Mystery of the Wax Museum (1933)

leuk om te zien waar House Of Wax ( 2005 ) van geinspireerd is.

Aardig filmpje.

Acteerwerk is erg tenenkrommend maar dat mag de pret niet drukken want de sfeer doet zijn werk. Jammer van Fay Wray, leuke vrouw maar krijg een beetje een hekel aan haar screamer rolletjes. Curtiz weet met zijn regie toch nog wat van te maken en leuk om te zien waar de meest recente House of Wax zijn inspiratie vandaan heeft gehaald, want het is een misvatting dat dit een remake is van deze of de House of Wax van 1953.

3,5*

De ietwat te drukke rol van Fay Wray en de overdaad aan oubollige komische noten doen toch wat afbreuk aan deze film. De sfeer en een prachtige finale maken veel goed. Het nut van de aanwezigheid van de doofstomme man (die trouwens wel een beetje wordt afgeschilderd als een gestoorde maniak) begreep ik niet helemaal. > 3*

Erg onderhoudende film met schitterende decors en een aantal sfeervolle griezelscènes (met name de openingsscène en de spetterende finale), maar het scenario is nogal warrig en onevenwichtig. Vooral de merkwaardige mix tussen griezel en detective werkt niet altijd. De scènes met de ratelende Glenda Farrell, de cynische hoofdredacteur en de bikkelharde politieagenten lijken wel uit een film noir te zijn geplukt en staan nogal haaks op de stijlvol belichte griezelscènes met Fay Wray (als klassieke dame-in-nood) Lionel Atwell als de gekke kunstenaar.

Wel erg leuk om eens een film te zien in two-color Technicolor. Het geeft de film in elk geval een heel aparte look.

2.5 sterren.

Het verbaasde me tijdens het kijken hoe goed deze film er nog uit ziet. Niet alleen het kleuren pallet zorgt voor een wat modernere look , ook qua beeld oogt het wat duidelijk dan bijvoorbeeld King Kong uit diezelfde tijd. Wat betreft de acteurs: Lionel Atwill als Ivan Igor kwam lekker sinister over en zijn verbrande gezicht oogde net wat enger dan in de ’53 versie met Vincent Price. Glenda Farrell (Florence Dempsey) is niet alleen een ondeugende meid en een ware schoonheid, ze acteert ook nog erg goed voor een film uit de jaren 30. Fay Wray (Charlotte Duncan) doet waar ze in King Kong ook al goed in was: gillen als een bezetene!

Verder is deze film qua uitwerking op sommige vlakken iets beter dan de ’53 versie maar op sommige vlakken ook weer wat minder. Het verhaal wordt wat vlotter verteld maar in de remake met Vincent Price worden bepaalde dingen beter uitgelegd. De sets zijn min of meer beter dan bij de ’53 versie. Het lijkenhuis oogt stukken imposanter en de kelder waar de was wordt gegoten is groter dan bij de remake. Enkel sommige sets zoals de ruimte vóór de kelder en het 2e museum ogen wat simpeler in minder sfeervoller dan in de remake. Al met al prefereer ik deze versie net iets boven de ’53 versie maar van beide films kon ik meer genieten dan de 2e remake uit 2005.

Net wat beter dan de versie met Vincent Price. Vond de film opvallen fris voor zijn leeftijd en het gebrek aan bombastische muziek, wat de remake verpestte imo, maakt deze horror wat fijner te volgen. Het uitgangspunt is toch geniaal en zie het liever wat subtieler aangepakt. Daar slaagde dit origineel beter in. De reporter begon op een gegeven moment behoorlijk te irriteren, maar over het geheel deden de acteurs het prima. Jammer dat dit niet in de 70's of 80's is geremaked. Had nog een horrorklassieker uit kunnen komen.
3,5*

Fijne griezelfilm die, zoals velen hier reeds aangestipt hebben, er verrassend 'clean' uitziet voor zijn leeftijd. Het ratelende "Howard Hawks"-achtige journalistenduo (journaliste - hoofdredacteur) is, laat ons zeggen, een typische 'ziekte' van die tijd: bij momenten entertainend, maar té hectisch en vaak ook te potsierlijk (dit werkte echter wél bij "His Girl Friday"). Ook het einde van de film viel hierdoor een beetje in het water vond ik, werkelijk een bizar einde.

Deze originele 'House of Wax' blinkt hoofdzakelijk uit door sfeervol gebruik van schaduwen (en belichting tout court), enkele indrukwekkende sets en een handvol scènes die ouderwets griezelig aanvoelen.
Wanneer er vergeleken moet worden met de Vincent Price-film, dan komt deze wat mij betreft nagenoeg op gelijke hoogte: op sommige punten scoort hij beter, op andere dan weer net ietsje minder (het verhaal werd in de remake iets beter verteld heb ik in de indruk).
Een standaard 3,5*.


3,5*