Herinneringen aan de enige opa die ik ooit gekend heb...? In mijn fotoalbum staat een foto waarop ik als dreumes van ca anderhalf, lachend een handje tegen zijn mond aanleg.
En als meest recente herinnering (naast sommige andere fijne herinneringen aan opa en oma), ik herinner me ook dat we op vakantie waren in Denemarken/Scandinavië, en dat ik de auto uitging, mijn ouders zaten nog in de auto, naar de deur keek van onze hut, en daar een briefje aan zag hangen, dat w oma/familie moesten bellen. Ik gaf het aan m'n moeder (of vader), en ik weet niet meer zo goed of ze wisten wat hen boven het hoofd hing, voor ze belde(n). Mijn opa was overleden, en wij zaten helemaal in Denemarken/Scandinavië.
Opa hield van tuinieren, en ik zie hem nog in zijn oude, kleine blauwe autootje zitten, samen met Oma, onderweg naar huis, van de kerk wegrijdend. Het zijn maar kleine herinneringen, niet eens zo heel belangrijk, maar voor mij maken die herinneringen mijn jeugd. Opa en Oma pasten soms op broer en mij, omdat mijn moeder moest werken, en dan aten we altijd kibbeling, op de woensdag.
Zucht, dat waren nog eens heerlijke tijden, en dan heb ik het niet eens over de logeerpartijen bij Opa en Oma.
Natuurlijk heeft dit te maken met het gevoel dat ik kreeg toen ik Mijn Opa is een Bankrover aanschouwde, dingen doen die je bij je ouders thuis niet deed, en wat wel bij Opa en Oma mocht

..
Afijn, Zoey vond ik wel iets minder, ze moet nog wel het een en ander leren. Al kan ze wel iets, ze heeft even tijd nodig om op gang te komen, maar daarna was het wel een mooie rol, die ze neerzette. Verder deed het verhaal me natuurlijk ook wel iets, want ooit hoop ik ook een reis naar Korea te maken. Al is het alleen maar om te kijken waar ik nou echt vandaan kom. Waldemar Torenstra is tof, Loes Haverkort wel grappig. En het is altijd leuk om Bowien te zien. Of moet ik zeggen: Tanja Jess?

Ghehe.