Ju Dou (1990)

Ik vroeg me altijd al af waarom deze en bijvoorbeeld Happy Times wèl zo goed op dvd verkrijgbaar hier zijn/waren en de visueel veel mooiere pareltjes van Zhang Yimou 'Raise the Red Lantern' en 'Shanghai Triad' niet!

Vooral dat van "Raise the Red Lantern" verbaast me zeer. Is nota bene in 1992 door de Volkskrant lezers met grote voorsprong uitgeroepen tot beste film van dat jaar.

Kan niet anders dan een rechtenprobleem zijn. Die film is volgens mij nergens in Europa verschenen (wel in de VS en Azie trouwens).

Shanghai Triad zag ik deze week nog in de FNAC op DVD liggen, niet eens in de import sectie. Er is weer een nieuw Aziatisch label bij dat zich meer richt op serieuzere arthouse, zal volgende keer eens letten op de naam.

Minder goed dan to Live en Shanghai Triad. Nogal afgeraffeld einde, ondanks sterke bijrol van de zoon. De belichting vond ik ook een beetje tè opvallend en de wapperende doeken en andere objecten deed me weer denken aan de kitch van zijn latere films. Op een of andere manier is de film ook te kort. Had iets verder afgewikkeld mogen worden, vooral op het eind.
Desalniettemin genoeg moois te zien in deze lyrische Chinese noir.

Zhang vind ik een goede regisseur en ik heb een zwak voor Li Gong, maar helaas is dit tot nu toe de minste die ik van hen heb gezien. Desalniettemin zeker niet slecht.

Visueel is Ju Dou in orde, iets waar Zhang bekend om staat. Aardig sfeertje in de oude ververij en een sterke soundtrack. Een paar interessante personages waaronder Ju Dou natuurlijk, de sadistische Jin-Shan en het fucking creepy knulletje die zo in een horror film zou mee kunnen draaien.

Toch kent de film wat mankementjes. Zo zijn de sceneovergangen niet altijd soepel, het camerawerk soms schokkerig en leek de beeldkwaliteit op dat van een VHS tape. Maar bovenal wist het drama me eigenlijk niet zo te raken, wat Raise the Red Lantern bijvoorbeeld wel makkelijk lukte. Daarbij is het einde nogal afgeraffeld waardoor je met nog wat vraagjes blijft zitten.

Verder best onderhoudend, maar het grootste knelpunt is toch wel dat ik niet werd geraakt door de film. Een ander eind of iets beter samenspel tussen Gong en die neef (chemie was niet altijd even sterk) hadden daar wat aan kunnen doen.