The Legend of Hell House (1973)

Redelijk, maar kan veel beter. Er zitten wel wat leuke, interessante dingen in, maar over het algemeen is de film best wel belachelijk. Vooral hierdoor staat The Legend of Hell House in de schaduw van zijn (veel) betere genregenoten. > 2.5*

op de achterkant van de dvd staat: zal zelfs de meest doorgewinterde horrorfans doen huiveren...(hahaha)

Heb deze film ook eens gezien een tijdje geleden. Ik kan me vooral een goede McDowall en prachtige decors herinneren. Spanning was er nauwelijks, maar dat merk ik bij zowat alle spookhuis-films.

Wat een rammelend spookhuis-vehicel is dit.. steeds weer dat gekrijs uit een kamer waar eigenlijk weer niets aan de hand is.. suggestie en nog eens suggestie en idiote stereotype cast. Geen meesterwerk

Bij tijde mooi gefilmd en erg creepy. Helaas haalt het stompzinnige eind de film onderuit. Net alsof ze niet wisten wat te doen met het slot. Erg genoten van het beklemmend sfeertje maar er werkt hier genoeg tegen om er niet zonder klerenscheuren af te komen. net drie *en.

Wat was die scene met die kat en die vrouw met haar wit nachtkleed hilarisch slecht zeg

en als ze ontsnapt die pootjes nog onder de deur

ik lag strike, jammer dat ik de hele film niet gezien heb

Het kan verouderd lijken voor de jongere generatie griezelfans, maar voor mij blijft het, omdanks een paar tekortkomingen een best genietbare horrorlfilm. En die scene met de zwarte kat vond ik helemaal niet slecht. Zoals bij alle griezelfilms staat of valt de sfeerschepping nu eenmaal met het publiek dat er naartoe kijkt. Als je je huiver gaat afreageren door alles weg te lachen is het natuurlijk om zeep. Ik zag THE TEXAS CHAINSAW MASSACRE van Tobe Hooper de eerste keer in een zaal waarin een paar kijkers het nodig vonden van zich interessant te maken door voortdurend luidop te roepen en te lachen en de film deed me ook niks. Maar bij een tweede visie had ik het geluk van door niemand gestoord te worden en had diezelfde film een heel ander effect. Toen vond ik hem heel creepy...

Na al die jaren weer herzien en ik blijf het toch een heerlijke film vinden. Destijds kwam The Legend of Hell House voorbij in het programma Cult Night dat gepresenteerd werd door genrekenner Jan Verheyen. Van de vele leuke films die hij mij heeft laten ontdekken is deze er toch eentje die altijd is blijven hangen.

Ik ben het volmondig eens met Queto Yurlunyur en Mac Hammer Fan wat de visuele inkleding betreft. Camerawerk is bijzonder goed en wordt mooi ondersteund door de uiterst sfeervolle en kleurrijke decors. Ook de buitenopnames van het in mist gehulde Belasco-huis mogen er wezen.

Toegegeven, The Legend of Hell House snijdt niet meteen een thema aan dat mij de stuipen op het lijf kan jagen (of het moest met schrikwekkende geluidseffecten zijn). Meer dan wat klopgeesten, trillende meubels en een discussie over geloof in "de andere zijde" zit er in principe dan ook niet in. Doch, dit wordt uitstekend opgevangen door bovengenoemde kwaliteiten. Een echt minpunt vond ik het einde. Te sober en te zwak. Doet ook wat afbreuk van de inhoud an sich vind ik. Alsof men geen zin had om hier nog iets fatsoenlijks uit te puren. Een of andere openbaring over het wat en waarom van de geesten was misschien niet de beste keuze, het had de film wel op niveau laten eindigen.

Maar goed, minpunten waar je je verder niet te veel van moet aantrekken. Tenminste, niet als je fan bent van gotische horror in een smakelijke verpakking.

Onbenut potentieel.
Legend of Hell House had alles in zich om een flink creepy filmpje te worden. De setting was echt geweldig. Oude, klassiek ingerichte kamers zijn een ideale plek om zo'n verhaal af te laten spelen. De soundtrack was ook prima functioneel. Maar dan de acteurs. Ze acteren prima maar het is verbijsterend hoe zij hun situatie tegemoet gaan. Niemand lijkt onder de indruk van de gebeurtenissen waardoor er weinig angst overkomt op de kijker. Echt ontzettend jammer. De basis van een goede spookfilm is voelbare angst. Een gemiste kans helaas.
3*

Aardige sfeer, redelijk acteerwerk maar helaas een behoorlijk gebrek aan spanning. Jammer.

Destijds, toen de film in de bioscopen draaide, gezien en er nachtmerries van gehad..
En niet zo'n beetje ook.
Was voor die tijd ook wel een shocker.
Toen ik hem (veel)later terug zag, op TV deed het mij niet veel meer vreemd genoeg.
Maar dat heb ik wel vaker met films die ik eerst op een groot scherm gezien heb.

Leuk om naar te kijken, voor één keer.

Misschien dat het door de hedendaagse horrorfilms komt, maar deze film kon me echt niet bekoren. Een tijd lang had ik het idee om de film te stoppen, maar desondanks was ik toch benieuwd. De film wordt rustig opgebouwd, om vervolgens een spannend geheel neer te zetten. Echter wilde die spanning niet bij me doorkomen, de reden waarom ik het ondanks de 90 min een vrij lange zit vond.