Class (1983)

Toch een ondergewaardeerd Brat Pack/High School filmpje hier op MovieMeter. Vooral qua humor scoort deze film hoog bij mij. Het eerste uur regelmatig in een deuk gelegen dankzij de zeer creatieve jongens op de school.

De acteurs maken er echt een dolle pret van wat mij betreft, Lowe is erg geinig, McCarthy is leuker dan in Pretty in Pink. Maar vooral Cusack zijn rol sprong er wel bovenuit als oor van alle studenten. Erg leuk om hem in zijn vroege werkjes te zien.

Bisset is de ideale jaren 80 MILF en het verhaal is ondanks dat het meerdere malen is verteld erg fris en geestig.

Het zorgt ook voor wat diepgang in de personages, al wordt het richting het einde wel een beetje te klef.

3,5*

Een avondje terug in de tijd.

één van dé films uit mijn jeugd en damn wat ben igevonden te hebben.

Voor mij 5 dikke sterren, zit idd wat emo waarde aan maar denk dat ook kritische kijkers de film wel wat meer mogen waarderen hoor.

Vind ik ook een goede film. Je hoeft niet altijd complexe scenario's te verzinnen om een leuke film te krijgen, en dat is hier een mooi voorbeeld van. Grappige en pijnlijke momenten wisselen elkaar aan hoog tempo af. Ook de moeite om de zeer jonge acteurs John Cusack, McCarthy en Rob Lowe aan het werk te zien. Bisset als milf vond ik maar zus en zo; de psychologische problemen vond ik nogal zwaar op de maag liggen want het blijft toch vooral een komedie, maar met de pranks in het begin kon ik wel lachen.

4,5

Heerlijke jaren tachtig film met met de Brad pitt van toen Rob lowe en de verlegen Andrew Mc Carthy die zijn debuut maakte met deze film>Let ook op kleine rol voor John Cusack ook zijn debuut,en de term milf konden we toen nog niet Bisset.We kennen allemaal de beroemde scene in de lift nog wel.

Een van de betere studenten-leven-films, met heel wat aanvaardbaar grappige momenten en met een pikant tintje.

Die jonge gasten spelen vlot en knap en eigenlijk ook Jacqueline Bisset, in de rol van de overstuur zijnde vrouw, in midlife crisis.

dit is zo'n beetje de anti-ferris bueller's.

Een onderhoudende film, maar de relatie tussen de jongen en vrouw is natuurlijk compleet ongeloofwaardig. De film is ook wel een tikkeltje rommelig, ook in toon. Al die aangedikte typetjes en flauwe practical jokes gaan niet goed samen met de halfbakken pogingen tot serieus drama. Men had geen idee wat te doen met het personage van de vrouw. Lowe vond ik wel heel behoorlijk. Ook wel geinig om zo'n jonge Cusack te zien, ook al haalt zijn personage een beetje het bloed onder je nagels vandaan. 2.5*.

Matig.

The Graduate - soort van - maar dan met een voor mij onnodige dramasaus over. Drama dat overigens nooit echt van de grond komt, want eenmaal de clou een beetje duidelijker is, wordt er nauwelijks nog aandacht aan besteed. De combo met het high school-gegeven is een moeilijke. Class doet dan ook voornamelijk onevenwichtig aan.

2,5

Een vroege Brat Pack film. Eén uit een reeks films waarin steeds diverse leden van een groep jonge acteurs en actrices spelen die begin jaren 80 populair waren (The Brat Pack). Films die een stempel drukten op de jeugdcultuur in de jaren 80. In tegenstelling tot films als The Breakfast Club en Sixteen Candles, geniet Class een mindere status. Misschien ligt dat aan het feit dat de scabreuze inhoud tamelijk braafjes in beeld wordt gebracht. In een ver verleden heb ik Class ooit gezien. Ik kan mij herinneren dat mijn hormonale ik behoorlijk onder de indruk was van een seksscène in een glazen lift. Toen ik (momenteel hormonaal in balans) die scène terugzag, viel mij op hoe weinig verhullend en ingetogen die scène eigenlijk is.

Ondanks dat de herinnering meer reden gaf tot opwinding dan de realiteit van de film, is de film nog steeds leuk om te kijken. Een paar geslaagde komische scènes, een prettig meanderend verhaaltje en sympathieke hoofdrollen van Rob Lowe en Andrew McCarthy. Ook nog noemenswaardig zijn de twee aardige bijrollen van Alan Ruck en John Cusack. En uiteraard is de verschijning van Jacqueline Bisset een lust voor het oog. Genoeg elementen die maken dat de film prima amuseert.

Enige diepgang bezit de film niet. Misschien eveneens een reden voor de mindere status van Class. Neem het personage van Bisset. Een interessant personage. Een tragisch personage. Gevangen in haar huwelijk, aan de alcohol en op zoek naar onenightstands. Zo’n personage verdient enige diepzinnige emotionele verkenning. Maar daar doet de film niet aan. De film benoemt de dingen en laat het daarbij. Met andere woorden: de film houdt het oppervlakkig en mijdt al teveel emotionele diepgang.

Die oppervlakkige behandeling krijgt ook het thema waar de filmtitel op slaat. De titel duidt op het klassenonderscheid tussen de studenten Lowe en McCarthy. Lowe stamt uit de rijke en bevoorrechte klasse. McCarthy is van bescheiden komaf en studeert met een beurs. Klassenonderscheid is overigens een thema dat in de meeste films die zich afspelen in een schoolmilieu wel een rol speelt. Class doet er echter amper iets mee. Verder dan de clichématige constatering dat rijkdom niet per se gelukkig maakt, komt de film niet.

Class is gericht op vermaak. De toon is overwegend luchtig. Conflictueuze situaties doen zich voor maar de film geeft je nooit het gevoel dat het niet goed komt. En dat gevoel is terecht want uiteindelijk komt natuurlijk alles goed zoals dat hoort in een film die niet meer dan plezierig oppervlakkig vermaak biedt. En ach, dat beviel eigenlijk prima, hoewel Class in mijn herinnering een stuk spannender was dan in werkelijkheid.