El Bola (2000)

Een erg mooie film, ik heb hem twee jaar geleden op het festival van gent gezien, maar ontdek pas vandaag dat ik nog geen stem heb uitgebracht. Erg intiem, met een aantal schitterende acteurs, het enige wat ik minder goed gedaan vond was dat kindermishandelinggedoe, dat maakt van een kleine, charmante film ineens een film die de wereldproblematiek wilt aanpakken, en dat pastte er niet bij. Ik wil niet zeggen dat kleine films geen grote problemen mogen aanpakken, of dat ze altijd happy moeten zijn, absoluut niet, maar op de een of andere manier vond ik dat deze film daar niet mee moest beginnen. Ook niet omdat ik kindermishandeling een stom thema vind of zo, gewoon, het pastte niet in deze film, en het deed me ook erg weinig.

Inderdaad een prachtige film een dikke acht dus 4*

Zelden zo'n goede drama-film gezien, die vanaf begin tot eind boeiend blijft. *3.5*

Laten we hopen dat er genoeg mensen zijn die dat wel doen. Anders is het goed mis met de mensheid. Ik weet niet of het realistisch is dat je er zoveel problemen mee krijgt. Zeker niet met de getuigen die er van het laatste voorval zijn.

Verder vond ik het juist een opvallend onsentimentele film over kindermishandeling. Het bleef allemaal mooi klein. Ik ben het met Linda eens dat die treinscenes een beetje tè waren, zeker in vergelijking met de toon van de rest van de film. Maar toch een heel aardig, oprecht, klein drama.

3.0*

Viel mij ook op. Vond ik desondanks niet storend.

Ik heb 'El Bola' op tv gezien. Toen ik eraan begon dacht ik bij mijzelf, nou moet maar ik heb verder niets te doen en dit was de beste film die ik kon vinden die avond... En na het gekeken te hebben ben ik ook erg blij dat ik em gekeken heb, ik vond het een hele goede film. Zo goed dat ik het 4,5* waard vind.

Ik vind naast het goede verhaal vooral de achtergrond, de stad waarin zich alles afspeeld heel mooi, het creeert een ideale sfeer voor deze film. Ik persoonlijk vind de plaats waar alles zich afspeelt trouwens heel belngrijk. Dit mis ik meestal bij de meeste USA films. Japanse films hebben dat weer heel sterk.(En Deze ook)

En vandaag alweer een goede film uit het land van de de flamengo gezien! Fantastisch hoe de regisseur erin slaagt om een standaardverhaal om te bouwen naar een sfeervolle repo/relaas van een jongen die mishandeld wordt.

Goede opbouw van de film ook! Daardoor werd het pijnlijk om te zien hoe Pablo het goed kon hebben maar het ook vaak slecht had, zeer representatieve film met kwajongensstreken en meer. 4*

Vrij goede film die uitblinkt in soberheid en daarom een stuk realistischer en aangrijpender overkomt dan soortgelijke, maar meer dramatische films. Verder ook erg goed geacteerd door elk personage, wat het nog geloofwaardiger maakt. Maar zoals vaak met Spaanse cinema voelde ik me nooit echt betrokken bij wat zich op het scherm afspeelde...

Om eerlijk te zijn heb ik 'El Bola' maar met een half oog gezien, en daarom krijgt de film het voordeel van de twijfel. Opvallend was het mooie kleurenpalet en het redelijk aangerijpende scenario dat de valkuilen van "droog sentiment" behendig weet te ontwijken. Mañas heeft de neiging om de finale nogal op te blazen, maar hij komt op zijn pootjes terecht met het sobere, ontroerende eindshot. Om zeker eens te herzien.
2,75*

Beetje TV-film achtig overkomend, maar toch goed! De film ontwijkt goed vals sentiment. Prima acteerwerk van alle betrokken!

Zeer sterk spelend vond ik Manuel Morón, de vader van 'el Bola'. Wat een gluiperd! In 'la Noche de Girasoles' vond ik hem ook al opvallend sterk.

De treinscènes vond ik juist wel goed in de film passen! Juist erg functioneel.

De vader van Alfredo berispt zijn zoon namelijk nadat hij en Pablo zijn opgepakt:

'Het is stom en ik deed ook niet mee!', sputtert de jongen tegen.

'Nee, jij bent juist slim! Je gaat er lekker bij zitten om toe te kijken hoe één van je vrienden aan flenters wordt gereden!', bijt vader hem dan toe! Met andere woorden: je doet het zelf wel niet, maar je grijpt niet in en laat het gewoon toe. En je wordt toch óók gekwetst als het fout gaat.

Vader komt later zelf voor eenzelfde dilemma te staan. Het mishandelen van Pablo gebeurt voor zijn ogen, maar eigenlijk durft hij (in eerste instantie) niet in te grijpen.

Bovendien laten de treinscènes ook nog eens zien dat - ook in Madrid- er geen hol te doen is voor kids van die leeftijd. Waardoor ze dit soort rottigheid uit gaan halen!

4 of 5 jaar geleden één keer gezien tijdens een filmfestival op school; ben de film nooit vergeten.
Aangrijpende film en zeker de moeite waard.

Beetje jammer dat José een tattoo zet bij zijn veel te jonge zoontje. Erg onrealistisch voor iemand met zo'n moreel kompas.

Bescheiden drama dat (gelukkig) nergens echt te sentimenteel wordt. Wat me vooral opviel was het goede acteerwerk van de jeugdige acteurs, wat toch wel belangrijk is in een drama dat realistisch gebracht wordt. Ik lees hier dat velen het onrealistisch vinden dat iemand een ander zou helpen wanneer die zich in een hulpeloze situatie zou bevinden als 'El Bola', maar ik ben ervan overtuigd dat in een geval van mishandeling er toch al snel iemand van buitenaf dit opmerkt en ook helpt. Al zal dit natuurlijk ook wel niet altijd het geval zijn, Pablo heeft dus ook wel geluk gehad dat er mensen zijn die om hem geven. Maar naast het aardige verhaal, weet de film soms ook te verrassen met mooie beelden, de trein-scènes en de wat duistere scène(s) in het ziekenhuis of in het appartement van Pablo makan dat duidelijk. Weer een aangrijpend drama uit Spanje.

3.5 sterren

Mooi Spaans drama met de juiste toon. Ik vond de opvang bij de liefdevolle en wat alternatieve familie helemaal niet zo vreemd, misschien was het wat logischer geweest bij zo'n ernstig mishandeld jongetje de politie in te schakelen. Maar voor het verhaal was dit helemaal niet zo vreemd. De vader zal ook wel met een trauma hebben gezeten, zoontje overleden enzo. Dat geeft het verhaal nog een extra dimensie, waarmee ik natuurlijk zijn gedrag niet goed praat.

Ik vond het een van de mooiste films die ik de laatste tijd heb gezien. In het begin lijkt de film ene verhaal e worden met als thema de vriendschap tussen pablo en alfredo, beiden een beetje anders dan de rest maar niet zo dat het outcasts zijn. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat er met pablo heel iets anders aan de hand is. Ik vond dat knap uitgewerkt tot het einde toe. De vader van pablo kwam heel overtuigend over, tot mijn spijt heb ik een dergelijk figuur in mijn omgeving gekend: naar buiten een sympathieke, hardwerkende man en binnenskamers een man die zijn frustraties botviert op zijn zoon. Heel goed neergezet die rol! Dat de vader van alfredo wel te hulp schiet is misschien niet zó voor de hand liggend, maar het gebeurt gelukkig wel, ook in Nederland.

Sterke film hoor, en een mooi oprecht drama ook.

Het acteerwerk is buitengewoon goed. De volwassenen spelen goed, maar het zijn vooral de twee jongens die indruk maken. De vriendschap tussen Pablo en Afredo is mooi opgebouwd en dat geldt in feite voor de gehele film. Het voelt heel oprecht, heel eerlijk en het komt allemaal buitengewoon geloofwaardig over.

Het gebeuren met Pablo en zijn problemen wordt mooi uitgewerkt. Het is een lastig onderwerp om aan de kaak te stellen en dat zie je hier ook duidelijk terug. Ik had op een gegeven moment echt medelijden met Pablo. Het was mooi dat hij af en toe kon wegvluchten bij Alfredo om zo even de ellende te vergeten. Verder waren de treinscènes wel mooi om te zien en daarnaast pasten ze goed in het verhaal. Wel was ik even bang dat het mis zou gaan met Afredo hierbij, om alles zo extra dramatisch te maken, maar gelukkig trapte de regisseur niet in die valkuil en werd het nooit overdreven sentimenteel.

Krachtig en meeslepend, dat is El Bola voor mij.

4,0*