Primary Colors (1998)

redelijk interresante film.

Deze vond ik net iets minder dan Wag the Dog. Travolta zet wel een goede smooth talker neer.

Leuke en interessante film over de presidentscampagne in de VS. Wel erg gemodelleerd naar Bill en Hillary.

Goh, wat een goeie Bill Clinton-imitatie van Travolta. Die imitatie is eigenlijk beter dan de film, waarin net wat te weinig gebeurt om echt boeiend te blijven. De ontknoping is wel mooi. Dat dan weer wel (sorry, Hans Teeuwen gekeken). Melodramatisch, maar mooi.

Natuurlijk moet sensatiezucht het aanvankelijke motief zijn geweest voor het maken van deze film, maar vreemd genoeg wordt er uiteindelijk nog behoorlijk intelligent omgegaan met het gegeven dat juist die sensatiezucht het politieke klimaat in Amerika dreigt te verzieken.

De film doet overigens veel denken aan een totaal fictieve en in mijn herinnerering betere film uit 1972: The Candidate, met die andere Clinton-lookalike, Robert Redford, als presidentskandidaat. Ook daarin was de hamvraag hoe ver je moet gaan om president te worden.
***

Aan het begin van de film wordt uitgelegd hoe dat zit met het handen schudden wat de president doet (dit geld overigens ook voor ieder ander mens die dit doet). Bij mensen waarbij hij zijn ene hand op die van de andere persoon legt en dan nog zijn hand schudt met zijn andere betekent dat het een persoon is die een speciale betekenis voor hem heeft. Dit soort details zorgen ervoor voor een goeie belichting van veel zaken rondom de president.

Deze film viel me alles mee, de drama element kwam goed over, en de komische stukken waren ook leuk. Leuk geacteerd.

Dus..3*

Ik dacht ik ga s lekker voor deze film zitten en wachten op t moment dat hij president wordt en door een seksscandaal een fictieve oorlog verzint.

Blijkbaar had ik twee films door elkaar gehaald.

Film is gewoon leuk vermaak met een Travolta die een schitterende Clinton-kloon neerzet.
Bates was idd geweldig als side-kick maar Thornton vond ik juist niet passen in deze film.

Verassend leuke film, in grote lijnen gebaseerd op het leven van Bill Clinton. 3,5*

En tegelijkertijd op de ARD in breedbeeld; weet je meteen wat je mist.

Komt wel erg vaak op tv, deze film.

Travolta is te overduidelijk op Clinton gebaseerd. De manier van praten, bewegen, etc.: het is voor te stellen dat Travolta als een soort Paul Groot de video heeft aangezet, de maniertjes heeft geobserveerd en heeft geprobeerd ze over te nemen. Maar waar Groot daarin ogenblikkelijk weet te slagen, duurde het even voor Travolta me overtuigde. Dat deed hij uiteindelijk wel. Het stel Bill en Hillary (hier John en Susan meen ik) is een intrigerend koppel en wordt door Travolta en Thompson (en de schrijvers) ook intrigerend gehouden, wat ik knap vind, want hun beweegredenen zijn me een raadsel.
Lester speelt fijn de al-observerende medewerker en Tierney heeft het cynisme altijd goed in de vingers. Ook Bates speelt een mooie rol.
En toch mist deze film iets. Het loopt niet echt. Het blijft ook iets tv-filmerigs houden. Leuk om gezien te hebben, maar niet echt voor herhaling vatbaar.

redelijk leuke film. sommige grappen waren leuk ik heb me wel vermaakt..3*

ik vond de film super.
ik had het gevoel dat de waarheid over hoe het echt gaat met de elections deels naar boven is gekomen.
travolta was er natuurlijk ook goed in.
geen geklaag hier.

Heerlijke politieke satire met prima acteerprestaties en geeft bovendien een leuk kijkje achter de schermen bij de weg die men moet afleggen om president te worden. Vond John Travolta het prima doen als Clinton-imitatie, en ook Emma Thompson als ijskoude bitch. Heb me de hele film prima vermaakt. 3,5*

Op een gegeven moment toch naar de hoes moeten kijken om te zien hoe lang de film nog zou duren. Maar echt vervelen deed hij nooit.

Goh dit is een film waar 'k niet echt een slecht woord over heb, want hij viel beter mee dan verwacht. 'k had een beetje gevreesd dat het een saaie film ging zijn, maar het viel gelukkig heel goed mee, want 'k heb zelfs een paar keren moeten lachen. Eens interessant om te zien hoe het er tijdens zo'n voorverkiezing aan toe gaat.
Dit is waarschijnlijk de eerste film waarin Billy Bob Thornton zo'n serieuze rol speelt. John Travolta deed het absoluut ook niet slecht als "Clinton", waar het personage duidelijk op gebaseerd is.
Ondanks de positieve kritiek, is het niet echt een film dat 'k nog eens direct wil terug zien. Goed voor een keertje.