Ahasin Wetei (2009)

Somber en zwartgallig, maar ook hoopvol en mysterieus. Of het (in deze film) iets met Tamil Tijgers van doen heeft weet ik niet, maar er was oorlog in Sri Lanka en het land leeft tussen hoop en vrees. Een jongeman zou de nieuwe verlosser kunnen zijn, maar belandt in een odyssee tussen plunderingen, wilde honden, suikerriet, zijn familie, zijn liefde en zijn gids.

Ongelofelijk krachtige beelden, waarin we in langzame rijders door het prachtige landschap trekken. Een landschap met vergiftigde poelen, bommen en hinderlagen. Minimaal ondersteund door muziek die de beelden kracht bij zetten. Het is geen pamflet, maar de ontreddering en dislocatie na een oorlog worden zijn treffend gevangen. Alleen de wolken en de groene bergtoppen blijven onaangetast.

Zijn eerste film won een Camera d'Or in Cannes geloof ik en deze was succesvol in Venetië, deze regisseur is een blijvertje.

Een vervreemdende ervaring, prachtige beelden en geluid, af en toe een akelige scene. De schoonheid van de natuur in combinatie met de overblijfselen van een burgeroorlog. Vooral die combinatie maakt het een aparte filmervaring, geen contrast, maar een soort vermenging waarin de natuur en de ellende één zijn geworden, achter elke boom schuilt gevaar.

Op de achtergrond zit er ook iets van een verhaal in de film, maar dat deed er voor mij eigenlijk niet toe, de beelden spreken voor zich.

Zie dat dit nog onder Trash Humpers met een armzalige 2,87 ergens onderaan bungelt in de publieksenquete van Rotterdam. Blijf me afvragen wat die mensen daar doen.

Ik zag het ja, en dat terwijl wij nog wel zo ons best hebben gedaan het gemiddelde omhoog te krijgen.

Prachtig film inderdaad, met helaas een publiek dat het bij mij, gezien de vragen bij de Q&A ook niet had gevoeld. Wist niet helemaal wat te verwachten. Heb het vooral ervaren als een film over hoe oorlog je basisgevoel van geborgenheid aantast. Alles is er nog, maar niets is nog als het was. Met af en toe glimpjes van hoop, door de onaangetaste natuur enin zo'n scene als die met de wateremmers. Een samenwerking die tot een rituele dans wordt.

Verre van een pamflet inderdaad. Iemand uit mijn publiek presteerde het om te vragen of de hoofdpersoon een Tamil of een Singalees was. Het veelbetekende antwoord van de regisseur was "A Human Being".

Twee ontdekkingen op een dag.

4.0*

Ze moeten echt stoppen met die Q&A's. Vreselijk