Amer (2009)

Visueel aantrekkelijk, een hoofdrolspeelster die more than pleasing to the eye is en op het einde een knappe moordscène. Alles hierbuiten is té saai en langdradig.
Planet Terror en Machete zijn bedoeld als fun en zijn dan ook ontzettende fun. Opzet geslaagd voor deze films. Amer slaagt niet in zijn opzet.
Een echte giallo is het voor alle duidelijkheid niet.

Krijgt blijkbaar nog een kleine bioscooprelease binnenkort (vanaf 12 mei). Zijn ze weer rijkelijk laat mee om het nog netjes uit te drukken.

Waar heb je dat gelezen? Heb je een linkje?

Kwam het tegen op de site van Imagine.
Hier.

Dank!
Ik lees het nu ook hier:
Trailer en poster van 'Belgische giallo' Amer - denachtvlinders.nl

Jammer dat de distributeur er niet bij wordt vermeld, maar ik ga er vooralsnog maar vanuit dat het klopt. Ik heb de datum ingevoerd.

Dat zou De Filmfreak moeten zijn.

http://www.filmfreaks.nl/cnc/bioscoopdetail.asp?id=510
http://www.horror.nl/nieuws/6253/amer-krijgt-bioscoopre...

Vreemde, experimentele film, vrijwel dialoog- en plotloos. Vol raar gemonteerde close-ups en eindeloos voortdurende, doelloze scenes. Sfeervol, dat wel, maar niet op een onderhoudende manier. De film is vooral arty-farty en saai. De retro soundtrack is evenwel geweldig.

Eerste deel is fantastisch, maar een hele film met verouderde, kunstmatige decoupage trek ik niet. Leuk eerbetoon, maar na het eerste half uur zaten er erg veel momenten in dat mijn aandacht verslapte en de climax vond ik erg rommelig en niet spannend genoeg.

Wel 3 hele goede soundtracks:
Stelvio Cipriani - La Polizia sta a Guardare
Stelvio Cipriani - La Polizia Chiede Aiuto
Bruno Nicolai - la Code dello Scorpione

Ik ben geen giallo-kenner. Ik weet wel dat ik het eerste half uur tegen een hartaanval zat. Erg spooky. Daarna erg Arthouse-achtig waarbij het eerste half uur haast uit een andere film leek te komen. Einde was teleurstellend. Vanwege het begin en de geweldige geluidsmontage 3*.

of 3,5 * eigenlijk. Toch wel knap gemaakt.

nee sorry, snap best dat mensen dit mooi vinden maar nee niet voor mij zeker niet tijdens een horrornight (te reuver 2011)

2,0*

Vreselijke film totaal niet mijn ding een erg experimentele film verder erg saai en langdradig.

Dit is echt mijn soort film. Donker, minimalistisch, sensueel. Beter dan "La Vie Nouvelle", maar niet zo goed als Lynch.

Tja, Amer is uiteindelijk gewoon een ordinaire lege stijloefening. De film is op zijn best als het een schaamteloze ode is aan Argento, Anger, Morricone en de Italiaanse Giallo maar verder helaas niets.

Als tip gekregen van Verhoeven, en gisteravond gaan zien met een vriendin.

Ik heb nog steeds, na een nachtje slapen, geen idee wat ik er mee aanmoet. Het begon veelbelovend, ontzettend goede sfeer, mooie beelden en het kreeg me af en toe op het puntje van mijn stoel. (Mede door de muziek waar de film mee opende). En ja, de suspense was duidelijk aanwezig, dat wist me ook enigszins te intrigeren.

Helaas vond ik het middenstuk een flinke domper waarbij ik steeds verder in mijn stoel zakte. Het wist me tot een kwartiertje voor het einde totaal niet meer te boeien, waardoor we het op een gegeven moment over onze aankomende vakantie naar New York hadden. (We zaten in een lege zaal dus stoorden niemand, voor de duidelijkheid)

En toen werd het plots weer beter. Hoewel ik er nog steeds geen snars van begrijp, hoe erg ik ook mijn best probeer te doen om het te analyseren/snappen (vergeefse moeite), wist het me toch weer even bij mijn strot te grijpen. Op een gegeven moment kropen mijn vriendin en ik gillend tegen elkaar aan, en begon ze me te meppen met de vraag waarom ik haar in Godsnaam hier mee naar toe had genomen. Het einde was beter, maar maakte het er nog niet goed op. Ik weet gewoon niet wat ik er mee aan moet, ik weet dat ik een film als deze niet moet gaan analyseren, maar toch doet mijn hoofd het. Toch nog even wat meer laten bezinken, denk ik.

Oh ja, leuk detail: kreeg vanochtend vroeg een smsje van die desbetreffende vriendin dat ze flinke nachtmerries er over heeft gehad. Weinig gewend zeker. (Grapje meid)

Style over substance ... overduidelijk gevalletje!
Nu hoeft dat nou niet meteen een probleem te zijn, maar dan moet je visueel wel heel briljant bezig zijn.
Gebrek aan plot en aan inlevingsmogelijkheden in de karakters maken het een film die het van enkele briljante scenes moet hebben, daartussen door neigt de aandacht wat te verslappen.
't is natuurlijk ook geen echte giallo meer een arty film die wat stijlelementen gebruikt uit het genre.
Interessant experiment, maar nog geen geweldige speelfilm.

Oh my god Met afstand één van de beste films van de laatste jaren. Dik top10 materiaal. Een fantastische style over substance film met geweldige klassieke (Italiaanse) invloeden maar tegelijkertijd heel erg modern. Ik moest meermaals aan een Grandieux denken, misschien zelfs Von Trier's Antichrist... al is het vooral een gevoel en kan ik m'n vinger er voor het grootste gedeelte nog niet op leggen. Het is een soort droom/nachtmerrie, waarin beeld en geluid voor de ultieme ervaring zorgen en enige tekst en uitleg wegblijven. Een visueel verhaal dus, op z'n best.

Argento's invloeden zijn overduidelijk, zowel visueel als de verwaarloosbare logica tussen punt A en B. Prachtig begin...echt prachtig. Verdomme, er moet een mooier woord voor zijn. Subliem, overweldigend..alles! Belichting, editing, camerawerk.. ik smul. De ultieme look, die ook nog eens goed afwisselt in de drie periodes waarin je de film kunt indelen. Het is een unieke ervaring, zo spannend, sfeervol en 'ongewoon' zie je ze nooit. Tenminste niet op deze manier. Had er al hoge verwachtingen van, de lage beoordelingen hier absoluut niet meegenomen omdat andere bronnen gelukkig wél de gewenste hoop boden , en die werden ruimschoots overtroffen.

En oh... die soundtrack *kippenvel* Ultieme ode, maar toch gewoon heel eigen tegelijkertijd.

Tony's Cinema Trash: Amer (2009) - tonypulp.blogspot.com

Moet deze toch nodig herzien. Ging destijds met verkeerde verwachtingen de zaal in en gaf uiteindelijk toch nog een redelijk cijfer, maar ik heb zo'n gevoel dat hier meer in zit. Het begin vond ik destijds al overweldigend. Geweldig audiovisueel genot. Mooie recensie, Jeroen!

prachtige eigen conceptuele ode aan giallo-elementen inderdaad, inclusief eerder gebruikte soundtrack

Indeed De opening met die track is geweldig! Toch vind ik die uit Polizia Chiede Aiuto, La (1974) nog net wat sterker.

84 minuten modieuze aanstellerige saaiheid.

Poster is vele malen mooier dan de film. Vond de fotografie ronduit zwak, de belichting lelijk (voor zo ver je van belichting kan spreken, want veel meer dan een blauw, groen of rood filtertje voor de lamp kwakken is het niet) en de editing hopeloos brak. Dat is erg jammer want veel meer dan een stijloefening is de film niet en als die stijl dan zo armoedig is, valt er weinig te genieten. Paar leuke momentjes en een lekkere soundtrack maken het niet de moeite waard.

2*

ik vond het eigenlijk maar zo zo, het einde was niet bijster origineel, maar wel effectief.

Zeer eigenaardige, aparte film die moeilijk te beoordelen is. Enerzijds is het gedurfd en eens iets anders dan wat we tegenwoordig allemaal voorgeschoteld krijgen ( al zitten er toch ook heel wat verwijzingen naar de vroegere Italiaanse thrillers en ook Leone is soms niet ver weg).
Je zou ook kunnen zeggen dat het een soort ode is aan die films. Voor interpretatie vatbaar.
Toch spreek me de manier van filmen wel aan, ook al is het vaak eenvoudig.
De film heeft heel wat mooie beelden en de sfeer is subliem ( vooral het eerste gedeelte ).
Anderzijds wordt het verhaal me nooit duidelijk. Moet dat dan ? Een film mag voor mij wel een beetje mysterieus blijven, maar in dit geval is het allemaal toch een groot vraagteken.
Het is eigenlijk een film die je op een prachtige audiovisuele reis meeneemt zonder enig verhaal. Daarbij ontbreekt er dan ook de nodige spanning. Conclusie : rare film die het vooral moet hebben van de sfeer en het audiovisuele. 6/10

Visueel enigszins aardig maar nergens briljant. Door de herhalende beelden voornamelijk gefocust op de ogen begint het visueel zelfs saai en herhalend te worden op den duur. Qua geluid is de film dik in orde. Het eerste half uur is vrij sterk. Sfeervol, mysterieus en spannend. De delen er na zijn minder pakkend en worden teveel gevuld met zeer trage scenes. Het verhaal is vrij onduidelijk.Het lijkt alsof Ana achtervolgt door gebeurtenissen uit het verleden. Het zou mij niks verbazen als ze in het verleden misbruikt is, mogelijk door haar opa. Er ligt een duidelijk nadruk op de seksualiteit van Ana. Ook op de mannen die zij op haar pad tegenkomt, waarbij de mannelijk eigenschappen nadrukkelijk worden weergegeven.. Zij lijken Ana bijna fysiek, met een blik of met hun aanwezigheid te betasten en dat lijkt in haar paranoïde gedachten versterkt te worden. Het laatste gedeelte lijkt haar verleden te zijn die haar blijft achtervolgen en niet aan kan ontsnappen, waarbij ze haar wraak uitoefent (of droomt, maar hoe dan ook uiteindelijk geen geruststelling biedt) en vervolgens zelfmoord pleegt. Het blijft wel puur giswerk.