The Blue Max (1966)

Dit was vroeger een leuk spelletje op de Commodore 64

ach....die goeie ouwe tijd

Wie?

Dit is inderdaad een unieke film met een mooie, dramatische en bombastische soundtrack, vooral bij het intro. Het grootste minpunt, ook enigszins een afknapper, is dat de beelden van de hoofdrolspelers in de cockpit nep zijn. Betreft dat aspect doet de film onder voor soortgenoot The Battle of Britain, hoewel deze film qua script en acteurs weer hoger scoort. Verder is het beeld wat deze film schetst over de loopgravenoorlog erg realistisch en indrukwekkend. Ik kreeg bijvoorbeeld kippenvel van de beelden van het slagveld, met al die soldaten. Die cinematografie was van het niveau Lawrence of Arabia en Dr. Zhivago. Deze film heeft het in zich om te promoveren naar een hogere beoordeling, maar daarvoor wil ik de film eerst in HD zien.Tot die tijd een 3.24 ster.

Goede, typische jaren '60 oorlogsfilm, die dit keer evenwel niet over WO II gaat maar wel over Wereldoorlog I.
Prima vertolkingen van een bekende cast uit die tijd met George Peppard in de hoofdrol.
Prachtige beelden ook, zeker die van de luchtgevechten, toch goed gedaan gezien, de middelen die men toen had, en daarom wordt de film wel eens vergeleken met de veel recentere 'Flyboys', alleen zijn de beelden uit deze laatste prent nog veel beter, maar dat heeft dus te maken met het gebruik van special effects, waar men in de jaren '60 alleen maar van kon dromen.
Meer dan 2,5 uur duurt deze film, maar hij is zo boeiend dat het zo voorbij is.

Inderdaad een typische jaren 60 oorlogs film. Alleen dit keer speelt het zich af in de eerste wereld oorlog.
Niet heftig, maar toentertijd wel een spektakel. Er bestaan betere maar ook dit is zeker een aangename film. Vooral de rollen werden degelijk neergezet door Peppard, Mason en Andress.
De film mag er zeker wezen. 3,5.

In de omgang scheen George Peppard een behoorlijke pain in the ass te zijn. Onze Hannibal past daarom wellicht uitstekend in het uniform van de hoofdpersoon Bruno Stachel. Behalve dat The Blue Max een uitstekende oorlogsfilm is, is het ook duidelijk een film over sociale klassen. Het is de arrogante en ambitieuze Bruno Stachel van lage komaf die het behalve tegen Engelse dubbeldekkers ook opneemt tegen zijn medepiloten die stuk voor stuk van adel zijn. In het laatste geval niet letterlijk uiteraard (al is het een leuk idee voor een grindhouse filmpje). Het is interessant om te zien hoe mentaliteiten botsen. Voor beide kampen valt wel wat te zeggen. Het is alleen wel dat er naar verhouding meer gekibbeld word, dan dat we daadwerkelijk luchtgevechten zien. Mij maakt het niets uit, want de gevechten zien er goed uit. Ook het handjevol shots van de veldslagen zijn erg mooi. Niet in de laatste vanwege het grote aantal manschappen dat het beeld vult, maar ook door de indrukwekkende grauwe kleuren.

Je moet tegen de traagheid van films uit de jaren ’60 kunnen om dit te waarderen. Het is jammer dat er nergens echt sterke passages zijn, al is het toch wel de moeite waard om Bruno Stachel over lijken te zien gaan voor een eremedaille. Een van de betere WOI-films.