Gycklarnas Afton (1953)
Alternatieve titels: Sawdust and Tinsel, De Spullebaas

18 stemmen | gemiddelde 3,36
Zweden
Drama93 minuten
geregisseerd door
Ingmar Bergmanmet
Åke Grönberg,
Harriet Andersson en
Hasse EkmanAlbert is een wat melancholische man die zijn leventje opgeeft om een vrijbuitersbestaan als circus-directeur te leiden. Hij heeft vrouw en kinderen achtergelaten, en krijgt een relatie met circus-artieste Anne. Zij op haar beurt wordt verliefd op een jongere acteur, die Albert bovendien belachelijk maakt. Een confrontatie kan niet uitblijven.
[permalink] geplaatst op 16 juli 2004, 3:44 uurWaarom wordt deze film vergeten als het om Bergman op DVD gaat? Dit moet volgens meerdere bronnen een van zijn betere zijn. Een rechtenkwestie vrees ik.
FisherKing
[permalink] geplaatst op 16 juli 2004, 9:15 uurEn niet te vergeten Kvinnodröm.
[permalink] geplaatst op 6 februari 2007, 3:16 uurSchijnt eind mei dan toch echt bij Tartan uit te gaan komen.
3,0
[permalink] geplaatst op 15 juli 2007, 10:16 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenTegenvallende Bergman. Een film over eigenbelang en dat dat niet altijd goed afloopt. De gebeurtenissen en afloop daarvan zijn wel erg voorspelbaar en het gevecht + vernedering in het circus is cinematografisch een mix van briljantheid en van b-film-niveau. Daarnaast is het acteerwerk van Anders Ek als huilende clown Frost om te janken. Ach, Harriet Andersson, een van de muzen van Bergman, speelt weer uitstekend.
Zielige Bergman en Andersson, net als Sommaren med Monika werd Gycklarnas Afton in de VS uitgebracht als seks-film. Oke, oke, de borsten van Andersson hebben veel moeite niet uit haar korset te springen, maar goed, dan kun je het gros van de kostuumdrama's wel exploiteren als seksfilms...
Ik kom niet verder dan 3 sterren, blijft niet echt hangen.
4,0
[permalink] geplaatst op 29 december 2009, 15:31 uurDeze film gisteravond op dvd gezien, hoewel een van de minder bekende films van Bergman was ik aangenaam verrast.
De film heeft duidelijke aanknopingspunten met Ansiktet (Facade, 1958) waar het een voorloper van lijkt. In beide films staat vernedering centraal maar in Gycklarnas Afton wordt dit thema via verschillende personages en op verschillende manieren getoond.
Onterecht behoort deze film tot de minder bekendere van Bergman, het thema wordt goed uitgediept en er zitten schitterende
filmshots in.
Zeker zien dus als je een liefhebber van Bergman bent

4,0
[permalink] geplaatst op 23 november 2010, 0:39 uurBergman's eerste meesterwerk, en zelfs binnen een oeuvre dat toch al niet om zijn rozengeur en manenschijn bekend staat, is dit nog een van de meest rauwe films. De misere is - i.t.t. zijn beroemdere latere films - niet existentialistisch; maar ook binnen de context van 'het leven' laat Bergman hier zien bepaald geen optimist te zijn. Ake Gronbergs personage deed me iets of wat denken aan Jannings in Die Blaue Engel, maar dan zonder de redemptieve, masochistische dimensie. Vond bovendien Anders Eks huilende clown juist een zeer sterk tragisch personage. Oh en Harriet Andersson is potverdikkie mooi! Ruime 4*