Dead or Alive: Hanzaisha (1999)

Komt ietswat moeilijk op gang maar tegen het einde aan is het een lekker gestoord gangsterfilmpje. dikke 3*

zoals eerder en meerdere malen vermeld:

begin en eind zijn uitstekend, maar tussenin happert het nogal.

(voor mij) een iets mindere Miike

zo een geflipte misdaadfilm Een waanzinnige openingsmontage die pulp fiction doet verbleken, nadien zakt de film tot een modale misdaadfilm om te eindigen met een waanzinnige finale

Eerste Takashi Miike

Ik was al langer van plan om eens iets van Takashi Miike te zien maar het was er nog nooit van gekomen. Voornamelijk wegens twijfels of dit eigenlijk wel iets voor mij ging zijn maar een tijd geleden de Dead or Alive trilogie op de kop getikt alsook Bodyguard Kiba. Het was even twijfelen welke van de twee ik ging kiezen als kennismaking maar dan toch voor de meer bekende van de twee films gegaan.

Het is omdat ik dus nog 3 andere films van de man in huis heb gehaald dat ik hem nog een tweede kans wil geven maar Dead or Alive is niet mijn ding. Het opent nochtans wel heerlijk met een enorm chaotische montage van een aantal moorden maar de film zakt in als een kaartenhuis eenmaal die 5 minuten gepasseerd zijn. Sowieso is het een vreemde overgang maar het werkt ook gewoonweg niet. De leukste scènes zijn dan ook overduidelijk het begin en het einde waar Miike een andere weg inslaat dan met de rest van zijn film. Wat overblijft is een saai Yakuza verhaal dat nooit echt van de grond wilt komen. Ik vrees dat ik hier dan ook wat met de verkeerde verwachtingen aan ben begonnen want ik dacht dat het hier om een A Better Tomorrow variant ging gaan. Qua ranzigheid viel het eerlijk gezegd ook allemaal wel mee. De DVD hoes sprak over kotszakjes bij de hand houden maar met uitzondering van een paar scènes (die op zich nog niet expliciet in beeld worden gebracht zoals de bestialiteit scène) is het allemaal wat overroepen naar mijn gevoel. Al pas ik liever in het algemeen voor dit soort cinema waardoor het gevoel dat ik en Miike geen goede combo zullen zijn versterkt wordt.

Interessant is trouwens wel het interview met de regisseur dat als extra te vinden is op de DFW dvd. Daarin legt Miike uit dat de productiemaatschappij enkel en alleen in geld was geïnteresseerd en zelfs vooraleer het script was geschreven al een cast had aangenomen waarop Miike besloot om een film te maken die de ambitie van de producenten onderuit zou halen. Zelf is hij ook niet meer al te content van de film en noemt hij Dead or Alive zeker niet één van zijn beste films. Mooi dat dat interview er als extra op staat want voor de rest is dit een DVD-uitgave waar men overduidelijk zijn voeten aan heeft geveegd. Gelukkig wel Japanse audio maar de beeldkwaliteit is ondermaats. Of Miike moet deze wazige beelden zelf zo hebben bedoeld, ik verschiet nergens meer van.

Een handvol leuke ideeën (ik vond het kerkhof trouwens wel erg cool, jammer dat daar niet meer mee werd gedaan) zorgen ervoor dat ik hier nog net iets meer aan kwijt wil dan het minimum maar het scheelt toch niet veel. In het vervolg misschien toch maar eens film per film proberen te kopen in plaats van ineens een gehele trilogie.

1*

Als je de hele trilogie in huis hebt - zou ik die zeker snel kijken. Beide 'vervolgen' zijn stukken beter, vooral deel 2. Dat is een écht goede Miike.

Ik moet zeggen dat ik me daar op dit moment niet echt op verheug maar ik zal mijn best doen.

Gelukkig maar van dat einde, want verder was ik toch wel ingedommeld.

Niet de kwaliteit die ik verwacht van miike

Zit nog steeds een beetje achter mijn oren te krabben. Ik heb eigenlijk geen idee wat ik met deze film moet. Miike probeert in elk geval geen verhaal te vertellen. Er zit wel een rode draad in, maar wat deze Dead Or Alive (in elk geval beter dan dat dramatische knokfilmpje met dezelfde naam) vooral is, is een collage aan willekeurige, vooral bizarre fragmenten. Soms heb ik er best om kunnen lachen, al is datgene wat je ziet behoorlijk treurig. Ik moet Miike nageven dat hij in elk geval wel iets interessants kan maken, al heb ik wel echt betere films van hem gezien. Ook visueel is het soms wel interessant, wat goed samengaat met de VHS-beeldkwaliteit. Ach, soms is het leuk, soms is het crap.

Knotsgekke gangsterfilm die overloopt van de ideeën. Iets meer focus en iets korter en het was een meesterwerk geweest. Beetje het probleem van de meeste Miike's.

Saaie gangsterfilm die de verwachtingen niet inlost na het veelbelovende begin in soort trailerstijl. Alles is heel voorspelbaar. Spanning 0,0 en ook nog eens rommelig verfilmd. De acteurs redden de film nog enigszins maar het scenario is om te huilen. Ik ben geen liefhebber van Japanse films in tegenstelling tot Koreaanse en Chinese films en ik vrees dat deze film mijn smaak niet zal veranderen. Na drie kwartier had ik meer aandacht voor mijn game op mijn gsm dan voor de film en dat is lang geleden! Was me dat een lange zit. Een film om snel te vergeten. 2 sterren

Tweede Miike na Ichi The Killer, en die laatste beviel maar weinig dus het was de vraag of Miike hier beter mee voor de dag ging komen. Nou, niet dus wat mij betreft.

Het door praktisch iedereen aangehaalde begin dat kennelijk zo sterk en vernieuwd is ervaar ik al snel als een ergernis. Ja, het is weer eens wat anders, maar ik kan er niet veel mee. En eigenlijk is het vanaf daar gewoon mis. Her verhaal, de karakters, en in mijn ogen lijken al die Aziaten op elkaar, maar ik sluit niet uit dat het ook ligt aan het feit dat ik op een gegeven de film al afgeschoten hebben en het geen kans meer geef om te begrijpen.

De slachting in het restaurant is dan nog wel weer een aardige opleving, op dat totaal onzinnige moment na van dat karakter dat eerst zijn hand 'per ongeluk' in allerlei bakjes legt alvorens de hand in het frituur de steken. Tsja... Aziatische humor? Het eindgevecht levert precies hetzelfde met een beetje opleving, om vervolgens weer totaal debiel te eindigen.

Begrijp me goed dat ik bepaalde Aziatische cinema best kan waarderen, maar met dit soort kolder kan ik helemaal niets. Miike over en sluiten wat mij betreft.

Niet slecht. Tot mijn verbazing. Regisseur Miike is berucht voor zijn mix van genres, voor zijn extreme ideeën en voor zijn verlangen om de grenzen van de cinema te verleggen. Zoiets heette in de jaren '60 in Frankrijk 'Nouvelle vague' maar ondanks Miike reeds een kleine 30 jaar bezig is nog steeds geen echte waardering en erkenning bij grote publiek. Ik las dat Miike films maakt om zijn eigen verveling tegen te gaan, dat hij zijn bizarre beelden bedenkt om verrast te zijn als een filmmaker. Het lijkt of hij geen censuur kent. Het zou een verklaring kunnen zijn waarom zijn films zo wisselvallig zijn. Ook deze. Een fantastische energieke opening dat echter vrij vlug naar een standaard Yakuza film. Om dan op het einde iedereen en alles te verassen door een sci fi moment. Toch blijft de film steeds boeiend genoeg. De obsessionele cop, een wraakengel, de arrogante gangster bendes ... het zijn natuurlijk allemaal clichés maar storen doet het niet. Dead or alive is reeds een voorbode of wat er in het hoofd van Miike afspeelt. Nog niet de gewelddadige of vunzige beelden dat hij in later in Visitor Q of Gozu zou tonen maar toch al waanzinnig en bloederig genoeg om zijn films niet tijdens een theekransje te projecteren.