Jûsan-nin Renzoku Bôkôma (1978)

Dat plot klinkt fascinerend absurd, en van wat ik van Wakamatsu ken is dit echt op zijn lijf geschreven!

behoorlijk!

absurd is hier een goed woord, en de film werkt daardoor des te sterker. Heel eenvoudig en daardoor ook heel sterk en op een bepaalde manier ook erg confronterend naar de kijker toe.

De plotomschrijving is overigens wel van iemand die de film nog niet zag waarschijnlijk, maar geeft toch wel de essentie weer

jaja,

Alhoewel ik Wakamatsu pas een dikke week geleden ontdekte, heb ondertussen toch al 3 films gezien, en enkel in 17-Sai no Fûkei werd er niemand verkracht. Heb Kyatapirâ hier ook liggen, maar die heb ik enkele dagen geleden vlug uitgezet want daar werd er tijdens de eerste minuut ook al weer iemand verkracht. (nu even niet, dacht ik)

Misschien had Wakamatsu een "rape-fetish" of een of ander (oorlogs-)trauma.

Verder vond ik dit een leuke absurde slapstick film zoals ze enkel in Japan gemaakt worden.

Ook de speelduur van een uur is perfect.

Maar van de "horror" heb ik totaal niets meegekregen.

(eigenlijk een 3.25*) + 0.25 omdat ik van fietsen houd

Nou tja, die "rape-fetish" is eerder iets Japans, want in het begin van de volgende Japanner (Kuroneko) worden onmiddellijk getrakteerd op een "gang-rape"

Herinner me plots weer die dagelijkse stripkranten (zo dik, en gelijksoortig papier, als een telefoongids) die in Tokyo veel gelezen werden, vooral op de metro. Als je daar doorbladerde zag je om de paar pagina's wel een gewelddadige verkrachting (van het obligatoire schoolmeisje in uniform).