The Loneliness of the Long Distance Runner (1962)
32 stemmen | gemiddelde 3,65
Verenigd Koninkrijk
Drama104 minuten
geregisseerd door
Tony Richardsonmet
Tom Courtenay,
Michael Redgrave en
Avis BunnageColin Smith is een jeugdige delinquent, die gepakt wordt tijdens een overval. Hij wordt naar Borstal, een jeugdinstelling gestuurd. Zijn naam rijst daar snel doordat hij een enorm talent voor hardlopen heeft. Ook de directeur van de instelling merkt dit op en wil met Colin een loopwedstrijd winnen tegen een rivaliserende tuchtschool. Tijdens zijn lange trainingen krijgt Colin de mogelijkheid diep na te denken over zijn leven.
[permalink] geplaatst op 30 december 2004, 17:41 uurVerdorie, gemist
.
3,5 [permalink] geplaatst op 25 februari 2005, 4:17 uurMooie film, prachtige titel. Typisch Brits, maar toch enigszins beïnvloed door Les Quatre Cent Coups van drie jaar eerder zo lijkt het. Maar dan met een veel Britser gevoel van klassentegenstellingen. Richardson heeft gevoel voor gezichtsuitdrukkingen. Fraaie rol van Courtenay.
Dikke 3.5*
[permalink] geplaatst op 25 februari 2005, 10:07 uur starbright boy schreef:
Mooie film, prachtige titel. Typisch Brits, maar toch enigszins beïnvloed door Les Quatre Cent Coups van drie jaar eerder zo lijkt het. Maar dan met een veel Britser gevoel van klassentegenstellingen.
Het is een bewerking van een erg bekend verhaal van Sillitoe, lijkt me sterk dat dit gebaseerd is op de film van Truffaut.
3,5 [permalink] geplaatst op 25 februari 2005, 13:04 uur Dat weet ik. Maar het feit dat het verfilmd is en hoe het stillistisch eruit ziet vond ik toch lijken op een duidelijke invloed. Ik kan me niet voorstellen dat Richardson niet is beinvloed door die film eerlijk gezegd.
4,0 [permalink] geplaatst op 28 februari 2008, 13:26 uur The Loneliness of the Long Distance Runner (Tony Richardson, 1962)
Als reactie op de Franse Nouvelle Vague kwam de Engelse filmcultuur met een kortstondige opleving via sociaal-realistische films over 'angry young men' (de zogenaamde Kitchen Sink). The Loneliness of the Long Distance Runner, gebaseerd op het gelijknamige korte verhaal, is één van de hoogtepunten van die filmbeweging. Het verhaal speelt zich af in een tehuis voor criminele jongeren waar ze via sport en discipline weer op het rechte pad worden gebracht. De hoofdrolspeler is een talentvolle hardloper en het lijkt alsof het systeem hem op het lijf geschreven is. Via langdurige flash backs kom je achter zijn jeugd en waardoor hij langzamerhand op het criminele pad is geraakt. Een erg sterk verhaal waarbij ik me wel stoorde aan de slapstick-achtige muziek en de niet passende komische versnelde beelden in bepaalde scenes. ****
3,0 [permalink] geplaatst op 28 februari 2008, 23:23 uur Ik ben een groot liefhebber van Engels ‘kitchen sink drama’. Films als This sporting life en Saturday night, Sunday morning. Sober, eerlijk en bepaald minder sentimenteel dan modern navolgers (Mike Leigh, Ken Loach) het vaak brengen. Mijn favoriet is A taste of honey, ook van Tony Richardson. Een film waar The Smiths nog uit citeren (‘The baby has gone/But the baby is real’). The loneliness... is een film over een jongen die op het slechte pad belandt en in een correctie-instituut wordt gestopt. Daar blijkt hij bedreven in rennen, zodat hij de geschikte kandidaat lijkt om de eer te verdedigen in een competitie met een andere school. Individu tegen systeem, maar dan op zijn kitchen sink-s. Niet zo memorabel als is A taste of honey, maar zoals gezegd, ik houd erg van het genre.
3,5 [permalink] geplaatst op 28 februari 2008, 23:37 uur Kitchen sink-drama is een van de cinemahoekjes waar ik dit jaar maar eens in moet gaan duiken. Trekt me wel en ik heb er buiten deze eigenlijk geen gezien (of je zou If... er nog onder moeten rekenen, wat ik soms gebeurd, maar dat lijkt me niet erg terecht).
[permalink] geplaatst op 11 mei 2009, 14:40 uur Misschien een domme vraag, maar valt
Scum(1979) ook onder
kitchen sink-drama?
Helaas ken ik deze titel verder alleen als
het nummer van Iron Maiden...
[permalink] geplaatst op 11 mei 2009, 16:19 uur Meneer Bungel schreef:Misschien een domme vraag, maar valt
Scum(1979) ook onder
kitchen sink-drama?
Denk het wel, althans, het ligt wel in die lijn.
3,5 [permalink] geplaatst op 21 november 2009, 23:51 uur Wel aardig. Vooral Tom Courtenay valt op. Hij is eigenlijk te oud voor zijn rol, maar hij domineert de film door zijn aparte acteerstijl.
Interessant acteur die heel intensief speelt, maar wel geloofwaardig blijft.
In andere films die ik van hem gezien heb vond ik hem ook erg goed.
Jammer dat de psycholoog die uiteindelijk gelijk krijgt weinig in beeld is en uiteindelijk zelfs helemaal verdwijnt.
2,5 [permalink] geplaatst op 23 oktober 2010, 14:37 uur Tom Courtenay speelde erg overtuigend ja. Cinematografisch van stijf tot dynamisch en chaotisch, interessant. Kon trouwens nog het meest genieten van het 'uitstapje' met de meiden. Opvallend ook het slot, bijna iets wat je bij Sartre zou verwachten.
[permalink] geplaatst op 8 november 2010, 1:51 uur De synopsis is reeds 3maal uiteengezet,dus daar hoeven we het verder niet over te hebben.De film doet uiteraard denken aan alle andere AYM-KSR films(net als saturday night etc. is de locus delicti Nottingham),maar ook aan het soort juvenile delinquent -being caught in the system-penitentiary-deprived youth-culture of poverty-playing ball as the only way out of it all-films waar Hollywood er ons tig duizend van geschonken heeft.
Waarbij het verschil natturlijk is dat socialist Sillitoe en in navolging van hem Richardson hun held een wazig soort klassenbewustzijn meegeven,wat dan ook het slot verklaart(wat heeft Sartre daar mee te maken,eigenlijk?Ik ben niet bij).
Courtenay is goed,maar zoals reeds gezegd te oud voor een rol als minor,wat ook voor de meeste van zijn collega's geldt.De slapstick scènes waren idd.wat overbodig,en in Britse films verwacht je sowieso humor van betere kwaliteit.Dat geintje met die regenpijp was wel aardig,trouwens.
