20,000 Years in Sing Sing (1932)

Het zou zo maar kunnen dat Curtis hiermee bepaalde elementen van een gevangenisfilm introduceerde; zo een waar een vleugje van zus en zo in zit. Best aardig dus.

Kijkende naar Tracy kreeg ik continu een een James Cagney gevoel. Nu las ik dat Cagney oorspronkelijk verbonden was maar de rol niet kon spelen door problemen met Warner over een contract. 3 sterren

Michael Curtiz is een vakman. Eigenlijk vreemd dat de regisseur van Casablanca, Angels with dirty Faces, Yankee Doodle Dandy en The Adventures of Robin Hood relatief onbekend is.

Ook in deze vroege pre-code Hollywood film laat hij zie hoe goed hij is. Mooie strakke spelregie, fraaie actiescenes en mooi gebruik van camera en belichting.

Spencer Tracy (inderdaad als vervanging van de oorspronkelijk gecaste James Cagney) en Bette Davis spelen in het begin van hun carriere eigenlijk a-typische rollen. Dat gaat Tracy behoorlijk goed af. Hij speelt met overtuiging een 'tough guy', hard en geweldadig.

Bette Davis is als gangsterliefje bijna onherkenbaar. Ook zij speelt met overtuiging, maar haar latere klasse komt nog niet helemaal uit de verf.

Van de overige acteurs valt vooral de zeer naturel spelende Arthur Byron op in de rol van de gevangenisdirecteur. Het samenspel tussen hem en Tracey is van een zeer hoog niveau.

Verder viel me op dat de film een nauwlijks verborgen links-liberale ondertoon had, waar meerdere keren vrij expliciet wordt verwezen naar het feit dat 'alle mensen gelijk zijn', en dat het mogelijk is dat een misdadiger zijn leven betert.

Goede film van Michael Curtiz waarin Spencer Tracy in feite James Cagney doet vergeten en waarin Bette Davis erg glamourachtig overkomt.

Doorheen de lotgevallen van het hoofdpersonage worden toch punten aangeraakt, verband houdend met het gevangeniswezen, zoals poging tot omkoping, de rol van de gevangenisdirecteur, vrijlating onder voorwaarden (erg actueel vandaag nog), de doodstraf.....

In feite doet de film er niet gewichtig over maar raakt ze toch aan en vergeet natuurlijk niet edelmoedigheid, opoffering en zelfkritiek, typisch voor de Amerikaanse filmmentaliteit, in te lassen.

Geen meesterwerk maar degelijk en vlot.

Ain't he got cute legs, like Marlene Dietrich

Ik dacht dat ik ondertussen wel alles van Bette Davis had gezien/opgenomen van TCM maar zo af en toe weet de zender me toch nog opnieuw te verbazen door een meer onbekendere film weer onder het stof vandaan te halen. Waarom 20,000 Years in Sing Sing onbekend is (hier op MovieMeter heeft de film maar 22 stemmen, inclusief die van mij), is mij een raadsel want dit is de enige film waar Davis en Tracy het scherm delen en dat is toch wel wat speciaal als je het mij vraagt. Vanwege zijn korte speelduur en de op het eerste zicht atypische rollen van Davis en Tracy is de film de rest van het oeuvre van de actrice met de vreemde ogen voorgeschoten maar ik heb daar geen spijt van.

Gewoon omdat dit een degelijk gevangenisdrama is. Fijn ook dat ik eindelijk nog eens 4* aan een film van Michael Curtiz kan uitdelen want zijn films met Erroll Flynn waren eerlijk gezegd toch niet aan mij besteed. Je ziet wel dat de man een zekere klasse heeft qua filmen maar het kwam er nooit echt volledig uit. Soit, hier is dat dus wel het geval en het is opvallend hoe menselijk Curtiz zijn gevangenis toont. Deze keer geen aloude strijd tussen de gevangenen en de überslechte gevangenisdirecteur maar gewoon een verhaal rond menselijkheid en compassie. Op zich is dit voor de rest wel een redelijk standaard verhaal (voelt inderdaad wel erg James Cagney-achtig aan) maar juist door bovengenoemde elementen heeft 20,000 Years in Sing Sing toch een soort verfrissing die andere films van deze ouderdom vaak niet hebben.

20,000 Years in Sing Sing moet zowat de oudste Bette Davis film zijn die ik ondertussen heb gezien. Op haar 24e was ze nog maar een goed jaar aan het acteren en had ze nog maar een handvol films op haar naam staan. Een schril contrast met het oeuvre dat ze uiteindelijk bijeen zou spelen maar het is wel leuk om te zien dat haar klasse hier al komt bovendrijven. De rol van Fay is ook een compleet atypische Davis rol en voor de eerste keer vind ik haar hier erg aantrekkelijk overkomen. De rol van gangsterliefje gaat haar eigenlijk erg goed af. Maar het is Spencer Tracy die me het meest weet te verrassen. Een goed anderhalf jaar geleden had ik mijn eerste kennismaking met de acteur via Adam's Rib en die film viel me eigenlijk zo lelijk tegen dat ik niet echt veel zin had om nog meer van de acteur te zien. Ik kwam hem echter meer en meer tegen (voornamelijk omdat hij 9 films heeft gemaakt met Katherine Hepburn) en hij steeg meer en meer in mijn achting met zijn rol in Fritz Lang's Fury als hoogtepunt. Dit kan zich echter met gemak tot zijn beste rollen scharen en hij doet je compleet vergeten dat dit oorspronkelijk bedoeld was als film voor James Cagney. De chemie tussen beide is in ieder geval erg aanwezig. Geslaagde bijrol ook nog voor Arthur Byron die hier de rol van de gevangenisdirecteur op zich neemt.

Erg aangenaam verrast in ieder geval. Curtiz regisseert op een getogen manier die perfect past bij de sfeer van dit gevangenisdrama. Het is echter dankzij een erg sterke Bette Davis en Spencer Tracy dat 20,000 Years in Sing Sing een film is die meer aandacht verdient, juist vanwege het feit dat beiden hier een rol spelen die je niet direct met hen zou associëren. Aangenaam verrast.

4*

Een onderhoudende klassieker uit 1932 waarin oorspronkelijk James Cagney de hoofdrol zou vertolken.

Echter gaf zijn contract bij Warner Bros. Pictures problemen.

Hij werd vervangen door Spencer Tracy.

Verder speelt Bette Davis de minnares van Tracy's personage.

Schrijver Michael E. Lawes was tijdens de opnames zelf directeur van de Sing Sing-gevangenis, en gaf toestemming om zowel binnen als buiten de cellen te filmen.

3,5 *