonnen. Het zal wel aan mij liggen.

Je bent niet de enige, ik kreeg ook geen grip op deze film

Geslaagde ‘sort of’-komedie die een beeld – zwart, pretentieus en masturbatoir -schetst van de hedendaagse Franse cinema. Regisseur Vidal wil Feuillades Les vampires opnieuw verfilmen en laat voor de lead Maggie Cheung (die zichzelf speelt) overkomen. De opnames zijn niet tot tevredenheid van Vidal die al snel instort en vervangen wordt door een dikke blaaskaak. De fillm lijkt een soort antwoord op Truffauts [La nuit Américaine[/i], hetgeen onderstreept wordt door de aanwezigheid van Jean-Pierre Leaud, die in beide films een belangrijke rol speelt. Maggie Cheung is een echte ster en hoeft in feite niets te doen om het glorieuze middelpunt te zijn. Ze blijft opgewekt en vriendelijk, en vormt zo een fraai contrast met al die Franse eigenheimers. Documentaire-achtig gefilmd, licht van toon en vermakelijk.

Leuke en sexy film, die geen enkele moeite doet Parijs en haar bewoners enigszins flatteus in beeld te brengen.

De laatste minuten zijn waarschijnlijk de meest kunstzinnige uit de filmhistorie.

Wat me waarschijnlijk het meest bij zal blijven van Irma Vep is de muziek van Ali Fourka Toure. Heerlijk! Sowieso kon ik wel genieten van de gehele soundtrack (Gainsbourg, Sonic Youth). Verder heb ik wel een klein zwak voor film-in-film concepten en weet Assayas hier best een naturelle sfeer te creëren.

Gouden tip vanwege de muziek (alleen al)!

Ze veel jaren na "La Nuit Américaine" zit Jean-Pierre Léaud weer in de rats bij het maken van een film, maar echte blikvanger is hij niet, wel de mooie Maggie Cheung en dit in een film die mij in zijn geheel niet echt bekoorde.

Het Franse cinemamaken wordt hier niet echt geprezen "Fransen maken films voor zichzelf en niet voor het publiek. Alleen voor intellectuelen", hoor ik in de film zeggen en het chaotisch, eigenzinnig gedoe van de crew, tijdens hun remake van "Les Vampires", dat toch wel een flink stuk van de film inneemt, moet dat dan maar bewijzen....

Goeie film over een actrice uit Hong Kong die naar Frankrijk komt vanwege een remake van een stomme film. Het komt hier en daar wat ongestructureerd over, maar alle scenes zijn wel vermakelijk. Lekker meta allemaal want het is een film over film. Ook een leuke rol van Maggie Cheung die in feite zichzelf speelt.

Op zichzelf is Irma Vep (1996) misschien niet de meest briljante film ooit. Maar in combinatie met Les Vampires (1915) en Irma Vep (2022) wordt het ineens een heel ander verhaal. De film en de serie zijn leuk in combinatie - de film als kritiek en observatie van de toestand van de Franse filmwereld van de jaren '90, de serie met eenzelfde benadering over de streaming industrie van nu. Met af en toe wat steken onder water - bijvoorbeeld bij de discussie waarom de serie zo lang is, en Assayas even vergeet dat het origineel Les Vampires ook een uur of 8 duurt.

De film is verder alleen al de moeite door de fijne soundtrack en de aanwezigheid van Maggie Cheung die een heerlijk neutrale versie van zichzelf speelt. Misschien nergens met de diepte en breedte van de verwording die Alicia Vikander in de serie laat zien, maar daar is de tijd in de film ook domweg te kort voor.

Met de twee remakes levert Assayas toch maar mooi een meesterwerk af, een tweedelige kritiek op de filmwereld via een film in een film, en dan vullen de film en de serie elkaar nog heel fraai aan ook. Erg knap.

Ik weet het niet... Misschien ooit...

Toch bedankt voor de tip.

Vergeleken met de serie rauwer, organischer, sfeervoller, maar minder grappig en minder uitgewerkt. Irma Vep is tamelijk ongepolijst en dat heeft op zich wel wat. Ik begrijp echter dat Assayas hier nog niet mee klaar was.